ADNAN OKTAR: ...“Derler ki: "Bizden hüznü giderip yok eden Allah'a hamd olsun."” Hüzün, insanlara özel olarak verilmiş, dünya için verilmiş bir imtihan vesilesidir. Elbisesi ütüsüz olur, hüzünlenir; saçı kırçıllaşır, hüzünlenir; makyaj yapamaz kadın, hüzünlenir; üniversite imtihanında şüphe eder, istediği yeri kazanamaz; hüzünlenir. Yani milyonlarca, milyarlarca konu vardır dünyada, insanın hüzünlenmesi için, milyarlarca. Mesela normal ciddisindir, ona hüzünlenir. “Niye, bugün sevmiyor musun, sevgin mi gitti?”, buyur. Her söze, her lafa insanlar çok titizdir. Ufacık bir sözden alınır, ufacık bir konuşmadan alınır. Mesela ufacık bir bakıştaki terslik gibi bir şey sezerse veyahut herhangi bir öncelik, mesela ona öncelik vermeyip bir başkasına öncelik verirsen hüzünleniyor hatta günlerce etkisinde kalıyor. Öyle zayıf yaratılmıştır insan. Mantıksız ama öyle yani, çoğu öyledir insanların. Bak Allah diyor ki: “Derler ki: "Bizden hüznü giderip yok eden Allah'a hamd olsun."” Hüznü bilmiyor, gidiyor Ahirete, hüzünlenemiyor. Hüzünlenecek zaten ortam da yok ama hüzünlenmiyor da. O belanın kalkması, hüznün insanın üzerinden kalkması çok büyük bir lükstür. Müthiş rahatlıyor insanlar. “Ki O, bizi Kendi fazlından (ebedi olarak) kalınacak bir yurda yerleştirdi; burada bize bir yorgunluk dokunmaz.” Akşama kadar Cennette koşuşturuyor; oradan oraya gidiyor, oraya gidiyor; 24 saat geçiyor, yorulmuyor; 48 saat geçiyor, yorulmuyor; 72 saat geçiyor, yorulmuyor. Uykusu da gelmiyor ve bunu sonsuza kadar unutmayacaktır insan. Yani yorulmamayı, uykusu gelmemeyi. Uykusu gelmedikçe sürekli Allah’ı hamd edecektir. Yorulmadıkça Allah’ı hamd edecektir. “Ve burada bize bir bıkkınlık da dokunmaz.” Mesela elma yiyor, dalından koparıyor, bitiriyor elmayı, bakıyor dalda yine duruyor elma aynı yerde. Yine koparıyor, yiyor, yine aynı. Ve bıkmaz. Doyma hissi de yoktur Cennette...