ADNAN OKTAR:Benim şaşırdığım da biz mesela barışı, kardeşliği, dostluğu savunuyoruz da bu zaten herkesin savunması gereken, yapması gereken makul hayat budur, değil mi? Mesela biz uyuruz, yemek yeriz, olay çıksın istemeyiz, kimsenin canı yansın istemeyiz. Allah Allah, bunu savunan insan sayısı dünyada az, çok az. İnanılır gibi değil, mucize bu. Kan dökmeyi savunan milyarlarca adam var, yani huzursuzluk. Adam anarşi istiyor, kavga istiyorum ben arkadaş diyor. Daha da olmazsa futbol takımı kuralım, birbirimize düşman olalım diyor. Yani onlar birbirine düşman olsun, hepsini tenzih ederim de bir kısmını.

Hıristiyan oluyor adam, “arkadaş şimdi biz Protestanız, siz de Katoliksiniz. Şimdi ne yapacağız biliyor musunuz? Kıyasıya birbirimizi öldüreceğiz” diyor. Rezelete bak. Mesela Müslüman oluyor, “arkadaş sen acayip bir mezheptensin. Nesin sen? Alevisin sen” diyor. Alevi’ye soruyor, “sen nesin? Sen de Sünni’sin” diyor. “Ne yapmak gerekiyor? Birbirimizi kırıp geçireceğiz” diyor. Tabii diyenler için diyorum. Aklı başında bir adam, normal bir Müslüman bunu niye desin kardeşim? Alevi benim canım ciğerim. Bektaşi benim canım ciğerim, kardeşim. Vahabisi, Caferisi hepsi, Şiisi, Sünnisi benim canım ciğerim. Hepsi La ilahe illAllah Muhammeden Resulullah diyen insanlar, değil mi?

Hayır fikri ayrı, anlatırsın, konuşursun çok zengin bir fikir akışı olsun, herkes fikrini anlatsın, inşaAllah. Düşüncesini anlatsın. Zor kullanmak rezalet, tam özgür olacak. Ama özgür olurken tabii adam arabasının arkasına teneke takıp tangur tungur sokaklarda gezerse, bu özgürlük olmaz. Yani ben bununla eğleniyorum derse, sen de milleti rahatsız ediyorsun o olmaz. Ona herkes müdahale eder. Kimseyi rahatsız etmemek çok önemlidir...