ADNAN OKTAR: ... Mehdi (a.s.) devrinde, Mehdi (a.s.)’nin uğraşacağı sırf Darwinizm, materyalizm değildir. Küfür ve dalalet değildir sadece, bir de münafıklarla uğraşacaktır. Münafıkların en rahatsız olduğu konu nedir biliyor musun Mehdi (a.s.)’de? “Niye dünyaya İslam ahlakını hakim etmek istiyorsun?” “Otur oturduğun yerde” diyecekler, “hakimiyet niye?” haşa, “niye İttihad-ı İslam’ı istiyorsun?” “Niye Türk-İslam Birliğini istiyorsun?” “Bak biz evde oturuyoruz, sen de otur. İşine, gücüne bak” diyeceklerdir. Münafığın da en hassas olduğu konu cihadtır. Cihad, bak mukatele demedim, o ayrıdır. Kıtal değil, adam öldürme değil. Cihad demek; cehd, gayret etmek, dini yaymak için. İslam’ı tebliğ, dini yayma münafığın en rahatsız olduğu konudur. Çok da üzerine gidersen usulen birkaç kitap dağıtır, bir kaç bir şey söyler. Ama öbür konularda, mesela münafığa hadi bir namaz kılalım dersin, gelir çünkü bir şey kaybetmeyeceğini düşünür, namaz kılmaktan. Oruç tut dersen, başında durursan oruç da tutar, yanında durursan. Olmazsa gider gizli gizli yer, yine devam eder. Münafığın özelliğidir, görünmediği yerde yer, göründüğü yerde... Namazda da, yani eğer görürsen mükemmel namaz kılar. Takkesiyle, hatta sarığıyla; böyle huşu içinde, sünneti seniyeye tam ittiba ile bakarsın mükemmel kılıyor. Duayı tam mükemmel yapar ama görmezsen, domuz gibi böyle çifteler atarak gezinir. Münafığın öyle bir dünyası vardır. Onun için en hassas olduğu noktada odur, öbür konularda şey olmaz Müslümanlıkta. Mesela sen desen ki bir hizmet et, şurayı temizle, şunu yap; onu yapar, yük de taşır.

OKTAR BABUNA: Hatta çok da çalışabilirler demiştiniz.

ADNAN OKTAR: Çalışır yani eşek gibi çalışır, her şeyi yapar. Cihattan rahatsız olur, cihattan yani dinin yayılması. Çünkü zaten dini istemediği için kökten, bir de dünyaya hakim olmasını hiç istemez. Zaten din içinde yaşamak istemez o dinden kurtulmak ister bilinçaltında. Cihad ne demek? Dünyaya her yere İslam ahlakının hakim olması demek. İslam dünyaya hakim oldu mu, onun için Cehennem. Hiç istemez. Onun için cihad yapılması konusunda rahatsız. Dikkat edersen Kuran’da münafıkların, “niye yemek yemiyoruz, niye beni çalıştırıyorsunuz?” Bunlardan hiç bahsetmez münafık. Münafık böyle katana katırı gibidir böyle. İş yapar. İstediğini yaptır, adam katır gibi iş yapar. Cihad rahatsız eder, en hassas olduğu konu budur. Ömrünü vakfetmek Allah’a, Allah yolunda mücadele etmek, cihad; münafığın tek yapamadığı nokta budur. Yoksa öbür konularda sen de, istediğini yapar. Yıllarca kalıyorlar Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in yanında. Bak Kuran’da dikkat et, ne diyor? Bu sıcakta yemek yenmez demiyor, bu sıcakta yük taşınmaz demiyor, bu sıcakta çöp taşınmaz demiyor ev silinip süpürülmez demiyor, ticaret yapılmaz demiyor, işe gidilmez demiyor. Ne diyor? “Cihad yapılmaz bu sıcakta” diyor. En hassas noktası çünkü. Münafığın en hassas noktası budur yani. “Bundan kurtulayım ben” diyor. Mesela diyor ki, ikinci bir münafık; mesela bak, Kuran en hayati yönlerini açıklar bunların, açıklamaları. Yani Kuran’da detaya girmiyor Cenab-ı Allah, ana kaynaklarla verir. “Biz” diyor, “ben eğer cihad yapmayı bilseydim, sizle gelirdim arkadaşım” diyor. Peki, diyorsun, “kardeşim, sen ticareti bilir misin?” “Oo, yazarım” diyor. “İş yapmayı bilir misin?” “Onu da yaparım” diyor. “Para kazanmayı bilir misin?” “Kazanırım” diyor. “Taş taşır mısın?” “Taşırım.” Yani “aklına gelebilecek her şeyi yaparım ben” diyor. “Tek yapamadığın, yeteneğin olmadığı şey ne?” diyorsun. “Cihad yapamam ben yani o konuda çok bunalırım ben” diyor. “Onu siz yapın, ben de böyle ne istiyorsanız yapayım. Ama ben o konuya girmeyeyim, rica ederim” diyor. En hassas oldukları nokta odur. Yani münafığın en şey olduğu odur. Tarihteki münafıklara bakın, günümüzün münafıklarına bakın.

