Adnan Oktar`ın 6 Ekim 2010 tarihli Kaçkar Tv röportajından

ADNAN OKTAR:... Şeytandan Allah’a sığınıyorum. Kehf Suresi 30; “Şüphesiz iman edip salih amellerde bulunanlar ise; biz gerçekten en güzel davranışta bulunanın ecrini kayba uğratmayız.” Bak; “…en güzel davranışta bulunanın ecrini kayba” uğratmayız. Kuran’ın bu üslubuna çok dikkat etmek lazım, bak; “…en güzel davranışta bulunanın ecrini kayba uğratmayız.” Ebcedi 2062 yılını veriyor. İslam ahlakının hâkimiyetinin tam netleştiği, tam anlamı ile yaşandığı, adının konduğu yani kimsenin itiraz edemeyeceği şekilde, ihtişamın en mükemmel şekilde görüldüğü bir dönem bu inşaAllah. 

“Onlar; altından ırmaklar akan Adn cennetleri onlarındır, orada altın bileziklerle süslenirler, hafif ipekten ve ağır işlenmiş atlastan yeşil elbiseler giyerler ve tahtlar üzerinde kurulup-dayanırlar. (Bu,) Ne güzel sevap ve ne güzel destek” diyor Allah. Cennetten bahsediyor. “…Adn cennetleri onlarındır, orada altın bileziklerle süslenirler” , bizde altına karşı ruhumuzda bir sevgi vardır, “…hafif ipekten” diyor. Bir de ipeğe karşı da sevgimiz vardır. Bir de ipeğin incesi makbuldür. Kuran’da buna dikkat çekiliyor. Hakikaten ince ipek hoşumuza gidiyor, kalın ipek hoşumuza gitmez o kadar “…ve ağır işlenmiş atlastan” mesela atlas da çok hoşumuza gider. Ağır da işlendiyse daha da güzel oluyor. İnsanı adeta hipnotize eder, çok hoşumuza gider. “…Atlastan yeşil elbiseler giyerler” Allah bütün dünyayı genellikle yeşil ile kaplamıştır. Dünya uzaktan yeşil görünür. Hâkim renk yeşildir. Hakikaten insanların en çok sevdiği renk yeşildir. Ve tahtlar üzerinde kurulup dayanırlar. Taht insanın sırtını dayadığı bir yer. Ama tahtı sevmemizin nedeni,  insan hep bir yerde dinlenmek ister dünyada. Gezip dolaşacak ama sırtını dayayacak bir yer olmazsa rahat etmez. İlla ki sırtını dayayacak bir yer arar. Ohh der, oturur şöyle kurulur. Üstelik pufidik bir koltuksa daha da çok hoşuna gidiyor. Onu sonsuza kadar unutmuyor o isteğini insan Cennete gittiğinde. Onun için tahta karşı müthiş bir özlem var. Koşar gider Cennet tahtına oturur ama o içgüdüden kaynaklanıyor. Dünyada sürekli bir istek duydu ya dinlenmeye karşı, zaten eğer onu bilmeseydi o yorgunluğu bilmemiş olsaydı o tahtın lezzetini alamazdı insan. Az olurdu, zevki az olurdu, ama onun zevkini unutamıyor. Mesela hiç uykusu gelmiyor, meselailk 24 saat geçiyor Cennette tamam, bir 24 saat geçiyor, bir 24 saat daha geçiyor, bir 24 saat daha geçiyor, bir 24 saat daha geçiyor, aylar haftalar geçiyor hiçbir şekilde uykusu gelmiyor. Acayip hoşuna gidiyor. Çünkü günü tam yaşamış oluyor. Çünkü öbür türlü günün yarısı gitmiş oluyor neredeyse, uyku yarısını alıyor neredeyse. Ama öbür türlü tamamını günün almış oluyor yani yaşamış oluyor. Mesela yemek yiyor, bakıyor dişini yıkayacak, gıcır gıcır dişler. Hiçbir şekilde ihtiyaç yok. Mesela gece, gündüz yemek yiyor, tertemiz dişler. Mesela yemek yiyor, doyacağını zannediyor çok lezzetli bir yiyecek. Yiyor, yiyor yine doymuyor. Mesela 2 saat yiyor, 4 saat yiyor, doymuyor en sevdiği yiyecekleri, ruhu tam doymuş oluyor, çok hoşuna gidiyor. Mesela kuşlar, böcekler veyahut balıklar var, kediler var, köpekler var ama biz kısmen sevebiliyoruz, kediye bakıyoruz içimiz gidiyor ama sarılıp ağzını öpmek kedinin mümkün olmuyor. Mesela başka hayvan, mesela sevimli bir hayvana sarılıp yatmak mümkün olmuyor. Hayvan çünkü ezilir, ölür, sakatlanabilir, kirli oluyor mümkün olmuyor yani. Ama Cennette hem akıllılar, hem sevgiyi çok iyi biliyorlar, hem sevgiye çok güzel karşılık veriyorlar. Mesela sarılıp yatabilirsin, sevebilirsin, öpebilirsin, konuşuyor çünkü. Mesela olmadık şirinlikler yapıyor, kendini sevdirecek şeyler yapıyor çok zeki oluyor Ahirette. Ama bu dünyada Allah aklını almıştır, o sana şefkatle bakar böyle tatlı tatlı bakar, ama ahirette öyle değildir. Mesela köpeği olanlar, kedisi olanlar, aynısı Ahirette yine onunla karşılaşacaklar. Hiçbir varlık yok olmaz...