Adnan Oktar`ın 6 Ekim 2010 tarihli Kaçkar Tv röportajından

ADNAN OKTAR:... “Gerçek şu ki, münafıklar (sözde), Allah'ı aldatmaktadırlar. Oysa O, onları aldatandır.” Allah’ı aldattıklarını zannediyorlar münafıklar. İslam’a karşı, Müslümanlara karşı çok ince bir strateji uyguladıklarını, muazzam oyunlar oynadıklarını, hâşâ dinle alay ettiklerini, gizli gizli dine karşı mücadele verdiklerini düşünürler, onun için diyor ki; “Gerçek şu ki, münafıklar (sözde), Allah'ı aldatmaktadırlar”. Güya. “Oysa” diyor Allah; “ O, onları aldatandır”. Allah’tır onları aldatan diyor. Çünkü acının içine çekmiş, ızdırabın içine çekmiş, psikolojik olarak çökertmiş ve hiçbir şekilde başarılı olamayacakları bir mücadelede ızdıraplı bir hayatın içerisine onları kilitlemiştir Allah. Mesela en istemedikleri şey dindir, dinin içerisinde kalmaya mecburdur münafık. Bak, en hâşâ en nefret ettiği, en öfke duyduğu olay, dindir. Ama münafık ihtiyacı olduğu için mecburen dinin içinde kalır. En acı çektiği şeyin içerisinde Allah onu yaşatır. En nefret ettiği yine Müslümanlardır ve onları ezmek ister, ezemediği için de, kendi sürekli ezildiği için de müthiş acı içerisindedir. Başarısızdırlar, inşaAllah. “Namaza kalktıkları zaman, isteksizce kalkarlar” diyor Allah ayette. Zaten yanında biri varsa isteksiz kalkıyor, yoksa hiç kalkmaz. Biri varsa namaz onu adeta yakar. Namaza duydukları öfkeyi belki hiçbir şeye duymuyor olabilir münafıklar, acayip bunalırlar. Çok rahatsız eder münafığı, onun için yalnız kaldıklarında da hiçbir şekilde namaz kılmazlar. “İnsanlara gösteriş yaparlar.” İşte, 99luk tespihi yanında durur, takkesi yanında olur, gerekirse sakal bırakır, başka yerde gider keser sakalını entel havasına gider. Bir başka yerde evliya havasındadır el pençe divan durur, bazen göbeğine kadar bırakır sakalını, misvaklanır, misvak yapar. Bazen şalvarla gezer, bir de bakarsın otelde şaklabanlık yapar başkalarına, inşaAllah. “Ve Allah'ı çok az anarlar.” Nerede çok az anıyorlar biliyor musun? Kendi aralarında. Müslümanların yanında çok Kuran’dan bahseder münafıklar, yani dinden çok bahsederler. Müslümana karşı mücadelede Kuran’ı kullandıkları için çok bahseder. Ama kendi aralarında çok az anıyorlar Allah’ı. Böyle rast gelirse ‘inşaAllah’ der ya bazen insanlar çok nadir, ayda yılda bir ‘inşaAllah’ der. Şaşırır kalırsın nasıl dedi. Hakikaten inandığı için mi dedi, inanmadığı için mi, nasıl oluyor diye sorarlar.  “Münafık erkekler ve münafık kadınlar” Şeytandan Allah’a sığınırım “bazısı bazısındandır;” yani münafukun ve münafıkat olarak geçiyor Kuran’da. “kötülüğü emrederler,”  işte, git ihbarda bulun, rezillik çıkart, Müslümanların imkânlarını engelle, onlara olumsuz haberler gönder, suikast hazırla, mücadele et, fitne çıkar tarzında;  “iyilikten alıkoyarlar,” İttihad-ı İslam’ı istemezler, Türk İslam Birliği’ni istemezler. Bunu engellemek içinde her şeyi yaparlar. Kuran’ın yayılmasını istemezler. Ama güya savunuyor gibi görünürler, güya. Yanında adam varsa gösteriş gerekirse usulen ama kalben nefret ederek bunu söylerler; “ellerini sımsıkı tutarlar”. Mal, para münafığın en ızdırap duyduğu konudur, Allah yolunda harcanması. Eğer harcadıysa onulmaz hasretlere dönüşür, acayip acı çekmeye başlar. Es kaza Müslümanlara bir şekilde para verdiyse, imkan verdiyse, yaşadığı müddetçe Allah onun alnını dağlar adeta, acayip ızdırap çeker, müthiş bunalır, aklına geldikçe yer bitirir onu. Bak; “ellerini sımsıkı tutarlar” diyor Allah. “Onlar Allah'ı unuttular;” kafalarında Allah inancını sildiler diyor Allah. “O da onları unuttu. Şüphesiz, münafıklar fıska sapanlardır.” Allah’ın hükmüne uymazlar diyor. Nerede? Gizli olduğunda, açıkken çok titiz olur münafıklar...