ADNAN OKTAR: ...“Peygamberimiz (s.a.v.)’in döneminde Ümmü Gülsüm Binti Ukbe imanlı, Müslüman bir hanımdı. 7 yıl boyunca ailesinin baskısıyla Mekke müşriklerinin arasında yaşamak zorunda kalmıştı.” Aile baskısı yani çocuğunun Müslüman olmasını istemiyor. Resulullah (s.a.v.)’ın yanına gitmesini istemiyorlar, 7 yıl baskı yapıyorlar. “Resulullah (s.a.v.)’e biat ettiği andan itibaren diğer insanlar gibi o da çeşitli işkence ve baskılara maruz kalmıştı. Din ahlakını terk etmesi için başta babası olmak üzere müşriklerden zulüm ve baskı görmüş ancak yapılan tüm zalimliklere rağmen Allah ve Resulullah (s.a.v.)’a olan sevgi ve bağlılığından ve din ahlakından asla taviz vermemiştir. Bu dönem boyunca Ümmü Gülsüm Binti Ukbe Allah’a sığınarak güç bulmuş, en sonunda Medine’ye hicret ederek Peygamberimiz (s.a.v.)’in yanında refaha ve huzura kavuşmuştur. Tüm zorluklara rağmen kendisine imanından dolayı baskı uygulayan ailesinden ayrılıp tek başına yaptığı hicret yolculuğu müminlere örnek olmuştur.” Annesini de babasını da bırakıyor, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in yanına gidiyor. Muazzam baskı yapıyor ailesi Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in yanına gitmemesi için. Onlar da Ashab-ı Kehf gibi Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in yanına gidiyorlar. Ashab-ı Kehf de biliyorsunuz o zaman muazzam baskı vardı gençlerin üstünde. Onlar da ailelerinden ayrılıp bir araya geldiler. Ve Allah onlara muvaffakiyet verdi...

ALTUĞ BERKER: Hocam ailelerden, kopanlarla ilgili Kuran ayetleri var Hocam bildiğiniz gibi inşaAllah. Kehf Ehli’nden bahsettiniz. Hz.Musa (a.s.)’a iman eden gençler var bildiğiniz gibi. Hz. İbrahim (a.s.) babasından o şekilde ayrılıyor Hocam. Ayet okuyorum, şeytandan Allah’a sığınırım. ”İbrahim'in babası için bağışlanma dilemesi, yalnızca ona verdiği bir söz dolayısıyla idi. Kendisine, onun gerçekten Allah'a düşman olduğu açıklanınca ondan uzaklaştı.”

ADNAN OKTAR: Demek ki Allah’a dine karşı bir faaliyet varsa, onun Müslümanlığını yaşamasını engelliyorsa, Müslümanlarla görüşmesini, Müslümanlarla bağını engelliyorsa, orada itaat yok. O zaman uzaklaşıyor. Ama Hristiyan, Musevi de olsa, veyahut fasık da olsa, eğer dinine diyanetine musallat olmuyorsa, anneye, babaya öf bile denmiyor. Gayet saygılı davranıyor. Ama müdahale varsa, fiili, fiziki müdahale varsa, dinini yaşamasına müsaade etmiyorsa, Müslümanlarla görüşmesine müsaade etmiyorsa, o zaman itaat yok ve uzaklaşıyor.

