ADNAN OKTAR:...“Sayın Hocam eserlerinizi, bilgilerinizi çok beğeniyoruz. İltifatlarınız tuhafımıza gidiyor. Gençlik sorunlarından bahsedin arkadaşlara” diyor. Tamam bahsedeyim. Hatice Üzümcü. Hatice, sana ben ne diyeyim seni sevimli Hatice. Kıskançlıktan başka bir şey değil bu, inan bana net kıskançlık. Hem güzeller, hem tatlılar, hem güzel huylular, iltifat edemiyoruz biz de Hatice’ye tabii göremediğimiz için artık. İltifat çok güzeldir, muhabbeti arttırır, sevgiyi arttırır. Ama derin bir güven, derin bir sevgi varsa, Allah için Allah’ın tecellisi olarak seviyorsan. Ve onun canını, malını, ırzını, güzelliğini her şeyini korumaya azmetmiş bir kararlılıktaysan. Ve Allah’ın tecellisi olarak görüyorsan, çok değer veriyorsan ve saygı duyuyorsan bu olur. Allah’ın tecellisinden ancak Allah’ın aşkıyla sarhoş olanlar anlar. Onlarda derin bir zevk. Ne kadar samimiyetsiz ve aptalca bir hareket, evladım nasılsın falan diyeceğim bilmem ne. Güzele güzel denir. Niye güzel demeyeyim yani. O da biliyor güzel olduğunu, ben de biliyorum güzel olduğunu. Yani kalbimizde olanı gizleyelim mi, niçin gizleyelim güzelliğini? Sen güzel değil misin?

SUNUCU:Takdiriniz.

ADNAN OKTAR:Ama Allah’ın tecellisi olarak biliyor güzel olduğunu. Ben de biliyorum, o da biliyor. Var olan bir şeyi dile getirmiş oluyoruz. Kardeşim şu anda burada röportaj yapmıyor muyuz, konuşmuyor muyuz?

OKTAR BABUNA:Evet Hocam inşaAlllah.

ADNAN OKTAR:Şimdi biz bunu desek de, demesek de bu böyle. Neyini gizleyeceğiz biz bunun değil mi Oktar Hocam?

OKTAR BABUNA:Evet Hocam, estağfurullah.

ADNAN OKTAR:İnşaAllah.

SUNUCU 2:Samimi diye de yaranamıyoruz, samimi davranıyorsunuz ona da kızıyorlar.

ADNAN OKTAR:Yani neyse...