OKTAR BABUNA:“Aralarında hükmetmesi için, Allah’a ve Resulüne çağrıldıkları zaman, onlardan bir grup yüz çevirir.”

ADNAN OKTAR:Şimdi diyorsun ki; “Peygamber (s.a.v.) hükmedecek, sen de ona itaat edeceksin.” Bir münafığın en acı çektiği konu nedir, biliyor musun? İtaat etmektir. Şeytanın en ızdırap duyduğu şey itaattir. Öldür adamı ama itaati teklif etme. Tabii lanet olsun onlara, o anlamda demiyorum yani ölümü kabul eder, ama itaati kabul etmez, o anlamda, anlaşıldı mı? O kadar ızdırap çeker. Mesela şeytan her şeyi kabul ediyor, bak sonsuz Cehennemde yanmayı kabul ediyor, itaati “kabul etmem” diyor. Sırf Adem (a.s.)’e secde edecek, o kadar. Bir kere secde edecek, sonsuza kadar kurtulacak Allah’ın izni ile. “Sonsuz Cehennemde yatarım” diyor, “sonsuz Cehennemde yanayım” diyor, “ama secde etmem, itaat etmem ben” diyor. İtaat o kadar ağrına gider münafığın, müthiş enaniyetlidir onlar. Tam iblistir, bütün pis bedenlerini iblis kaplamıştır adeta, iblisin elektriği. İtaat dedin mi çıldırır bunlar, asla kabul etmez. Ayrılır “oh” der, ferahlar. Ama onun ‘oh’u nedir? ‘Ah’tır. Ateşten ateşe geçer, müminlerin yanı da onlar için ateştir. Kaçar, daha şiddetli ateşin içine girer. Birbirlerinden ayrı yanarlar. Münafıklar ateştir, birbirlerini yakarlar. O onu yakar, o onu yakar. Bakışından yanar, üslubundan yanar; pis kokusundan pis üslubuna her şeyinden yanar, çok rahatsız olur. Münafık, münafıkla karşılaştığında en şiddetli azabı duyar ama mıknatıs gibi birbirlerini çekerler, ayrılamazlar. Mümkün değil ayrılamaz. Böyle nasıl sırtlanın üzerinde bitler olur, bir arada toplu yaşarlar, onlar da bir arada toplu yaşarlar...