Adnan Oktar`ın  22 Ekim 2010 tarihli Kaçkar Tv röportajından

ADNAN OKTAR:... Kardeşim okullarda bu başörtülü genç kızlara yapılan şiddet, dehşet vericidir. Çok ayıp oluyor. Yani çok büyük olay o. Yani çünkü dün televizyon kanalında gördüm; acayip bağırtı çağırtı, yani dövecekler neredeyse çocukları yani orada. O olay onu gösteriyor. Yani canlarına kastedecekler. Yani giremeyecek gibi, yani sokmuyor içeriye, okula. Yani devletin karar alması yeterli olmuyor. Adamlar “bir de biz de devletiz” gibi kafalar var, yani “bir de bizden emir alacaksınız” gibi; bu çok anormal bir şey. O zaman bize ne demokrasiden bahsedin, ne özgürlüklerden bahsedin ne insanlıktan ne şundan ne bundan. Eğer dürüstseniz, bu genç kızlara karşı çok saygılı olmanız lazım, sevgi dolu olmanız lazım. Ne yapıyor çocuklar. Ağzı var, dili yok. Hep masumlar. Yüzüne baksan kızarıyorlar. Yani “Allah’tan korkun” diyeceğim; Allah’a inanmıyor adamlar. Yani ne diyeyim ben bunlara yani? Ancak demokrasiden bahsedebiliyoruz. Onu da zaten kabul etmiyorlar. Şimdi, devletin önlem alması lazım. Yani “başörtülü bir genç kızı biz okula sokmayız” diyorsa adam, “ben devletim” diyor, olmaz. Bizim bildiğimiz bir tane devlet var. O zaman diyecek ki devlet dairesine; “biz buraya inanan Müslüman’ı sokmayacağız arkadaş.” Mesela Devlet Bakanlığı’nda adam memur. Ee? “Sen komünist değilsin, seni buraya sokmayacağız.” Olay buraya gider. “Sen Müslüman’sın. İşte bunun alameti var, başörtüsü. Ben seni buraya sokmam. Olay çıkartırım” diyorsa bir adam, “ben devletim” diyordur. Bu çok ağır bir suçtur. Yani devlet karar alırsa o ayrı mesele. Devlet der mesela; “başörtüsü sokmayacağım.” O tamam, ona kimse bir şey demez. Ama devletin aldığı bir karar yokken devlet adına adam karar alıyorsa bu, devlete meydan okumadır. Devletin orada kendini savunması gerekir. Yani vatandaşı savunacak. Yani devlet o zaman acze düşmüş olur. Devlet de asla acze düşmeyeceğine göre, her ne pahasına olursa olsun o çocukların sağ salim okula girmesini sağlamakla mükelleftir okul. Yani, “ne yapalım işte bağırıyorlar, çağırıyorlar?” Kardeşim yarın bir gün öğretmeni de sokmaz. “Sen arkadaş komünist değilsin” der, “okula sokmuyorum” der. Ne diyeceksin? Olur mu öyle şey? Komünistler mi yönetecek memleketi? Olmaz öyle şey. Devlet ne pahasına olursa olsun bu tip manzaralara müsaade etmemesi lazım. Yoksa yani biber gazı, üzüm gazı falan; onlarla olacak gibi değil. “Arkadaş” diyecekler, “bu okul devletin okulu, siz de devletin kanunlarına uyarak geliyorsunuz. Buraya her fikirden adam gelir.” Komünisti de gelir, faşisti de gelir, dindarı da gelir, imansızı da gelir. Satanisti de gelir, yasak değil ki satanist de gelebilir okula. Kimse kimseye karışamaz. O zaman mesela Müslümanlar da çıksa, “buraya” dese; “buraya da biz de komünist sokmuyoruz.” Bu da olmaz. Olur mu öyle şey. Herkes kendi fikrine göre devlet kurmaya kalkamaz. Bir tane devlet var. Devlet böyle bir, zaaf manzarası gibi bir şeyi hiçbir şekilde vatandaşa göstermemesi gerekir. Bir öğrenciyi okula sokmamak, öyle kabadayılık yapmak, hiç kimsenin harcı değildir. Her ne pahasına olursa olsun, devlet buna müsaade etmemesi lazım. “İşte ne yapalım, bağırıyorlar?” Onun da çözümü vardır. Öyle bir şey olmaz. Adam demokrasiyi kabul ediyorsa okula gelsin. Devletlik iddiasındaysa, o apayrı bir ekole girer, o zaman okulla işi yok o adamın. Ne diyorsun Berker’im?

ALTUĞ BERKER:Estağfurullah Hocam. Tamamen doğru inşaAllah.

ADNAN OKTAR:Kardeşim mahalleye de giremesin o zaman Allah Allah.

Diyecek ki; “sen başörtülüsün.” “Ee? Benim evim var burada” diyecek, “evime gidiyorum.” “Gidemezsin.” “Niye?” “Burası bizim kontrolümüzde. Biz de komünistiz” diyecek, “sizi buraya sokmuyoruz.” Buyur, ne demek bu? “Devlet yok” anlamında bir ifade kullanmış oluyor adam. Devlet kendine ima yollu dahi meydan okutturmaz. Yani öyle bir konu olmaz. Adam devletin devlet olduğunu kabul edecek. O zaman korkunç anarşi olur, terör olur. Yani olmaz öyle şey. Millet devlete güveniyor. Yani diyor; “devlet benim burada güvenliğimi sağlar. Ben buraya, rahatça bu okula girebilmeme imkan sağlar” diyor. Ama devlet desin; “kardeşim” mesela “başörtülü giremezsin.” Amenna, bitti. Zaten çocuklar bir şey demiyor, kuzu gibi. Hemen, efendim işte ne yapıyorlar? Genellikle peruk mu takıyor çocuk? Bir şey yapıyorlar yahut açıyor kapıda giriyor, şöyle böyle. Yazık çocuklara ben onları görüyorum çok acayip bir şey. Çok mahcup ediyorlar çocukları. Yani okullarda yirmi tane çocukla devlet mi yıkılacak. On tane kız çocuğuyla devlet mi yıkılacak? Cübbeli de habire alttan alta körüklüyor sistemi. Halbuki bak mesela bu çocuk çok modern, gayet kaliteli, güzel, efendi bir kız. Bu zihniyet olursa milletimiz pek tedirgin olmaz, bir şey olmaz. Fakat Cübbeli bambaşka bir dünya sunuyor, insanları ürkütüyor. Zannediyorlar ki bu çocuklar da aynı kafada, aynı mantıkta zannediyorlar. Bu sefer iş bambaşka bir çığıra giriyor. İnsanlarda panik meydana geliyor. Halbuki böyle bir şey de yok. Yani Cübbeli’nin kafasında Türkiye’de çok çok az insan vardır...