ADNAN OKTAR: Nitekim bakın, şahs-ı manevi tarzında bekledikleri için, Nur talebeleri birçok parçaya bölündüler. Küçük küçük gruplara bölündüler, ayrı ayrı gruplara bölündüler. Birbirlerini de pek o kadar haz etmiyorlar.

SUNUCU: Kendi içlerinde ayrımcılık olduğundan dolayı mı?

ADNAN OKTAR: Tabii, tabii. Bölündüler kendi aralarında. O kadar da haz etmiyorlar çünkü pek görüşmüyorlar birbirleri ile. Bu çok önemli. Biz görüşüyoruz ama, onlar kendi aralarında o kadar görüşmüyor. Bir kere bu, Mehdiyet’in ruhuna zıt. Mehdiyet’te birleşme var. Bediüzzaman “bütün ulema ve evliyanın desteği ile bir topluluk, birliktelik, bir vahdet oluşacak” diyor. “Bir ittihat-i İslam oluşacak” diyor. Burada ittihat-i İslam değil, parçalanma var, bölünme var. Demek ki, Mehdiyet hareketi şahs-ı manevi olarak oluşmamış, yani denilen bir hareket yok. Bediüzzaman zamanında tekken hareket parçalara ayrılmış ve birbirlerine zıt hareketler genel anlamda, bir yönüyle. Yani zıt derken, bağlantıları yok o derece, değil mi? Yani birbirlerinin sohbetlerine gelmezler, toplantılarına gelmezler. Çok nadir belki de gelirler, gelseler bile. Bakın burada bir ittihad olmamış, bölünme olmuş. Mehdiyet ne yapıyor? Bölünmeyi ortadan kaldırıyor, ittihad meydana getiriyor, değil mi? Hatta mezhepleri bile ortadan kaldırıyor, birleştiriyor. Tarikat, cemaat ayrılıkları, hiçbir şey kalmıyor hepsini birleştiriyor. Burada bir bölünme olduğuna göre, bakın bu da bir delildir yani. Allah fiili olarak gösteriyor burada bir Mehdiyet hareketi olmadığını. Bunun Mehdiyet hareketi olmadığını. Sonra mesela derslerine gittiğimizde, bakıyoruz sohbet ortamında, hiç abartmıyorum yani çok büyük bölümü uyuyorlar. Bitap şekilde uyuyorlar yani. Çünkü heyecan yok. Yani bir monotonluk ve bir durgunluk var. Yani bir, bir Mehdi (a.s.) heyecanı bambaşka bir şeydir, değil mi? Hz. İsa (a.s.)’ın inişi heyecanı bambaşka bir şeydir. Oradaki monotonluk, apayrı bir şey. Buradan da bunu anlıyoruz. Onun için yani bunu yapmakla iyilik yapmış olmadılar. Bediüzzaman’ın sözüne milimi milimine dikkat etmekle bu en güzel halde uygulanmış olur. Bediüzzaman’ın sözlerini çıkartmak, Risale-i Nur Külliyatı’ndan ifadeleri çıkartmak bunlar daha da kötüye götürür, Allah esirgesin. Dün anlattım, mesela birçok sözü çıkartmışlar. Hangi sözler söylemiştim dün ben Berker, hatırlıyor musun? Risale-i Nur Külliyatı’ndan.

ALTUĞ BERKER: Evet. “O tohumlar sümbüllenir” bölümündeki Hocam, o paragraftaki, “Mehdi (a.s.) ve şakirtleri” kelimesini çıkarttılar demiştiniz Hocam.

ADNAN OKTAR: Evet, bir. Başka aklında kalan? Bir tane daha söyledim.

Mesela “o acip şahıs” diyor, “acip şahıs”, o kelimeyi de çıkartmışlar. Yani çok fazla çıkan bölüm var. Bunların yani yekunu gittikçe de artıyor. Fakat orijinal el yazmaları var Risale-i Nur Külliyatı’nın. Oraya baktığımızda, bu kelimelerin aynısıyla durduğunu görüyoruz. Tabii, yüzlerce el yazması var, orijinali var. Onları çıkartamayacaklarına göre, bu bir nevi kandırma olmuş olmuyor mu insanları değil mi? Bediüzzaman böyle bir şey demediği halde, dedi deyip başka bir ifade koymuş oluyorsun. Dediğini de çıkartıyorsun. Çok acayip bir durum olmuş oluyor.

ALTUĞ BERKER: Risaleleri tahrif etmiş oluyorlar.

ADNAN OKTAR: Tabii, tahrif etmiş oluyorlar. Evet. Eğer olay bu şekilde bereketli olsaydı, şu ana kadar onun bir faydası görülürdü değil mi? Bir güzelliği görülürdü. Çok yanlış hareket edilmiştir. Orada Cenab-ı Peygamber (s.a.v.) diyor ki, “müjdeleyin” diyor. Demek ki o müjdeleme, insanların dimağını açacak, insanlara heyecan verecek, insanlara şevk verecek. Allah onunla bir bereket meydana getirecek. Onunla bir zafer meydana getirecek. Allah’a güvenmeyip, Peygamber (s.a.v.)’e güvenmeyip kendi aklına bir insan güvenirse, çok garip yollara girebilir. Çok hatalı yollara girebilir. Buna dikkat edecekler inşaAllah.