Adnan Oktar`ın 14 Eylül 2010 tarihli Gaziantep Olay ve Çay Tv röportajından

ADNAN OKTAR: “Bu zamanın en büyük farz vazifesi İttihad-ı İslam’dır.” Bediüzzaman’ın bu ifadesine göre İttihad-ı İslam kurulacak mı? Bu birliğin kurulmasına vesile olacak bir lider ülke olacak mı? İslam ve Hıristiyan alemi olmak üzere, tüm dünyanın liderliğini yaparak İttihad-ı İslam’ı sağlayacak olan tek kişi olacaksa, bu kim olacak? Hangi özelliklerinden dolayı lider olacak? Sizce bir mi, yoksa birden fazla mı lider olacaktır? Birden fazla lider olacaksa bu kişilerin görevleri ayrı ayrı mı olacak? Bunu Üstad’ın hangi sözü açıklar?” diye yazı göndermiş kardeşimiz, 13 Eylül 2010’da, saat 9’u 6 geçe, 41 saniye sonra. Cevap gelmiş kardeşlerimizden, 13 Eylül 2010, saat 14:13’ü 37 saniye geçe de oradan cevap gelmiş: “Değerli kardeşimiz, zaman şahsı-ı manevi zamanıdır.” Doğru, zaten ekip halinde, topluca faaliyet yapıyorlar yani. Ben mesela çıkıp tek başıma anlatmıyorum. Sizler varsınız, kitaplar hazırlıyorsunuz, yardımcı oluyorsunuz kitapların hazırlanmasında, konferanslara gidiyorsunuz oraya buraya ki Mehdi (a.s.) öncüsü olduğumuz halde, Mehdi (a.s.)’ye zemin hazırladığımız halde mecburuz şahs-ı maneviye, tabii ki şahs-ı manevi var. Ama başta bir ağabeyiniz var değil mi?

OKTAR BABUNA: EvelAllah.

ADNAN OKTAR: Sen de oraya, Avrupa’ya gittiğinde onlara ağabeylik yapmıyor musun, oradakilere?

OKTAR BABUNA: Ben tabii sizin adınıza ancak.

ADNAN OKTAR: Allah adına yapıyorsun, beni ağabey olarak görüyorsun, evet.

“Zaman şahsı-ı manevi zamanıdır. Eskiden tek kişi ile idare edilen devletler şimdi şahs-ı manevi olan meclislerle idare edilmektedir.” Kardeşim, Romalılar döneminde bile senato vardı, meclis vardı. Yani şimdi burada doğru konuşsunlar, ne alakası var? Osmanlı’da da her zaman bir şura oluyor, yani nerede görülmüş tek başına karar verme? Hayır, en son karar tabii ki ona aittir, lidere aittir, inşaAllah. “Nitekim Üstad da Asya’nın bahtının anahtarı olan meşvereti göstermektedir.” Müşavere zaten farz Kuran’da, açık. Yani Peygamber (s.a.v.)’e bile Allah müşavereyi söylüyor. Yani danışmayı. “Ancak her şahs-ı manevinin bir mümessili vardır.” Oh maşaAllah, bu iyi, güzel. Bu hayra alamet. Bak, “Ancak her şahs-ı manevinin bir mümessili vardır. Siyasi alemde Mehdiyet vazifesinin bir halkası olarak bir şahıs öne çıkacaktır. Ama bu zat tek başına değil kurduğu ekip ve arkasına aldığı cemaatin şahs-ı manevisiyle hareket ederek başarılı olacaktır.” Allah Allah, siyasi alemde Mehdiyet vazifesinin bir halkası olarak bir şahıs ön plana çıkacaktır.” O zaman bir partinin siyasi başkanını Mehdi (a.s.) olarak görüyorlar, Allah-u alem. Öyle gibi görünüyor. Bak “siyasi alemde” diyor çünkü. “Diyanet ve saltanat, hiç o konulara girmeyecek” diyor. Sadece siyasetçi bir liderden bahsediyor. “Siyasi alemde Mehdiyet vazifesinin bir devamı olarak bir şahıs öne çıkacaktır. Ama bu zat tek başına değil kurduğu ekip,” ne kastediyor? Hükümet gibi bir şey kastediyor herhalde veyahut partinin yöneticilerini kastediyor olabilir, parti yöneticileri yani, herhangi bir partinin yöneticilerini kastediyor olabilir. “Ve arkasına aldığı cemaatin şahs-ı manevisiyle hareket ederek başarılı olacaktır.” Çünkü onlar da siyasetçi olacağına göre, delegeler, diğer partinin delegeleri falan veya herhangi bir partiyi kastediyor anladığım kadarıyla. “Cemaatin şahs-ı manevisiyle hareket ederek başarılı olacaktır. Bu şahsın sıfatları sayılabilir ama kim olduğunu bilemiyoruz.” Bakalım ahirette de aynı detayları güzel güzel anlatabilecekler mi, cehennemin kenarında? Değil mi? Çünkü Bediüzzaman bunu, bu kadar açık aleni anlattığı halde, sırf siyaset yönünde bir lider geleceğinden bahsetmesi… Bediüzzüman hiçbir yerde Risale-i Nur’da böyle bir şeyden bahsetmiyor. Ayrı bak diyor, “siyaset yönünde Mehdi gelmiştir” diyor, mesela “Mehdi Abbasi gelmiştir” diyor, “Ama hiçbir cihette büyük Mehdi (a.s.) olamaz” diyor, “çünkü tek yönde yapmıştır” diyor “görevini.” “Bir yönde yapmıştır ve bir cihette yapmıştır” diyor. “Büyük Mehdi (a.s.) olması için, hem siyaset, hem saltanat, hem diyanet, her yönde Mehdilik görevini yapması gerekiyor” diyor. “Eğer bunları yapmıyor, ayrılıyorsa bunlar” diyor, “tek tek ayrılmışsa, Büyük Mehdi (a.s.) olamaz” diyor.