ADNAN OKTAR: Mercimek kadar yerde oluşan bir görüntüsün. Bir elektrik akımı olarak seni yaratıyor Allah. Sen bütün benliğinle mercimek kadar yerde yaşayan bir varlık olarak, bir görüntü varlık olarak, bütün benliğinle kendini Allah’a vermen lazım. Sen Allah’a kendini verdiğinde Allah sana mal da verir, imkan da verir, eş de verir, hepsini verir. Ama öbür türlü kadın ne yapsın seni? Ne yapacak seni? Baştan sona acz içindesin. Saçını yıkamazsan kokar, gözünü yıkamazsan çapaklanır. Burnunu yıkamazsan kirlenir, ağzını yıkamazsan kirlenir. Koltuğunun altı ayrı bir kirdir. Her an bakıma muhtaç, her an zavallı bir varlıktır insan. Ancak aklı ve imanıyla mümin çok tertemiz olur. Allah onu tertemiz kılar. “Tahirdir müminler” diyor Allah. Nasıl oluyor? İmanın aklıyla temiz ediyor. İki günlük ömrün için bir genç kız bütün sonsuz hayatını yakmaz. Sunacağın şeyler de, aczini sunacaksın. Burnunun aczi, ağzının aczi, kulağının aczi, her yerinin aczini, her yerindeki zavallılığı sunacaksın. Kendini mükemmel zannediyorsun. Ama bak ben sana anlatınca ne kadar aciz olduğunu gördün. O zaman en güzel nimet ne? Allah’a iman, Allah’ı tutkuyla sevmek. Allah’ı tutkuyla seversen kaderindeki hanımı senin karşına diker. Sen zannediyorsun ki böyle pazarda gezer gibi gezersin, “beğendim şu hanımı hemen alayım”. Böyle bir sistem yok. Allah, kaderindeyse karşına o hanımı getirir. Yoksa sen havalara hoplasan, havada yüz tane parende atsan, yerleri kazısan karşına öyle bir hanım çıkmaz. Çıksa da kadın senden tiksinir, sen de kendinden tiksinirsin. Allah sana nasip etmez. Senin zannettiğin gibi olmaz. Kaderinde olması lazım.