Adnan Oktar`ın 19 Eylül 2010 tarihli Kanal Avrupa ve Çay Tv röportajından

ADNAN OKTAR: Şimdi, bizim ehl-i kitaba, Musevilere, Hıristiyanlara, Osmanlı’dan kalma, Resulullah (s.a.v.) devrinden kalma bir derin muhabbetimiz, koruyuculuğumuz vardır, şefkatimiz vardır. Resulullah (s.a.v.) zamanında da onlar çok korunup kollanıyorlardı. Ortodokslar da, Katolikler de çok derin bir şefkatle korunup kollanıyorlardı. Bu, Peygamberimiz (s.a.v.)’den bize gelen bir sünnettir, onları koruyup kollamak, şefkat göstermek, misafirperverlik yapmak. Hani Türkler Ermeni düşmanıydı? Hani Ermeniler Türkler’e düşmandı? Düşman, düşmanı olduğu yere gider mi? Düşman, düşmanı evinde misafir eder mi? Değil mi? Onun için bunları bıraksınlar, işte “kemikleri sayalım karşılıklı”, bilmem ne falan, kemik memik saymaya gerek yok. Hepsi bizim kardeşimiz, canımız. Ne diyeceğiz onlara? Osmanlı döneminde ne diyorduk Ermeni kardeşlerimize? Millet-i sadıka. Millet-i sadıkadır, istediği gibi gelir ibadetini yapar, biz oralara gideceğiz, açacağız sınırları. Ermenistan sınırını açacağız. Bizim evlatlarımız, bizim Türk milletinden Museviler de vardır, Hıristiyanlar da vardır. Türk yani, halis Türk olarak. Ama bölgemizdeki insanların hepsi de bizim için Türk’tür. Yani bak, Ermenistan’dan buraya insanlar geliyor, yüz binlerce, gelip çalışıyorlar burada. Gayet huzurlu, gayet neşe içerisindeler. Kilisede de ibadetlerini yapıyorlarsa, saygı duyarız, inşaAllah. Çünkü Allah Kuran’da, ibadethanelerin koruma altında olduğunu söylüyor, sinagogların, kiliselerin. Ama bir kısım tipler, “oo” falan diyor, “Ermeniler” diyor, “Türkiye’yi işgal etmiş” diyor, bilmem ne. Peki o zaman sen, New York’un göbeğinde cami yapmak istiyorsun, değil mi? Sen Amerika’yı işgal mi etmiş oluyorsun? Almanya’da camiler açıyoruz biz, işgal mi etmiş oluyoruz? Onlar da burada ibadet yapmakla işgal etmiş olmazlar, değil mi? Her dine, her ibadete, her inanca saygı göstermek lazım. Sen ona saygı göstermezsen, o sana saygı göstermezse, fitne fücur olur. Kuran’da bu yok, Kuran’da karşılıklı şefkat, dostluk vardır. Ondan sonra, muhalif olanlar da sanki camiden çıkmayan kişiler zannedersin. Zaten onlar camiye de karşılar, öyle şey olmaz. Onlar bize Allah’ın emaneti. Tabii ki koruyup kollayacağız. Ama gönlümüz istiyor ki tabii, teslis inancından vazgeçsinler, la ilahe ilallah desinler, Peygamberimiz (s.a.v.)’in hak Peygamber olduğunu kabul etsinler. Ama, kabul etmiyorlar diye de düşmanlık göstermeyiz. Her zaman saygımız, şefkatimiz üzerlerinde olur, her fikre, her düşünceye, her inanca saygı esastır, şefkat esastır...