ADNAN OKTAR: Güneydoğu’daki kardeşlerimize, daha önce de söylemiştim, deprem bölgesi bir tek fakirliğin olduğu yer değil. Siirt, Batman, bütün Güneydoğu’dakiler, Mardin, fakir kardeşlerimizin olduğu, fakir canlarımızın olduğu bir bölgedir. Mesela farz edelim bir ayakkabı sahibi kardeşimiz, on bin ayakkabı üretiyor; Allah rızası için beş yüz tane ayakkabısını Güneydoğu’ya gönderebilir. Mesela bir bisküvi fabrikası, o çocuklar acayip sever bisküviyi. Mesela bir kamyon bisküvi gönderebilir. Bir makarna fabrikası mesela bir kamyon makarna gönderebilir. Batmaz fabrika bir şey olmaz, bereket gelir daha iyi olur. Mesela bir market, bir minibüs dolusu yiyecek gönderebilir oradaki halka. Yani para vermek falan tamam da, hazır yiyecek çok daha iyi. Parayı vereceğiz, gidip alacaklar, onlara ulaşacak falan, bunlar uzun işler, karışık. Gözümüzle göremeyeceğimiz işler. Gerçi olur ama böyle daha sağlam. Dolduralım tıra, doğrudan götürelim fakir mahallelerde dağıtalım kardeşlerimize. Direkt, hiç uzatmaya gerek yok. Her iş yeri yapabilir bunu, iyi para kazanan iş yerleri. Bir tır ağzına kadar yiyecek dolduracaklar. Soya fasulyesi, mercimek, bulgur falan doldursunlar; böyle paket paket, halka dağıtsınlar. Ne güzel, gözümüzle görmüş oluruz. Mesela farz edelim battaniye fabrikası, bir kamyon battaniye göndersin. Her yer imal ettiği malzemeden bir kamyon, orta boy bir kamyon da olabilir, orta boy bir minibüs de ama direkt götürüp teslim etmek en iyisidir. El teslimi çok daha hoş olur, daha iyi olur. Onları da resimlesinler mesela, bizim içimize sevinç gelmesi açısından bunu isteriz. Yüzlerce tır Mardin’e dayansın, Siirt’e dayansın, değil mi? Çocuk patikleri yahut evinde kardeşlerimizin fazla ceketi vardır; kış ayı şimdi, havalar soğuk, 4 tane paltosu var mesela, ver bir tanesini gitsin. Bir yere toplayalım kamyonla, tırla götürelim ama temiz, bakımlı. Öyle pejmürde, kendi giymeyeceği, kendi beğenmediğini değil; en beğendiği kıyafetlerini, inşaAllah. Pahalı olmasını kastetmiyorum, temiz olması ve işlevsel olması, inşaAllah. Her şey olabilir; mesela çay bardağı gönderelim, şeker gönderelim. Mesela şeker çok makbuldür Güneydoğu’da; şeker, çay. Şeker fabrikaları iki tır göndersin, üç tır göndersin. Sevgiyi besler. Utangaçtır benim can kardeşlerim, Güneydoğulu Kürt kardeşlerim. Çok asildir, öyle göz göre göre yardım almaz, ağrına gider; gizlice yapılması lazım. Ama o kamyonların gittiğini biz görelim, dağıtım gizlice evlere kapı kapı dağıtılması lazım. Utanır benim canlarım çok efendidir onlar, çok asildirler. Çok çok zor durumda olurlar ama yine belli etmez onlar. Aç olur, perişan olur, günlerce aç yatar, tokum der belli etmezler. Öyle asildirler. Onun için onların yardım çığlığını beklemeyelim, öyle bir şey olmaz. Onlar soyludur, öyle bir şey söylemezler. Bütün milletim gibi asildirler. Biz yapalım. Arabalar gitsin gelsin, hareketlensin. Her giden onlara bir sarılır, bir sevgi gösterirsiniz. Evlerine gittiğine, “Selamun Aleykum canım kardeşim, canlarımız, Allah vefat edenlere rahmet etsin, sizlere de uzun ömür nasip etsin, helal olsun sizlere” deyip, inşaAllah, sessiz sedasız bırakıp… Teşekkür de ettirmesinler, Allah’a teşekkür edecekler. Çünkü onlara yiyeceği getiren Allah, kulunu vesile eder. Şükür Allah’a. Neyine teşekkür ediyorsun? Kardeş kardeşe zaten yardımla mükellef, değil mi? Allah ayette söylüyor; “müminler ancak kardeştirler” diyor. Kardeş kardeşe zaten yardım edecek, inşaAllah. Ve “sizin mallarınızda onlar için bir pay vardır” diyor Allah ayette; açık, Kuran hükmü, belli. Bir de, “beğendiğiniz şeylerden verin” diyor Allah; hoşlandığınız, hoşlanmadığınız değil. Her şey olur kardeşim, her şey. Ama bozulmayacak yiyeceklere ağırlık vermek lazım. Bir de mesela bir kardeşimiz güzellik yapsın; yüz tane, iki yüz tane sığır keselim. Orada Allah rızası için kurban etsinler, orada halka hemen dağıtalım, kardeşlerimize, inşaAllah. Meydanlara hatta böyle güzel kavurma yapalım, yesinler. Ekmekleri de yığsınlar, kamyonla ekmek getirelim. Çok güzel olur. Sevgimizi gösterelim, inşaAllah.