Adnan Oktar`ın 24 Ekim 2010 tarihli Kanal Avrupa ve Çay Tv röportajından

ADNAN OKTAR: ... “Sayın Hocam Ali Bulaç’la ilgili olarak sorduğum soruda konu Ali Bulaç Bey’i veya mealini eleştirmek değildir. Türkiye’de ilmine güvendiğimiz veya ilminden faydanlanmış kişilerin İslam Birliği’ni açıktan savunan siz ve Erbakan Hocam’a saldırmasının nedenidir. İsmi bende saklı olan bazı cemaatler sizin kitaplarınızın okunmasını yasaklamakta ve engellemektedir. Aynen materyalistler gibi ve komünistler gibi. Mesela bir ay önce sizin bir kitabınızı İslami camia dışında bir arkadaşıma hediye ettim. Sizin adınızı görünce kitabı almaktan vazgeçti. Benim merak ettiğim konu, Müslümanların belirttiğim bu kişiye karşı tavrının nedeni nedir?” diyor, Ramazan.

Şimdi biz imtihan dünyasındayız. Allah ona mesela kurtuluş için bir yol gösteriyor. Adam onu reddediyor. Zaten o olacak, yani o zaman imtihan olmaz. Hakkı sen tebliğ et. Peygamberimiz (s.a.v.) gidiyordu, Mekke müşriklerine anlatıyordu. Adamlar üzerine dikenli çalı atıyorlardı, deve işkembesi atıyorlardı, psikopatlık yapıyorlardı. Biz her kitap verdiğimiz adam, hepsi kabul etse, her anlatan. Zaten aklın ihtiyarı kalkar. Bir kısmı direnecek ama tabii ben bu vahşi adamlara şunu soruyorum; bak, sen adamın iman hakikatini öğrenmesini istemiyorsun. Darwinizm, materyalizmin geçersizliğini öğrenmesini istemiyorsun. Bak diyorum, sen yap kardeşim, ben yardımcı olacağım. Bak, benim kitabımı al, aynısıyla bas istiyorsan. Yeter ki o adamları kurtaracak şekilde bir çalışma yap. Ben bunu da istemiyorum, diyor. Bir adamın o kadar ahmak ve basireti bağlandıysa ben ona ne diyeyim o zaman? Cehennemin dibine gidecek demektir yani, eğer kararlıysa. Ne diyeyim yani? Çünkü bizim öğretmemizi istemiyor. Sen gel kendin yap diyoruz, onu da istemiyorum, diyor. Ne istiyorsun o zaman?

SUNUCU 2: Samimi değil.

ADNAN OKTAR: Samimi değil, çok anormal yani. Kardeşim kim yazarsa yazsın ne fark eder. İman hakikatleri bunlar nihayet. Darwinizmi, materyalizmin çürütülmesi, kim yazarsa yazsın. Senin orada mühim olan imanını kurtarman. Yani burada hasetlikten, işte cemaat rekabetinden yahut topluluk rekabetinden kaynaklanan bir ahmaklıkla hareket edersen, bu aptallığın dik alası olur. Konu bu değil ki. Konu o insanın imanının kurtulması.  Ya işte bizden olursa, ya kitaplardan olur da benim etkimde kalırsa, ya bizim çevremiz genişlerse, yani korku bu, dertleri bu. Bu çok acayip bir hareket. Ne fark eder? Ben bütün cemaatleri övüyorum. Kardeşlerimizi övüyorum. İftihar ederim. Maksat Müslümanlık gelişsin, ne fark eder? Ha şu, ha bu, ha o. Yani isim niye önemli?...