ADNAN OKTAR: Mesela iş yerlerinde o kız çocukları akşama kadar ayakta. Benim iş yerim olsa vicdanım parçalanır yani. Ayakta bir kız çocuğunu saatlerce tutmak ne demek? 8 saat ayakta duruyorlar. Bir saat bile ayakta durmak çok zor bir şeydir. 8 saat ayakta durulur mu? Sonu yok bir de, ayrıca 20 yıl, 25 yıl sonra da emekli oluyor. Ondan sonra o insan ne olur? Küçücük mesela 3-5 metrekarelik bir dükkan onun 1,5-2 metrekarelik yerinde ömür boyunca ayakta durmak, bir tabak yemek için. Onun için iş yerlerinin de, heryerin de inşaAllah, Allah sevgisiyle, Allah coşkusuyla dolacağı günler gelecek inşaAllah. Orada o zaman insanlar heryerde mutlu olacaklar. Mesela ben görüyorum; işyerleri adeta bir beton mezarlık gibi. Beton evler, heryer işyeri dolmuş, akşama kadar sürekli çalışıyor insanlar, önüne eğilmiş. Sevgi görmüyorlar, şefkat görmüyorlar, merhamet görmüyorlar dostluk görmüyorlar, birçok yerde bu böyle. Araba kuyruğuna giriyor, otobüs kuyruğuna giriyor, iş yerine geliyor sabahleyin, iş yerinde akşama kadar çalışıyor beton kulübenin içerisinde. Akşam yine kuyruğa giriyor, yine arabaya binip, yine aynı eve gidiyor, çorba-yemek bir şeyler yiyor, vurup kafasını yatıyor. Yine kalkıyor… Bu olay binlerce kere tekrarlıyor, aynı olay ve sonunda emekli oluyor, sonunda da ölüyor. Böyle hayat olur mu? Bu çok korkunç bir şey, bu kabus yani bu; cehennemde de zaten dar odalar var, cehennemi dünyaya getirmişsin gibi bir şey. Cehennemi ortadan kaldıran şey dünyada Allah sevgisidir. Yoksa dünya cehenneme döner. Dünyada cennet özellikleri de v ardır, cehennem özellikleri de vardır; yarı yarıyadır dünyada. Cehennem yüzde 50 özellik gösterir, yüzde 50 de Cennet özellik gösterir. O yüzde ellilik kısmın temizlenmesi için Allah sevgisi gerekir. Allah’a karşı coşkulu iman. Gurur ve enaniyet olmaması lazım, kendini beğenmişlik olmaması lazım, şefkat, merhamet olması lazım. Saygı ve değer verme. Değer verme mesela çok zevkli birşeydir. Ama değer vermek için de değer verilecek bir insan olması lazım; şimdi değer verilmeyecek bir insana nasıl değer vereceksin yani beynin inanmaz. Haydi değer vereyim demekle olmuyor ki. Saygı duymak istersin, ama nasıl saygı duyacaksın saygı duyulacak bir yönü yoksa. Önce saygı duyulacak yönü olması lazım, değer verilecek yönü olması lazım; insanın da ona doğal olarak değer verip saygı duyması gerekir.