ADNAN OKTAR: “Son sorum Hocam, içimdeki Allah sevgisini daha da arttırmak istiyorum, ne yapmam gerek?” Allah diyor, Allah insanlar için;“zaluma ve celuha” diyor. Her gün onu düşünüyorum, mesela bu Fashion TV, her gün ben akşama kadar seyrederim açık olur televizyonda, uçuyorlar, kendi alemlerindeler, uyuyorlar adeta, hopluyor, zıplıyor, yürüyor gidiyor falan. Sanki haşa Allah’tan hiç haberi yok, bu nasıl bir akıldır. Ben her seferinde istiğfar ederken, onların hali aklıma geliyor, ne ürküntü verici bir durum. Artistlik hareketler, telefon dinliyor gibi yapıyor, telefonda mesajına bakıyor gibi yapıyor, duvara biri yaslanmış, birinin ayakkabısını gösteriyor. Nihayetinde lastikten veyahut plastikten veyahut kauçuktan parçalar. Ona seviniyor, çocuk gibi böyle çantaya bakıyor, bayram ediyor. Sanki çok önemli bir şeymiş gibi, ya eşek derisinden, ya at derisinden yapılmış bir şey yahut ne bileyim koyun derisinden yapılmış bir şey, ne oturup havalara giriyorsunuz? Bir sahibi var tombul bir şey, o da uçuyor havalarda, şişman her an ölebilir Allahualem, her an bir kalp enfarktüsünden falan, habire votka reklamı yapıyor. Bir Allah’tan, dinden bahset, ahiretten bahset. Sürekli hoplayıp zıplıyor, Japonlar, Çinliler, onları da kafalamışlar, onlarda gariban, onlarda onlarla beraber hopluyorlar. Kadeh kaldırmayı da bilmiyor böyle onlara gösteriyor nasıl yapacağını, alıyor direkt lüp diye içiyor, şaşırıyor oda, havaya kaldır gibisinden bir üslup. Bu garibanlıktır gidiyor, bir acayip durum. Mesela aslan gibi delikanlılar, çocukları abuk sabuk şekillerde boyuyorlar, şekilden şekle sokuyorlar, çocuklar kimi dilini çıkarıyor, kimi parmağıyla hareketler yapıyor falan. Onlara da böyle kişiliklerini garip hale getirmişler. Kızlara bakıyorum, göz kırpmalar falan böyle bir gözünü kırpıp açıyor, böyle anormal bazı hareketler görüyorum, yakışmayacak hareketler. Halbuki aslan gibi kızlar, ne kadar güzeller, onlar böyle kaliteli, kişilikli yönlerini geliştirseler, insan onlara aşık olur, acayip beğenir. Hep yazık oluyor diyorum, mesela düşünüyorum bakıyorum, hep yazık oluyor diyorum. İnanılmaz güzel kızlar var, inanılmaz güzel, delikanlılar da aslan gibiler. Hareketlerine bakıyorum, o kadar acayip hale getirmişler ki çocukları. Ellerinde fırçalar akşama kadar çocukların suratına alıyor onu sürüyor, bunu sürüyor, o saçlarını düzleştiren bir alet var elektrikli, çekiştiriyor çocukların saçlarını, zaten azıcık saçı var ne dayanacak ona, her Allah’ın günü, her Allah’ın günü elektrikli bilmem neler. Suratına oradaki yoğurtlu bir şeyler sürüyor, hepsinin cildi bozulmuş çocukların. Yaşlanmış artık yirmi üç yaşına geldi diyor, artık diyor son anlar, yirmi beş zaten bitmiş. Böyle hayat olur mu? Sonra hiç göremiyorsun o çocukları, yok oluyorlar. Arkasından yine körpe nesiller geliyor. Kişilikli olsalar benim anladığım anlamda, onlar ne şahane insanlar olur, inanılmaz güzel kızlar var ama inanılmaz güzel, acayip tatlılar, boylu poslu falan ama çocukların hep gönlü boş şeyle meşgul diyor ya, hep o moddalar, boş işler.