ADNAN OKTAR: Geçenlerde bir kardeşimiz, ben bir yerde yazmıştım herhalde, açıklamıştım, bir alıntı olarak açıklamıştım, ona aklı takılmış. Ben dedim ki, Cennet ile Cehennem aynı yerde. Bu Allah Katında olan mekansızlıktan kaynaklanan bir açıklama. Yoksa biz, mekanlı ve zamanlıyız. Bize göre Cennet ve Cehennem aynı yerde olur mu? Yani şimdi, benim avucum ile diğer avucum, aynı anda aynı yerde olmuyor. Biri bir yerde, biri yerde oluyor. İç içe geçmiş olur en fazlasında, yine olmaz yani. Dolayısıyla tabii ki insan için, zaman ve mekan olduğu için, Cennet ve Cehennem ayrıdır. Ama Allah için, zaman ve mekan olmadığı için, mekan olmadığı için, mekansızlığın mecburi bir gereksinimi olarak, Allah’ın Adetullahı olarak, iç içedirler tabii ki. Yani hepsi aynı yerdedir. Mekansız olunca, öyle olur. O anlamda söyledim. Ünlü birisi bu, dünya çapında ünlü bir şahıs. Önce bana çok cephe almıştı bu. Birçok televizyon kanalına çıkıyor, işte internet sitelerinde falan çıkıyor, konuşma yapıyor. Geçen günler özür dilemiş benden. İşte “Hocamdan özür dilerim, aslında ben çok seviyorum, saygı duyuyorum. Ama bu konuya kafam takıldı” diyor. Kardeşim, mübarek gelip sorsana. Yani bu ne biçim sistemdir böyle? Önce bir karşı gel, ondan sonra gel. Gayet kolay, aç internetten sor. Bir de anlaşılmayacak bir yönü var mı bunun? Her yerde de anlatıyorum ben bunu. Yani ben gayet akılcı olaylara yaklaşan bir insanım. Kuran’a göre hareket eden bir insanım. Hayır bir de, doğruyu görüp de zaten kabul eden bir insanım da ben ayrıca. Yani ben allame-i cihanım, her şeyi en iyi bilen benim, demiyorum ki ben. Allah’ın aciz, herhangi bir kuluyum ben, değil mi? Ben de öğrenciyim. Yeni öğreniyorum yani. Öğrendiklerimi de anlatıyorum. Dolayısıyla da eleştiriye açığım. Ama hiç haberi olmadan da, “kafir sus, bir daha görüşmeyelim” falan, bunlar yani çok cahilce, anormal hareketler, çok vahşiyane hareketler. İşte bütün Hıristiyanlar’a Cennetlik dedi. Bütün Museviler’e Cennetlik dedi. Kardeşim ben bütün Müslümanlar’a da Cennetlik demiyorum ki, öyle bir şey demedim ben yani. Hiç kimse için Cennetlik demiyorum, biz bilmiyoruz. Ümit ile korku arasındayız biz. Niye ben öyle bir şey diyeyim. Ayrıca dedim ki, Hıristiyanlar ehl-i Kitap’tır. Kuran’ın ayetinde de bu açıkca görülüyor zaten. Eğer Allah’ın birliğine inanıyorlarsa, namazlarını kılıyorlarsa, ki her dinde var namaz. Zekatlarını veriyorlarsa ve Kuran’dan da habersizseler dedim. Kuran onlara anlatılmadıysa, bir nevi ehl-i fetret olabilirler. Bakın Allah’ın birliğine inanıyor, Ahirete inanıyor ve samimi, bak samimi olması şartı var. Samimi ise dedim ben, Kuran’da da “ihlas sahibiyse” diyor, “muhlis ise, samimi ise”, açık. Samimi ise ve ona din tebliğ edilmedi ise, Kuran tebliğ edilmedi ise, umulur dedim Cennete gitmesi. Ve doğru benim bu sözüm. Bunda acayip bir şey yok. Yoksa yani Hıristiyanlık da hak dindir, Musevilik de hak dindir, İslamiyet de hak dindir. İsteyen istediği dine girsin demiyorum ben. Ben bir tane hak din var, İslam’dır diyorum. Ama Hıristiyan olan bir insan da, eğer samimi ise diyorum, bak yine tekrar ediyorum, namazlarını kılıyor ise, ki her dine göre namaz var, zekatlarını veriyor ise, candan ve samimi olmak şartıyla, bir daha tekrar ediyorum, Kuran’dan habersiz ise Cennet’e gitmesi umulur. Ama ben kendim için de Cennet’e gidip gitmeyeceğimi bilmiyorum yani. Bediüzzaman’ın da Cennete gidip gitmeyeceği belli değildir. Abdülkadir Geylani’nin de belli değildir. Hiç kimsenin belli değildir. Ancak vahiyle bildirilen peygamberler hariç. Vahiyle bildirildi ise. İnşaAllah.