ADNAN OKTAR: ... “Evet, Biz onları ve atalarını yararlandırdık; öyle ki, ömür onlara (hiç bitmeyecekmiş gibi) uzun geldi.” İnsanların en büyük hatalarından bir tanesini açıklıyor Allah, Kuran’da. Bak, “ömür onlara hiç bitmeyecekmiş gibi uzun geldi.” Mesela genç oluyor, 20 yaşında oluyor, “bitmez bu ömür” diyor. Hayat hemen bitiyor, anında bitiyor. “Ahir zamanda, Mendi (a.s.) devrinde günler kısalacak” diyor Peygamber Efendimiz (s.a.v.), haftalar. Herkes birbirine sorsun. Eskiye oranla günler, haftalar kısaldı mı, kısalmadı mı, aylar? “Hayır” diyen bir kişi varsa bana yazsın. Herkes ittifakla diyorlar, “eskiden günler uzundu, gün içinde biz birçok şeyi yapıyorduk. Zaman kısaldı” diyorlar. Bu net, bu Ahir zamanın bir alametidir. Mehdi (a.s.) devrinin bir alametidir. Peygamberimiz (s.a.v.)’in belirttiği bir mucizedir. “Fakat şimdi, Bizim gerçekten yere gelip onu etrafından eksiltmekte olduğumuzu görmüyorlar mı? Şu halde üstün gelenler onlar mı?” Bu ayet tabii anlamı geniş. Fakat “bir yere gelip eksiltmek” yani “sürekli insanların öldüğünü görmüyorlar mı?” diyor Allah. Ben diyorum ya, bazen Fashion Tv’ye bakıyorum, çok güzel genç kızlar var. Sürekli aynı hareketi yapıyorlar zaten. Bir noktadan geliyorlar, bir noktadan gidiyorlar. Onları mesela bir düşünüyorum. Allah istese onları iskelet halinde de yürütür. Çünkü üzerlerinde et var şu an. İsterse etlerini alır. İskelet halinde aynı elbiseleriyle yürüyebilirler. Ama etle yürütüyor Allah. Bir noktadan çıkıyorlar. Dünyada da öyledir, topraktan çıkıyorlar. Geliyorlar, geliyorlar, insan doğuyor, büyüyor, gelişiyor, yaşlanıyor. Sürekli bu çark dönüyor. Mesela 50 yıl öncesinin mankenlerine bakıyoruz. Hiçbiri yok hayatta. O devrin, o şapkalı falan, 1940’ların hanımları var. Tüylü falan, saçlar böyle, bir dantelli falan şapkaları var, bir şeyler böyle değişik. Esameleri yok, hepsi yok olmuş, hepsi ölmüşler, tamamı. Resimleri var böyle çok neşeliler. Birbirlerine şaka yapıyorlar. Akıllarının ucundan geçiyor mudur? Bütün oradaki herkesin öleceği, tamamının öleceği. Büyük bir kalabalık, büyük bir salonda herkes alkışlıyor, çok neşe içindeler. O salondakilerin tamamı komple ölmüş. Sorsan ona o anda, “bunların tamamı komple ölecek ve bunu da insanlar hayretle, şaşkınlıkla ileride görecek” desen, “ömür çok uzun, ne söylüyorsun sen?” falan der. Bak göz açıp kapayıncaya kadar geçmiş. Bir kişi yok onlardan. Tek bir kişi yok yani. Bir önceki nesil için de aynı şeyi onlar düşünmüşlerdir. O zaman soluk fotoğraflar var böyle, bayağı neşeli, canlı, 1800’lerin falan insanları. Hiçbir şey kalmamış...