Adnan Oktar`ın 24 Ekim 2010 tarihli Kanal Avrupa ve Çay Tv röportajından

OKTAR BABUNA: Zaman’da Nedim Hazar da şöyle bir yazı yazmış; “Bir kazanç kapısı olarak cemaat” demiş. Fethullan Gülen cemaatini işaret ediyor. “Paraya ihtiyacı olan cemaate iftira atan bir kitap yazıyor. Tirajı düşen cemaate saldırıyor. Kariyer edinmek isteyen hemen Fethullah Gülen’e saldırıyor. Yazarsınız kimse sizi kaale almıyorsa, hemen Fethullah Gülen’e  iftira atan bir yazı yazıyor. Şahane bir satış yöntemi buldu bazı insanlar sektör oluşturdu” diye yazmış Hocam.

ADNAN OKTAR: Pek onunla alakası yoktur tabii, satış ile alakası yok da, onun kökeninde biraz kıskançlık var. Ondan sonra  hasetlik biraz  olabilir, biraz İslam’a,  Müslümanlara  karşı kuşkuyla bakan  bazı insanların tedirginlikleri olabilir. Bir de bilinmezlik bunları biraz tedirgin ediyor olabilir. Ben söyledim; Fethullah Hocamız ile ilgili bir ara bir kampanya meydana getirdiler, böyle işte bu olaya el atın artık, bu iş bitirilsin. Ondan sonra devlet içindeki Fettullahçı yapılanma yok edilsin. Her yeri işgal etti bunlar falan, bayağı geniş taraftar kitlesi buldu, bir kamuoyu oluşturuyorlardı hakikaten de. Fethullah Hoca cemaati aslında biraz yalnız bir cemaattir. Diğer  bir çok cemaat tarafından da kuşkuyla karşılanan bir cemaat. Ben gidip konuştuğumda, milliyetçi çevrelerde de, diğer bazı cemaatlerde de çok yaygın olarak kuşkuyla karşılanan bir cemaat. Ben de bu kadar insan deyince bir şey vardır herhalde dedim. Acaba biz böyle durduk yere hüsn-ü zan mı ediyoruz, böyle durduk yere olaylara şefkat gözüyle bakıp, gözümüzü mü kapatıyoruz acaba dedik? Çok detaylı baktım, inceledim bayağı müspet, mazlum, faydalı bir topluluk. Kendi halinde efendi insanlardan oluşuyor, hiçbir riski de yok, tamamen hikaye. Yok CIA tepelerindeymiş de, yok Amerika yönlendiriyormuş da, bilmem ne, falan feşmekan, hepsi hikaye. Nihayetinde orada terbiye alan çocuklara bakıyoruz uysallar, sevecenler, hürmetkarlar. Öyle bir komünizme gitmez, faşizme gitmez, bölücülüğe gitmez, anormal bir çizgiyi kabul etmez, halim insanlar. Dolayısıyla kafalarında öyle bir abuk-sabuk canavar meydana getiriyorlar, o canavara da hakikaten inanıyorlar, birbirlerini de inandırıyorlar, korkmaya başlıyorlar bu sefer. Böyle bir şey yok. Bakın söyledim ben, alenen söyledim; varsa, kuşkunuz da olsa yazın, kuşku. Belge istemiyorum, dedim. Dedikodu yazsınlar, ben böyle bir dedikodu duydum desinler. Biliyorlar cevap vereceğimi, söyleyemiyorlar. Demek ki yokmuş. Olsa derdi; benim kulağıma şunlar geldi, derdi. Desene, yok. Ki gayet bağımsız ve samimi eleştiriyorum. Böyle tarafgir bir şeyim yok.

Ben Fethullah Hoca’yı, bu Adnan Menderes’in cenazesi getirilmişti hatırladığım kadarı ile, o zamanlar görmüştüm. Uzaktan, yakınındaydım fakat yaklaşmadım özellikle laf söz olmasın gibisinden. O mübarek insan yıllardan beri böyle hastalıklarla, zorluklarla, çile ile uğraşır, gayret eder. Kendi halindedir, evden dışarı çıkmaz. Gazinosu yok, pavyonu yok, hayatın bütün sosyal yönlerinden çekilmiş, ne çıkarı olabilir? Bir de o çocukların ne çıkarı olabilir, Kenya’ya gidiyor. Yurdundan uzak, hiç tanımadığı insanlar, bilmediği bir dili konuşuyorlar, 200 dolara orada çalışıyor. Ne çıkarı olabilir? İşte Türkçe öğretiyor ne güzel. Mehdi (a.s.)’nin dilini öğretiyorlar. Mehdi (a.s.)’nin herkesle daha rahat  konuşmasını sağlayacaklar, daha güzel, hayırlı, faydalı. Bir de mülayim. Mesela ben, her Fethullah Hoca’nın talebesini gördüğümde, böyle katı bir talebe de oluşmamış zaten. Bak Ebru diyor; “gittim, kaldım onlarda.” Mesela Ebru’nun alakası yok, Fethullah Hoca’nın talebeleriyle, bir şey yok. Ama güzel bir zemin bırakmışlar onda. Böyle daha insani, daha sevecen bir zemin bırakmışlar, işte bu bir kardır. Bomboş olacağına adam, sıcak bir zemin bırakılmış olması, Müslümanlara sempati duyan, seven bir insan bırakılmış olması güzel. Onun için boş yere şamata yapmasınlar. Bize net bilgi varsa ellerinde,  ben şakır şakır okuyayım burada hiç yorumsuz. Ama cevap hakkı var...