Adnan Oktar: İslam’da şiddetin olduğunu vurguluyor. Halbuki İslam’da savunma savaşları vardır. Yani atak savaşı yoktur, durduk yere bir fetih savaşı yoktur. Yani hadi gidelim şu düşman ülkesini alalım, şurayı alalım, böyle bir şey yoktur. Adam saldırır, can güvenliği olarak kendini korursun, korumuştur. Peygamber Efendimiz (sav)’in zamanında yapılan savaşların tamamı savunma savaşıdır. Hendek adı üstünde, hendek kazıyorlar. Adamlar saldırmasın diye kazıyorlar. Bir insan kendisine hendek kazar mı çevresine? Amaç orada kendini korumak. O zamanki insanlar, Peygamberimiz (sav)’in karşısındaki insanlar, cahil insanlar ve psikopat ve gözünü kan bürümüş, eli kanlı katiller bunlar. Ve o zaman polis yok, hakim yok, savcı yok, adliye yok, bir şey yok. Adamların astığı astık, kestiği kestik. Ne yapsın Peygamber (sav)? Nur gibi Müslüman genç kızlar var, çocuklar var, anneler var, bacılar var. Adamlar geliyor, “biz öldüreceğiz” diyorlar. Efendim “ırzına, haysiyetine, kişiliğine yönelik saldırıda bulunacağız” diyorlar ve nitekim de gelip vuruyor, öldürüyor. Ne yapsın? Savunacak tabii ki kendisini. Farzdır bu. “Niye kendini savundu?” diyor. Yani bu soru mu, şu. Şimdi kendisine birisi saldırsa, kendisini savunmayacak mı? O zaman bir psikopat ile karşılaştın mı bir bak bakalım ne yapıyor? İllaki savunacaktır. Bundan makul ne olabilir? Yani her ülke, her insan kendine saldırıldığında nefsi müdafaa vardır ve kendini savunur. Dolayısıyla böyle cahilce, halkın bir kısmının bilgisizliğinden istifade ederek İslam’a, Kuran’a, dine saldırmaya kalkması çok ilkel bir hareket.