ADNAN OKTAR: Rabbimiz o kadar güzel bir imtihandan geçiriyor ki, o kadar gerekli ki şu imtihan. Bu olmadığında, Allah vermesin cennete gitmiş olsak, otursak şimdi cennet tahtlarında oturuyoruz, yemeği yedik, tamam, bir tek Allah’ın tecellisi güzel, tamam yedik ne oldu? Köşkler de var tamam. Allah’ın varlığıyla güzel. Hatıralarımızla güzel. Cihadımızla güzel. Uçsuz bucaksız, anlatılacak konularla güzel.

Hz. Adem (a.s)’a soracağız; “nasıl oldu olaylar, Allah razı olsun, inşaAllah rica edelim anlatır mısın?” diyeceğiz, rica edeceğiz. Resulullah (s.a.v.)’e mesela Tebük’teki olaylar nasıldı, Hendek Savaşı nasıl oldu, tebliği nasıl yaptı? Mesela Ebu Cehil ile nasıl karşılaştı, Ebu Leheb ile nasıl karşılaştı, nasıl zorluklarla karşılaştı? Konuların ucu bucağı yok. Bir anlatacak Peygamberimiz (s.a.v.), doyuyor muyuz? Yok. On gün sonra bir daha. Var ya öyle insan doymaz muhabbete, Ya Resulullah (s.a.v.) bir daha anlat, bir daha anlat. Mesela Hz. Süleyman (a.s)’a, o kısa sürede nasıl gidip geldi, ondan sonra mannayı nasıl yediler, mannayı nasıl topladılar? Konuların ucu bucağı yok. Sahabelere, Hz. Hasan (r.a)’a, Hz. Hüseyin (r.a)’a, dünya tatlısı Hz. Ali (r.a.)’a; Hayber Savaşı nasıl oldu, kapıyı nasıl söktün, kaç yerinden yaralandın? Muhabbetin sonu yok. Şimdi bunların olmadığını düşünün, ne yapacağız? Allah bunu süslemek için, bu güzelliği oluşturmak için bunları meydana getiriyor. Mesela bir olayla karşılaşıyoruz, yılmıyoruz. Televizyon kanalı kuruyoruz. Mesela saat kaç bak, konu anlatıyoruz.