ADNAN OKTAR: ... Münafığın çok kapsamlı böyle karmaşık ruh hali vardır. İblis’e çok benzer. Şeytanla tam örtüşür. Sapık ruhu açısından çok benzer. Münafık intihara eğilimlidir. Cinayete eğilimlidir. Sapıklığa eğilimlidir. Kahpeliğe eğilimlidir. İtliğe, çakallığa eğilimlidir. Başka özellikleri de sayacağım ama şimdi terbiyem müsaade etmiyor. Yani klasik var ya halk arasında bilinen, bütün vasıflar üzerinde vardır. Ruhunda vardır tamamı. Öyle bir yapıdır. Bakın nur gibi Peygamberimiz (s.a.v.)’i beğenmiyor alçak, nur gibi mescidi beğenmiyor, “biz yeni mescid açtık” diyor. “Gelin oraya” diyor. Orada da kendi Hocaları var. Kendi kafalarına göre bunaklardan oluşmuş, dinsiz, imansız böyle, müşrik. Ebu Cehil ödüyor paralarını. O devrin kahpeleri Ebu Leheb ödüyor. Orada, bak diyor burada; “asıl din burada yaşanıyor” diyor. Şimdi bunlara ne yapılır?...

...

OKTAR BABUNA:“(Mal, mülk ve servette) Çoklukla övünmek, sizi 'tutkuyla oyalayıp, kendinizden geçirdi. Öyle ki (bu,) mezarı ziyaretinize (kabre gidişinize, ölümünüze) kadar sürdü.”  

ADNAN OKTAR: İşte münafık para, pul neredeyse oraya çöker. Halbuki o onun mezarıdır. Yediği bela olur. Hastalığa sebep olur. Girdiği evin pis kokusu, onun bilmediği pis bir koku vardır, şeytani koku, o da ona bir beladır. Münafık suratı ateştir, yakar insanın suratını. Münafık suratına tahammül, en azap verici olaylardan birisidir. Münafık münafığın yüzüne baka baka yanar, yanar, yanar, simsiyah olurlar. En büyük azaplardan biri. Münafığın yüzünden yayılan pis elektrik kavurur adeta. Elini, yüzünü perişan eder. Pislik yayılır onlardan. Müminden nur yayılır. Münafığın pis bir elektriği vardır. Yani nasıl böyle ultraviyole falan insanı yakıyor fazla kaldın mı, münafık da öyle, zararlı ışık yayar ve yakar, etrafını da yakar. Onun için münafıklara bakın, münafık tiniyetine bakın, bir pislik çöker. Çok sağlıksız ve pislik bir havaya bürünürler. Gülse de ağlamaya benzer onun gülmesi. Sahte gülmüştür. Oyun oynar. Neşe oyunu oynar. Münafık gece-gündüz içinden ağlar. Bu bilinmez. Allah diyor ki ayette bak; “az gülsünler, çok ağlasınlar” diyor. Allah gece-gündüz ağlatır. Gülerken ağlar, ciddiyken ağlar, yemek yerken ağlar. İçin için ağlar münafık. Kurtulamaz ondan. Müslüman da sinirli halinde güler, ciddiyken yine güler. Gülerken yine güler, hep neşelidir. Müslüman’ın özelliğidir, vasfıdır...