OKTAR BABUNA:“Onlara: Allah’ın indirdiğine ve elçiye gelin denildiğinde, o münafıkların senden kaçabildiklerince kaçtıklarını görürsün”

ADNAN OKTAR:Münafık itaatten hiç hoşlanmaz, şeytan gibidir. Aynı şeytan gibidir. Onun için lider ve imam onun için çok büyük ızdırap vesilesidir. Peygamberimiz (s.a.v.)’den mesela haşa şiddetli rahatsız olurlar. Peki, Peygamberimiz (s.a.v.) vefat ettikten sonra yerine Hz. Ebubekir (a.s.) geçiyor, ondan rahatsız olmuyorlar mı? Ondan da rahatsız oluyorlar. Onu gördüğünde o aklına gelir, aynı şey aynı etki olur. Çünkü orada da itaat var, orada da saygı duyması gerekir. Münafık kendini çok akıllı gördüğü için, kendisinin aslında idareci olmasını düşünür. Dolayısıyla kendisinin üzerinde bir güç kabul etmez. Peygamber (s.a.v.)’i de kabul etmez, haşa Allah’ı da kabul etmez. Her şeyin üzerinde görür kendisini ve Allah muhafaza, Allah’ın da üzerinde görür kendisini, münafığın özelliğidir. Tabii bunu münafık açık olarak itiraf etmez, bu onun gizli dünyasıdır, münafığın yani karanlık dünyasıdır.

OKTAR BABUNA:İnşaAllah Hocam.

ADNAN OKTAR:Evet başka bir ayet söyle.

OKTAR BABUNA:İnşaAllah. “Onlardan kimi de: Andolsun, eğer bize bol ihsanından verirse gerçekten sadaka vereceğiz ve salihlerden olacağız diye Allah’a ahdetmiştir. Onlara, Kendi bol ihsanından verince ise, onunla cimrilik yaptılar ve yüz çevirdiler; onlar böyle sırt dönenlerdir” (Tevbe Suresi, 75-76)

ADNAN OKTAR:Münafığın doymak bilmeyen bir maddi hırsı olur. Yani neye yaradığı da belli olmaz, sürekli biriktirmek ister münafıklar. Harcamak istemez, Allah’ın hikmeti yani, öyle garip bir hastalık vermiştir Allah onlara. Zaten suç işlemesinin de ana nedenlerinden biri de odur. Mesela Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in yanından ayrılmalarının nedeni odur veya Hz. Mehdi (a.s.)’ye düşman kesilmelerinin nedeni de odur. Yani gittiği yerde daha çok kazanç kazanacağını düşünerek gider. Mesela Peygamberimiz (s.a.v.)’in yanında rahat ediyor, ekonomik durumu yerinde ama şimdi çok çok daha fazlasını istemesi mevzubahis olduğu için, mallara ve oğullara kavuşma hırsı olduğu için Peygamber (s.a.v.)’in yanında da duramıyor. Kafası hep dışarıda kalır münafığın. Hep daha fazla, hep daha fazla, hep daha fazla ruhu onu boğar, münafığı. Münafık sürekli yer değiştirir onun için, sadık olduğu hiç kimse yoktur. Bir oraya gider, bir oraya gider; sürekli arar, bir şeyler arar yani mal elde etmek ister, para elde etmek ister. Allah vermesin onu cinayete kadar da götürür. Mesela farz edelim dayısını seviyor; dışarıdan bakan adam da, dayısına karşı bir muhabbeti var zanneder. Halbuki onun ölümünü bekliyordur o. Ölmüyorsa da öldürmeye kalkar münafık. Yani doğal olarak ölmüyorsa, öldürmeye kalkar. Öyle psikopattır münafık, öyle şeyi olmaz. Şeytan ruhludur, çok tehlikeli. Mesela görüyoruz ya televizyonlarda, orada burada cinayet vakaları. Hep bunlar şeytanın ele geçirdiği insanlardır. Yani akli dengesini yitirmiş, şeytana teslim olmuş mahluklar.

OKTAR BABUNA:İnşaAllah Hocam...