ADNAN OKTAR: Bunu demezlerse bu devam eder yani herkes sürünür, ben söyleyeyim.

SUNUCU: İspanya'da kurulan bir fuarda yapılan bir heykel vardı onu duydunuz mu bilmiyorum. En alta bir Müslüman namaz kılıyor. Onun üstüne bir Hıristiyan çıkmış, Müslümanın da önünde İncil var. En üstte de Tevrat var. Kuran var, arada Tevrat var. Hıristiyanın elinde. Bir din çatışması yaratmışlar. Ben orada çok fazla bilmiyorum, birlik görüntüsü var mı? Çok çeşitli yorumlar aldı bu görüntü. Ama hani birçok Müslüman tarafından yadırgandı.

Bana karşı taraf da çok ılımlı gelmiyor. Sadece Müslümanlardan değil.

ADNAN OKTAR: Şimdi cinsi bozuk böyle tipler oluyor dinsiz. Ama şeyinde Hıristiyan yazıyor. Adam -çok özür dilerim- klasik manyak yani. Böyle cins. Adam sabah esrar, akşam kokain, öyle yaşayan tipler. Bir de sanatçıyım diyor bu. Bir heykel yapıyor. Yahut bir karikatür yapıyor. Maymun gibi birisini yapıyor adam, kendisini yapıyor. Diyor ki, haşa, bu Peygamber’in resmi diyor. Birçok saf adam da, "yahu" diyor "sen Peygamber’in resmini nasıl yaparsın" diyor. Kardeşim şimdi bir şey söyleyecektim. Yani sen ne konuşuyorsun sen. Peygamberimiz (sav) nur gibi son derece yakışıklı, güzel, mükemmel bir insan. Ne alakası var Peygamber’le onun. Peygamber’e bu söz söylenir mi? "Peygamberimiz’in niye resmini yaptın" denir mi? Adam kendi resmini yapmış. Özgür, sana ne, adam yaparsa yapsın resmini, değil mi? Akrabasının resmini yapar, kendi resmini yapar. Peygamberimiz (sav)’in resmi, ben tarif edeyim: Siyah uzun saçlı omuzlarına kadar, arslan gibi, geniş omuzludur. Siyah gözlü, küçük burunludur. Böyle hafif, orta kısmı kalkıktır burnunun, böyle hafif çekme burunludur inşaAllah. Böyle biraz da iri dudaklı, tertemiz bembeyaz dişleri beyaz yüzlü, pembe beyaz, arslan gibi. Elinden yüzünden nur akan bir varlık. Ne alaka o resimle o. Ona sahip çıkıyor bak saflığa bak yani. Ben daha ağır kullanırım da şimdi Müslüman olduğu için söyleyemiyorum. Böyle söz söylenir mi? Yani kılavuzu kertenkele olanın derler başı topraktan çıkmazmış derler. Böyle ipsiz sapsız adamların peşinden gidiyorlar. Ve sonunda da hep hüsrana uğruyorlar. Laf söz dinlemiyorlar.