Associated Press of Pakistan, 6 Eylül 2008

Adnan Oktar: Hz. İbrahim’in okulları yoktu, Hz. Musa’nın okulları yoktu, Peygamberimiz (sav)’in okulları yoktu ama bütün dünyaya hakim oldular. Böyle şeyler aşk işidir, şevk işidir. Yani iş resmiyete döküldü mü biraz onun gücü kırılabilir bazen. Yani böyle şeyleri samimiyet, candanlık, doğal okullar çok makbuldür. Mesela, EVLERİN OKUL OLMASI, SOKAKLARIN OKUL OLMASI, HATTA KAHVEHANELERİN, LOKANTALARIN OKUL OLMASI ÇOK ÖNEMLİDİR. NİTEKİM DE ŞU AN BU, BU ŞEKİLDE GELİŞİYOR. Hatta biz bir aralar biliyorsunuz, arkadaşlarım fosil sergileri yapıyorlardı, kebapçılarda yapıldı, lokantalarda fosil sergileri yapıldı. Mağazalarda, kuyumcularda, her yerde fosil sergisi yapıldı. Ama bu bir resmi müze olarak da yapılabilirdi. Ama bu işte resmi müzeden çok daha etkili oldu bu sistem. Onun için BÖYLE SAMİMİ OLAN, AŞKLA YAPILAN DOĞAL OKULLAR ÇOK DAHA GÜZELDİR, DAHA İYİ VE DAHA ETKİLİDİR İNŞAALLAH. 

Samsun AKS TV ve TV Kayseri, 1 Aralık 2010

Adnan Oktar: KAHVEHANELERDE DE MESELA, KÜÇÜK KÜTÜPHANELER OLUŞTURSUNLAR. UFAK BİR KÜTÜPHANE ALSINLAR. MESELA 1 METREYE 2 METRE, KÜÇÜK BİR KÜTÜPHANE. İÇİNE MESELA 30 TANE KİTAP KOYSUN, 40 TANE KİTAP KOYSUN. ÇOK BÜYÜK HİZMET OLUR, O ÇOK GÜZEL OLUR. Kahvenin bir köşesine koysunlar, numaralasınlar, kahvehaneye aittir diye, buraya aittir diye. Orası bir okuma salonuna döner, çok çok güzel olur. Evet heryer mümkün mertebe her ilde, her ilçede, her köyde. Mesela köylerde okuma odaları oluşturmak. Köy odalarında, mesela köy odasının bir bölümünü küçük bir kütüphane, ufak bir kütüphane. Hatta herhangi bir rafı bile doldurmuş olsalar çok çok mükemmel olur, bayağı güzel olur. O zaman ne diyoruz? HER KÖYE, HER KAHVEHANEYE, HER KASABAYA, HER ŞEHİRE, HER YERE BİR KÜTÜPHANE, İNŞAALLAH. Bir de kütüphaneye titiz olmak lazım. Bir kaç kişi onu sürekli koruyup-kollasın; kitapların heder olmaması, bozulmaması, dağılmaması için. Mesela kitapları alsınlar ama kitapları mutlaka orada okumalarını istesinler, alıp götürmelerini kabul etmesinler, kütüphanede okunması esastır kitabın. Orada okuyup bırakacak. Çünkü eve götürürse tembellik yapar, getirmez.