Adnan Oktar`ın 18 Eylül 2010 tarihli Kocaeli Tv röportajından

OKTAR BABUNA:Dediler ki: 'Sen bize yalnızca Allah'a kulluk etmemiz ve atalarımızın tapmakta olduklarını bırakmamız için mi geldin? Eğer gerçekten doğru isen, bize vadettiğin şeyi getir, bakalım.'

ADNAN OKTAR:Mesela diyorsun ki; “İslam ahlakı hakim olacak” diyorsun münafığa. Asla inanmaz. Mesela bak bunu görüyoruz. Münafıklar zaten münafık olmaz, münafık cephesine katılmaz İslam ahlakının hakim olacağını bilse hiçbir şekilde katılmaz. Asla inanmaz. Ayeti kelime kelime al.

OKTAR BABUNA:Dediler ki: 'Sen bize yalnızca Allah'a kulluk etmemiz,”

ADNAN OKTAR:Bak, Kuran’a tam tabi olmak, tam Allah’a tabi olmak ve Allah’a tam teslim olmak, münafığın asla yapamayacağı bir şey. Münafık sokağa, insanlara teslim olur. İnsanların rızası için hareket eder. Allah’ın rızası değildir. İnsanları arkasına alır. Müslüman Allah’a dayanır. Münafık küfre dayanır, alçaklara dayanır, paranın geleceği yere dayanır, çıkara dayanır, neresiyse onlara dayanır. Çıkarın olduğu her şeye dayanır. Müslüman Allah’ın ipine sarılıyor. Münafık menfaatin ipine sarılır. Evet devam et.

OKTAR BABUNA:“Ve atalarımızın tapmakta olduklarını bırakmamız için mi geldin?”

ADNAN OKTAR:Sürekli atalarına çekiyor. Sen diyorsun ki; “nur gibi kitap ortada, Kuran ortada, sahabe dönemi ortada, çok açık. Peygamberimiz (s.a.v.)’in açık ifadeleri ortada, illaki atalarının dinine göre istiyor. İnandığından mı? Atasının dininden o nefret eder. Her münafık o uydurduğu dinden nefret eder, ama o dini kullanarak bir şeyler yapacağını düşünür. Yani din onun için bir alettir. Para için, menfaat için, çıkar için, hedefine ulaşmak için. Mesela Allah ayette söylüyor, “eşleriniz, çocuklarınız, yarım kalmasından korktuğunuz ticaret, evleriniz, aşiretiniz” işte münafığın hedefleri bunlardır. “Babalarınız, oğullarınız, eşleriniz” Aileyi niye ister münafık? Para. Aileyi onlar darphane gibi görür. Yani para basan bir yer gibi. Çıkarın sağlandığı bir yer. Mesela diyor ki; “aileme çok düşkünüm” “Niye düşkünsün” diyorsun? “Onlar beni yediriyor, içiriyor, gezdiriyorlar, para veriyor. Hastalandığımda hastaneye götürüyor” diyor. Allah Allah. Yani “mümin olarak, Allah rızası için sevemiyor musun?” “Nereden çıkarttın? Ben çok düşkünüm onlara. En zor anımda bana geliyorlar, yardım ediyorlar” diyor. Bak sadece menfaatten seviyor. Heves duyuyor. Farkında değil yani. Çıkar için seviyor. Bak mesela “baban tüm parasını kaybetmiş, baban evde felç geçirmiş şu an. Ne diyorsun?” diyorsun. “Eyvah. Ne yapmam gerekir?” “Ne yapacaksın, ömür boyu bakacaksın. Allah rızası için” Madem bu kadar çok seviyorsun, değil mi? Aşkla sevdiğini söylüyorsun. “Seviyorum ama acaba şeye mi göndersek, şu, daha mı iyi olur. Sevgim açısından daha iyi orası. Arada sırada giderim” diyor. Adamlar ağlıyor orada, diyorlar ki; “nefret ediyor bizden çocuklarımız” diyor. “Gelmiyor” diyor. “Nefret ediyorlar” diyor adam. Para vermiyor. Şimdi adama birdenbire miras çıksa oradayken, düşkünler evindeyken, birden miras çıksa. Düşkünler değil sokağa bırakıyor zaten adam, hiç muhatap olmuyor. “Vay canım babam, ben nasıl yaptım? Seni unuttum. Beni arkadaşlarım tuttular, alçak herifler. Ben seni çok seviyordum. Ne  işin var burada? Hadi bismillah, eve gidiyoruz” diyor. Miras alacak ya. Miras aldıktan sonra yine işte eski üslup yine başlıyor. İşte bu alçaklıklarını Allah bildiği için Ahirette feci şekilde cezalandırıyor. Diyorlar ki; “Cehenneme ne gerek var?” İşte Cehennem bir güzellik. Bediüzzaman ne diyor Said Nursi? “Yaşasın Cehennem zalimler için” Zalimler kimlerdir? Münafıklardır, döneklerdir, alçaklardır, kahpelerdir, değil mi? Davasını satanlardır. Allah’ın Resulune (s.a.v.), Kuran’a savaş açan, gizlice fitneyle işbirliği halinde kahpelik yapanlardır. Menfaati için kendini satanlardır. Onun için diyor Bediüzzaman “yaşasın zalimler için Cehennem” diyor. Münafıklar cehennemin en derin tabakasındadırlar inşaAllah.