ADNAN OKTAR:...“Hocam bazen şahsınızı yüceltiyorsunuz” diyor, Aydın kardeş. Niye böyle diyor? Yani “çok yakışıklıyım” falan mı, onu mu kastediyor? Yani diyoruz ya; “küfrün kafasını ezdik,” yani doğru kardeşim, yalan mı söylüyorum? Yalansa, “Hocam, doğru söylemiyorsunuz” desinler. Yani doğru olan bir şey söylenir. Ben mesela merhametliyim. Ne yüceltmesi? Doğru. Samimi Müslümanım, bu da doğru, kendi inancım olarak. Yakışıklıyız, Allah’a çok şükür. Deli doluyum, bu da doğru. Darwinizmi dünyada ezen adamım, arkadaşlarlarımla beraber. Doğru, beraber ezdik. Ezdiren kim? Allah. Güzel gösteren kim? Allah. Mühim olan bu. Ben Allah’ın tecellisiyim. Adamlara ne diyoruz? Allah’ın tecellisi deyince, adam kabul etmiyor. “Ben müstakil maddeyim, varlığım” diyor. “Allah hayal, ben gerçeğim” diyor. Ben öyle bir şey demiyorum ki. “Ben hayal olan bir varlığım, gölge bir varlığım. Dışarıda madde var ama ben gölge bir varlığım. Bütün güç ve kudretin tamamı Allah’ın elinde” diyorum ben. Ben, “Allah’ın tecellisi olarak, sıfatlarının tecellisi olarak tecelli ediyorum” diyorum. Burada övgü kime oluyor? Allah’a oluyor. Ne alaka o zaman. Samimi olduktan sonra, bu konular rahatça anlatılır. Yanlış biliyorlar. Mesela güzel bir insan diyecek ki; “elhamdülillah, ben güzelim” diyecek. “Yok, ben maymun gibiyim,” bilmem ne, hepsi sahtekarlık yapıyor, çok adice bir hareket o. İşte, “beni övmeyin, perişan oluyorum,” bilmem ne falan, bu da samimiyetsiz hareketler. “Elhamdülillah” diyecek, “evet, hakikaten güzelim. Allah güzel tecelli ediyor. Allah güzelleştirdi. Allah hepimize güzellik versin” diyecek. Abidik gubidik sahtekarlığa gerek yok, dürüst olmak lazım. Akıllıysa bir adam, der; “ben akıllıyım” der, yani ne var bunda? Anormal olan bir şey yok. “Geri zekalıyım” mı desin, ne desin adam?. Geri zekalılık, o da bir güzelliktir. Allah onu öyle yaratır, o ayrı. Onu yanlış biliyorlar. Ben görüyorum mesela, “çok güzelsin” diyorum. “Ah” falan diyor, sanki kafasına taşla falan vurulmuş gibi. “Demeyin, işte mahçup oluyorum, yerin dibine giriyorum,” bilmem ne. Bu densizliktir, böyle denmez. “Allah’a hamd olsun, elhamdülillah” denir. “Allah güzel gösteriyor, güzel tecelli ediyor, Allah güzel yaratmış, Allah’a hamd olsun” denir. Kendine aldığı için, putlaştırdığı için kendini, övdü mü; kendini, şahsını, putunu övmüş oluyor. O da şirk olur. Biz putu övmüyoruz ki, Allah’ı övüyoruz. Ben kendimi övmüyorum, Allah’ı övüyorum ben. Ben çünkü kendimden geçmişim. Ben ne diyorum? “Allah gerçek, mutlak varlık. Ben tecelliyim” diyorum. İstediğin kadar öv ondan sonra. Allah’ı öveceksin. Mühim olan o, inşaAllah...