Mesela ben, münafık olduduğundan şüphelendiğim tipler var. Baktım, bunlar Facebook’ta bir şey yapmışlar kendilerine, bölüm yapmışlar. Hep böyle kıdemli münafıklar. “Kardeşim” dedim, “şöyle dikkatlice bakayım, bunlar ne yapıyorlar.” Barda içki içerken var, eğlenirken resimleri var böyle; çifteleniyor falan, hopluyor, hepsi var. Mutluluk resmi, pis pis sırıtma ama acı bir sırıtma yani böyle gülmeye benzeyen bir sırıtma değil. Mutluluk tablosu çizmeye çalışmış ama hani ateşte böyle şeyi yanmış gibi, kulağı yanmış gibi. Baktım ne yazmışlar acaba, sayfalarca baktım. Kardeşim bak, tek bir kelime ama tek bir kelime, bir kere Allah’tan bahsetmiyorlar. Vay zalimler vay. Kafir bile Allah’tan bahseder. Kafir bile yani, değil mi? Haşa, mesela diyor ki, haşa; “Allah’a inanmıyorum” diyor. Yani hiç olmazsa Allah’ı ağzına alıyor, değil mi? Hiç bahsetmemişler, inanılır gibi değil. Mesela öbürkülerine bakıyorum, orada da tek kelime yok. İnşaAllah diyemiyor, maşaAllah diyemiyor. Allah’ın hiç anılmamasından yana adamlar, bu çok manidar. Ama tabii Müslüman gördüğünde yapar; evliya gibi ezberden ayetler, şeyh efendilerden menkıbeler, hadis-i şeriflerden nakiller yapar. Kuran’a dikkatlice baktığımızda, tek kilitlendikleri noktanın cihad olduğunu görüyoruz. Burada korkunç bir azap çekiyorlar. Onun için mesela diyorlar ki; “münafık olur mu adam, baksana hizmet ediyor Müslümanların yanında. Taş taşı dersen taşıyor, çöp taşıyor” diyor adam. “İş yapıyor, bütün gençliğini veriyor.” Kardeşim, münafık yapar. Afedersin böyle katana beygiri gibi adam, iş yapar, o ayrı mesele. “Kardeşim, bak çalışıyor da” diyor. Çalışır, başka işleri de yapar. “Cihad yapar mı?” diyorsun. Göstermelik birkaç tane yapabilir, çok dikkat çekeceği için. Mesela gider birkaç tane kitap verir, birkaç kelime söz söyler. Yani üzerine dikkat çekilmesi için. Ama acayip canı yanar, yani bir kitap hediye etmek bir münafık için ne demek biliyor musun? Yani adamın böyle elini, kolunu kopartsan o kadar acı duymaz. Yani acayip ızdırap duyar. En bunaldığı konudur, en bunaldığı konu. Ya o kitabı okuyan dini yayarsa, bunun yaşayamayacağı bir ortam meydana gelirse, değil mi? Haşa, öyle bir kafadadır. Onun için münafık tespit etmek isteyen buradan baksın olaya. Yani mesela on yıl, yirmi yıl Müslümanlara hizmet edebilir, yardımcı olabilir. Ama cihattan şiddetle kaçınır. Bir, Müslümanların birlik ve beraberlik olmasından çok rahatsız olur, bölünme yanlısıdır. Ama en hayati cihattır. “Aman arkadaşım der.” Çünkü Kuran’da, Cenab-ı Allah açık açık ayetlerinde bunu gösteriyor. Hep cihattan kaçma üzerinedir, hep. Evet.

OKTAR BABUNA: Sizin açıkladığınız bir ayet var, okuyorum onu Hocam inşaAllah. Şeytandan Allah’a sığınırım. Nasıl kaçtıklarını, “Dediler ki: "Ey Musa biz, onlar durduğu sürece hiçbir zaman oraya girmeyeceğiz. Sen ve Rabbin git, ikiniz savaşın. Biz burada duracağız."”

ADNAN OKTAR: Bakın gördünüz mü? Cihad. Mesela put yapıyor, puta bayağı para gerekmiyor mu? Adam altınlarını, bileziklerini hepsini çıkarıyor, bir münafık için altın çok kıymetlidir, hepsini veriyor. “Kardeşim, erit; bize bir put yap şöyle” diyor. Rezillik yapacak ya onda koşar. Gidip önünde eğiliyor, bükülüyor. Yani onu da yapar ama “bana Allah’tan bahsetme” diyor. Yani “cihattan bahsetme” diyor. “Gidin savaşın siz” diyor. “Ama sakın beni bu cihadın içerisine beni yakın getirmeyin” diyor. Ve Müslümanların cihad yapacağını bildiği için, cihadın tehlikeli olduğunu düşünüyorlar; böyle uyuz it gibi uzaktan, kuyruğunu bacaklarının arasına şey yapar o, hani itler nasıl kuyruğunu böyle, kulaklarını da aşağı şey yapar, uzaktan böyle seyreder. Hani bir olay var mı, bilmem ne falan gibisinden, değil mi? Mesela ortalık sakinleşti mi, it ne yapar? Kulaklarını sallayarak koşar, yiyeceklerden yemeğe gider, değil mi? Ama bir gürültü duydu mu, pır; münafık ortadan kaybolur. Münafık gürültüye hiç gelemez. Yani rahatını ister, aman keyfi kaçmasın. Ya tutuklanırsa, ya hapse atılırsa, ya laf söz gelirse, ya dedikodu olursa, yani anına şanına bir şey gelirse, keyfini kaçıracak bir şey olursa, onun için çok kaçınır münafık. Onun için hep böyle kendine bir yer bulur, yani böyle domuzun kirli yerinde yaşar, gider yapışır kene gibi, orada onun kanını emer, orada yaşar...