Adnan Oktar`ın 23 Ekim 2010 tarihli Kocaeli Tv ve Aba Tv röportajından

ADNAN OKTAR:“Adnan Hocam selamün aleyküm. Bizler Türk-İslam ülküsünü kendisine hayat felsefesi olarak kabul eden hareketin mensuplarıyız.” Hay koç yiğitler hay, maşaAllah. “Sizin sohbetlerinizi yeni takibe başladım. Sormak istediğim, sekiz yıldır CIA ajanlarının kefilliği ile ABD’de bulunan Fethullah Hoca ve cemaati konusunda ne düşünüyorsunuz? Hedef turan, rehber Kuran. Allah yar ve yardımcınız olsun. Faruk Korkmaz.” Faruk kardeş, ben Fethullah Hoca cemaatinden çok kişilerle; ben eskiden o kadar incelemezdim. Fakat çok fazla dedikodu, laf, söz gelince inceledim, yani biraz baktım. Ordan bir insan bulamıyorum konuşacak. Yani nedir, nasıl oluyor? Yani faaliyetler az, insan göremediğim için. Geçen günler bizim çocuklarla görüştüm, yeni gelen tanıştığım çocuklar. Hocam dediler biz onlarla tanıştık görüştük falan. Nedir falan dedim. Özetle birkaç genç kızla konuştuk, dün yine birkaç genç kız gelmişti onlar da dediler. Herhalde benim gördüğüm, zenginler, Allah rızası için gençlere ev açıyorlar, ondan sonra bedava onlar, o öğrenciler  o evde kalıyor, okullarına gidip geliyorlar. Müdahale yok, yani böyle bir disiplin yok. İlla şöyle olacaksın, böyle olacaksın, hiçbir şeylerine de karışmıyorlar. Varsa karışan bana söylesin, yani yok. Ama o hamiyet ve koruma, o ilgi ve alaka, vefa duygusu meydana getiriyor anladığım kadarıyla ve sevgi duyuyorlar. Ama öyle bağnaz gençler gelişmiyor. Böyle tutucu, bağnaz böyle cins tipler oluşmuyor, genellikle mülayimler, halim, selimler. Onun için bir risk oluşturan anormal bir yapılanma ben görmedim. Türkiye`yi seviyorlar, vatanlarını seviyorlar, milletlerini seviyorlar. Büyük Türkiye`yi istiyorlar, mesela Türk-İslam Birliğini istiyorlar. Açıkça dillendirmeseler bile amaçlarının o olduğu anlaşılıyor. Modern insanlar. Fethullah Hoca orada esir benim gördüğüm, başka açıklaması yok olayın. Ama bir risk gören varsa, bana yazsın. Anormal gören varsa, bak bizim adresimiz var, ama hakaret falan ben onları dinlemem, ben öyle münasebetsizlik istemem. Samimi olarak; hakikaten Türkiye`nin geleceği açısından, vatan millet menfaatleri açısından, Türk-İslam Birliği açısından bir risk varsa, görüyorlarsa, bana yazsınlar ama mızrak çuvala sığmaz, şu ana kadar olsa görürdük.

OKTAR BABUNA:Evet Hocam, inşaAllah.

ADNAN OKTAR:Olması için de sebep yok. Fethullah Hoca şu yaşlı başlı haliyle niye vatanın milletin aleyhinde olsun, ne zoru yani?  Ne çıkarı olur. Bu gençler şimdi 200 dolar maaş için Kongo`ya gidiyor, Çad`a gidiyor falan. Sırf pislik olsun diye gidip o  işlerle uğraşmaz adam 200 milyona. Deli mi adam? Gider mafya falan için çalışır yani.  Onun için bana inandırıcı gelmiyor.

OKTAR BABUNA:Evet Hocam, İnşaAllah.

ADNAN OKTAR:Hiç yoktan iyidir, hiç yoktan. Mesela hiç olmasalar daha mı iyiydi? Kim bilir ne olacak o zaman o çocuklar? Kimlerin eline geçecek. İyi işte, hiç olmazsa bir Allah korkusu, Allah sevgisi, Bediüzzaman`a karşı  bir sevgi, Said Nursi`ye karşı bir muhabbet oluyor kalplerinde. Güzel, ama riskli, hatalı, bozuk yönler görüyorlarsa biz söyleyelim, buradan anlatalım. Onlar mülayim insanlar, laf söz dinlerler. Anlatırım ama ben şimdi hayali vakalarla acayip konum oluşturamam yani, yok.

OKTAR BABUNA:Estağfurullah.

ADNAN OKTAR:Tabii akılcı bakıyorum.

OKTAR BABUNA:İnşaAllah, Hocam.

ADNAN OKTAR:Mesela dün gelen iki kız çocuğu vardı, onlarla da konuştum. Onlar, arkadaşlarla beraber kalıyoruz dediler. Baktım kızın birisi açık, birisi kapalı, çok halim selim. Nasıl  kalbimde onlara karşı şey? Olumluydu yani böyle kalbimde bir şey ama bir abartılı bir bağlılığı da yok, yani ortalı. Olsa da olur, olmasa da olur şeyinde. Tamam, öbür kıza da baktım o da öyle, ortalı. Ama bırakılsa kim bilir nereye düşecekler. Hiç olmazsa güven içinde işte temiz, rahat bir ortamda okullarına devam ediyorlar. İyi, güzel, bir şey yok. Ama en ufak bir yamukluk varsa, her hangi bir yerde, bir tek yerde değil, panter gibi çökerim üzerlerine. Kim varsa söylesinler  ama net doğru olacak. Ben o yönde deliyim onu söyleyeyim. Bir tek Allah`tan korkarım. Allah`ın delisiyim ben, gözümü daldan budaktan korumam. Kanun, hukuk ölçüleri içerisinde tabii, nezaket ölçüleri içerisinde. Abartılı böyle mantıksız bir şey yapmam, makul davranırım...