ADNAN OKTAR: Necm Suresi. Şeytandan Allah’a sığınıyorum. Rahman Rahim olan Allah'ın adıyla.“ Battığı zaman yıldıza andolsun.” Allah yemin ediyor bir yıldızın batışına. “Sahibiniz (arkadaşınız olan Peygamber)  sapmadı ve azmadı.” Sahibiniz, sahib-i zaman, Peygamberimiz Efendimiz (s.a.v.) o devirde sahib-i zamandı.  Zamanın sahibiydi, o yüzden Allah “sahibiniz” diyor. Mehdi (a.s.) de mesela sahib-i zaman. Sahib-i zaman Mehdi (a.s.)’nin lakabıdır. Herkes bilir, sahib-i zamandır. “Sapmadı ve azmadı.” Yani hep böyle ya sapkınlıkla, ya azmakla suçlarlar Peygamberleri. Yani tebliğcileri, mehdileri, mürşidleri. Bak, “sapmadı ve azmadı.  O, hevadan (kendi istek, düşünce ve tutkularına göre) konuşmaz.” Yani Kuran’a uygun konuşur, Kuran’a göre hareket eder, vahiyle hareket eder, inşaAllah.“O (söyledikleri), yalnızca vahyolunmakta olan bir vahiydir.” Yani “Kuran’ın hükümleri, Kuran’da anlatılanlar onun kendi hayalinden yazdığı şeyler değil, Allah’ın ona vahiyle bildirdiği gerçeklerdir” diyor Allah. “Ona (bu Kur'an'ı) üstün (oldukça çetin) bir güç sahibi olan Cibril (Cebrail) öğretmiştir.” Allah ona bir güç vermiş, olağanüstü bir güç vermiş Cibril’e, “o öğretmiştir” diyor. Ve diyor ki, “(Ki O,) Görünümüyle çarpıcı bir güzelliğe sahiptir.” Yani müthiş güzeldir Melekler görünüşte, insanın nefesi kesilir. Cibril de öyle, muhteşem görünümlü, çok çok şiddetli güzel bir insan görünümünde zuhur eder. “Hemen doğruldu. O, en yüksek bir ufuktaydı.” Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’e Cibril, biliyorsunuz iki kere gerçek şekliyle göründü. Bu görünmelerin bir tanesinde, ilk görünmeye gelişinde Peygamberimiz (s.a.v.) bayılmıştı, onun görünüşünün ihtişamından, heybetinden bayılmıştı. “O, en yüksek bir ufuktaydı. Sonra yaklaştı, derken sarktı. Nitekim iki yay kadar veya daha yakınlaştı.” “İyice geldi” diyor. Önce bütün ufku kaplayan, kanatlarını açmış, böyle yüzlerce kilometre görünümlü olarak tezahür ediyor. Sonra gittikçe yaklaşıyor, yaklaşıyor, yaklaşıyor. Gittikçe insan hacmini alıyor, yaklaşıyor. “Yukarıdan sarktı, aşağıya indi” diyor ayette. “Sonra yaklaştı, derken sarktı. Nitekim iki yay kadar (oldu) veya daha yakınlaştı.” “İyice yakınlştı” diyor. Yani şu mesafe, inşaAllah. “Böylece O'nun kuluna vahyettiğini vahyetti.” Yani vahyi sözlü olarak söylüyor. “Onun gördüğünü gönül yalanlamadı.” Yani “gördü, gönlü de tasdik etti” diyor. “Onun Cebrail olduğuna, geldiğine, onunla konuştuğuna vicdanıyla kanaat getirdi” diyor Allah. İnşaAllah. “Yine de siz gördüğü (şey) üzerinde onunla tartışacak mısınız?” Halk o zaman, inanmayanlar, onunla tartışıyorlar. “Yanlış görmüşsündür, hayal görmüşsündür, gerçek değildir, sen cinlenmişsin” diyorlar, tartışıyorlar.  “Eğer gökten bir parçanın düşmekte olduğunu görseler bile: "Üst üste yığılmış bir buluttur." derler. Öyleyse sen onları (en dayanılmaz azapla) çarpılacakları günlerine kavuşuncaya kadar bırak.” 45. ayet. 44. ayette gelen parçayı anlayamayacaklarını söylüyor. Yani gelen belayı anlayamayacaklarını söylüyor. Halbuki gökten bir parça geliyor, gökten büyük bir kitle geliyor, ne olduğunu anlayamıyorlar. “Bir buluttur” diyorlar, fark edemiyorlar ne olduğunu. Kuran buna işaret ediyor. Ahir zamanda, Kıyamette de, dünyaya çarpacak parçayı önceden tespit edemeyecekleri anlaşılıyor. Yani gelişini, ani gelecek çünkü. “Öyleyse sen onları (en dayanılmaz azapla) çarpılacakları günlerine kavuşuncaya kadar bırak.” Ki Bediüzzaman 1545 diyor, Hicri 1545, bu da 45. ayet, 1545’e bakıyor, inşaAllah. “O gün, ne hileli-düzenleri kendilerine herhangi bir şeyle yarar sağlayacak, ne de yardım görecekler” diyor Allah. Yardım da görmeyecekler. Hileli düzenleri de, yani kurdukları hile düzeni onlara bir yarar sağlamayacak, ondan kurtulamayacaklar. “Yardım da göremeyecekler” diyor. Yani “herhangi bir teknik önlem, herhangi bir çalışma yapmaları, bunu kurtarmaz” diyor Allah, “durdurmaz” diyor. “Şüphesiz zulmedenlere bundan önce de bir azap vardır; ancak onların çoğu bilmiyorlar.” Kıyametten önce çok büyük bir olay daha olacağına Kuran işaret etmiş oluyor. Yani o devirde yaşayanlar görecekler, çok büyük bir olay daha inşaAllah...