ALTUĞ BERKER: Bir şey vardı Hocam, Serdar Yavuz yazmış. “Değerli Hocam 5 yaşında bir oğlum ismi Aaron yani Harun”.

ADNAN OKTAR: Hay maşaAllah, Allah bağışlasın Aaron.

ALTUĞ BERKER: “Hiç Türkçe bilmiyor, ama sizi bilgisayarının ekranında ne zaman görse ilgiyle izliyor Hocam”.

ADNAN OKTAR: O benim kuzum o. O benim kuzum, minik kuzum o.

ALTUĞ BERKER: “Aaron’a otizm teşhisi kondu maalesef. Çok hafifmiş ama yine de bu teşhis kondu. Kendisi için dua ederseniz çok sevinirim”. Soru soruyor Hocam. “Hocam 2014 ve 2022 yılları arasında neler olacağını kısaca bize anlatabilir misiniz inşaAllah?”

ADNAN OKTAR: 2010 2021.

ALTUĞ BERKER: 2014, 2022. “Ve bizlere bu iki tarihin neden önemli olduğunu izah edebilir misiniz inşaAllah?”

ADNAN OKTAR: Şimdi o, benim minik kuzumun otistikliğine, ona kafasını takmasın. O çok normal, yaygın olarak Allah imtihan eder. Ne mutlu ona ki Allah onu, öyle kısmen zor bir imtihanla imtihan ediyor. Yani çocuğunda hastalığı olanlar, sakat olanlar, o aileler diğer ailelere göre daha çok sevap kazanma imkanı var onların. Ona göstereceği şefkatten, merhametten, muhabbetten; sağlıklı güzel bir çocuğa gösterilen muhabbetten çok daha fazla sevap alır. Yani 1’e 100. Emek verecek, o nurani varlığı öyle güzel Allah’ın bir emaneti olarak sabrederek, güzel bakarak, şefkat göstererek eğitecek inşaAllah. Bol bol sevap alması için Allah ona onu göndermiş o minik kuzumuzu. İnşaAllah. Gönlü çok rahat olsun. Tebrik de ediyorum inşaAllah. Şani Allah Cennetine vesile etsin onu, Allah cennetine vesile etsin.