ADNAN OKTAR:Şeytandan Allah’a sığınırım. Bakın Cenab-ı Allah diyor ki, Nur Suresi 37. ayet. “(Öyle) Adamlar ki, ne ticaret, ne alış-veriş onları Allah'ı zikretmekten, dosdoğru namazı kılmaktan ve zekatı vermekten 'tutkuya kaptırıp alıkoymaz'; onlar, kalplerin ve gözlerin inkılaba uğrayacağı (dehşetten allak bullak olacağı) günden korkarlar.” Allah korkusunu yaşayan insanlar, bak Allah ne diyor? Ticaret, alışveriş. Okul, evlilik, eğlence hiçbir şey insanı Allah’ı anmaktan alıkoymaz. Mesela düğüne gidiyor, dağıtıyor. Niye dağıtıyorsun? Her an Allah senin canını alabilir. Düğündeki o sesi, o görüntüyü senin beyninde yaratan kim? Allah. Yani o eğlence ortamını Allah beyninde sana göstermese sen onu görebilir misin? Göremezsin. Orada şımarmanın, dağıtmanın alemi ne? Veyahut okula gidiyor, mesela üniversite imtihanını kazanıyor, çok büyük bir olay olacak zannediyor. “Okul birincisi olarak kazandılar ablası. MaşaAllah iftiharla geçti” diyor, uçuyor böyle kelebek gibi havalarda uçuyor adeta. Sürekli okulunun birincisi olmak durumunda oluyor. Bambaşka bir ruh halinde, yani herkesi geçmiş olmanın, herkesi ezmiş olmanın heyecanı var içinde. Hırs var böyle. Hatta kazanamazsa da böyle bunalıma giriyor, ki çoktur böyle vakalar. “Amacın ne?” diyoruz. “Allah rızası için mi yapıyorsun bunu? İslam’a Kuran’a hizmet için mi?” “Yok böyle insanları geçmek, daha büyük olmak çok hoşuma gidiyor” diyor. “Onların haset gözlerini hissetmek hoşuma gidiyor” diyor mesela. Halbuki insan okulu da, işi de “insanlar haset etsin” diye yapmaz, ama küfrün haset etmesi güzeldir, o ayrı mesele. Ama okul da, iş de, evlilik de, bütün hayatın tamamı Allah rızası için yapılır. “Biz Allah’ın aciz bir kuluyuz. O kadar mükemmel olamayız, Peygamber miyiz? Tabii ki kendi kafama göre hareket ederim” diyor. Kafana göre de belanı bulursun o zaman. Kafana göre de sürünürsün. O kafanın gerektirdiği mutsuzluk, neşesizlik, acı, korku, gerilim, hastalıklar da başından eksik olmaz. Yani “ben aradan geçirtirim” yoktur. Allah mutlaka görür. “Allah görmeden ben bunu yaparım” olmaz. Veyahut “fazla düşünmezsem, Allah da fazla düşünmediğimi düşünüp bana bir şey yapmaz” mantığı da olmaz. Böyle bir olay olmuyor. Çünkü Allah verdiği akıldan insanları sorar, sorgular. Aklın hakkını verecek her insan.