“Musab İbni Umeyr Mekke'nin zengin ailelerine mensup bir gençti. Musab İbni Umeyr(r.a.) Müslüman olduğunu ailesinden ve çevresinden gizleyerek Peygamberimiz (s.a.v.)’i gizlice ziyaret etmeyi sürdürmüştür”. Bak, gizlice görüşüyor. Gizli toplantı yapıyorlar, gizli beraber oluyorlar, ailesi duymasın diye. “Gizlice namaz kıldı, ailesi tarafından öğrenildiğinde”, şimdi de mesela birçok genç gizli namaz kılıyorlar. İş yerinde gizli namaz kılıyor, ailesinden gizli namaz kılıyor. Bir öğrenseler, yer yerinden oynar namaz kıldığını. “Gizlice namaz kıldığı ailesi tarafından öğrenildiğinde ise, kendi akrabaları tarafından yakalanıp hapsedilmiş” namaz kılıyor diye. “Habeşistan’a hicret imkanı çıkınca, ilk kafile ile birlikte din ahlakını daha rahat bir şekilde yaşayabilmek için ailesinden kaçıp, Habeşistan’a hicret etmiştir”. Genç, çok genç Musab İbni Umeyr, küçük çocuk bunlar. Hz. Seleme (r.a.) bu da yaşı küçük, mübarek sahabelerden. “Allah’a iman ettiği için ailesi tarafından uzun bir zaman ailesi tarafından işkence görmüş bir sahabedir. Hz. Seleme (r.a.) ile kardeşi Halis iman ederek Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’e tabi olsalar da, diğer üç kardeşleri Ebu Cehil, Ars ve Halit Allah’ın bildirdiği din ahlakına yüz çevirmiş ve iman eden kardeşlerine düşman olmuşlardır. Hz. Seleme (r.a.) uzun müddet en yakınları tarafından işkenceye tabi tutulmuştur” namaz kılıyor, Müslüman diye, Peygamberimiz (s.a.v.)’i seviyor diye. “Kardeşleri Hz. Seleme (r.a.)’ın İslam’dan vazgeçmesi için her türlü yola başvurdukları için, Hz. Seleme sonunda can güvenliğini sağlamak, Müslümanlığı yaşamak için Habeşistan’a hicret etmiştir. Ailesini bırakıp Habesistan’a gidiyor”. Müslümanların bu konumları Hz. Musa (a.s.) devrinde de vardı. Hz. Musa (a.s.) devrinde bir avuç genç,  sadece gençlerden oluşan, bunlar delikanlı çok cesurlar Firavun’dan korkmuyorlar. O zamanın devleti çok azgın, halk da azgın Müslümanlara göz açtırmıyorlar. Namaz kılan Müslümanları gördüler mi linç ediyorlar, mahvediyorlar. “Bir avuç delikanlıdan, gençten başka Hz. Musa (a.s.)’a” diyor Cenab-ı Allah, “İman eden olmadı” diyor. “Korkudan dolayı  yanaşamadılar” diyor. O gençler de ailelerinden kaçıp Hz. Musa (a.s.)’ın yanına geliyorlar. Bir avuç genç hicret ediyorlar. Hz. Musa (a.s.) ile birlikte yaşıyorlar, yani aynı ortamdalar ama ortam çok berbat. Allah onları koruyor. Namaz kıldıklarını, Peygamber (s.a.v.)’e bağlı olduklarını, Müslüman olduklarını duysalar mahvedecekler. “Kesinlikle görüşmeyeceksiniz” diyorlar Hz. Musa (a.s) ile. Onlarda gizlice görüşüyorlar. Hz. Mehdi (a.s.) devrindeki 313 kişi de aynı konumdadır. Aynı Ashab-ı Kehf gibidir, aynı Hz. Musa (a.s.) dönemindeki olay gibidir. Aynı Resulullah (s.a.v.) devrindeki o sahabe gençler gibi olacaklar. Çünkü 313 tane genç, bak “Genç” diyor Peygamberimiz (s.a.v.). İçlerinde yaşlılarda bulunur ama genellikle gençlerden oluşan bir topluluk. Eğer aileleriyle bile beraber gelmiş olsalar 313 kişi olmazlar onlar. Ailelerinden ayrı geliyorlar. Aileleri kabul etse zaten o topluluğa katılırlar. 313 kişi olmaz o. 313.000 kişi olur. Soy, talukat, hepsi gelir, ailesi gelir. Sadece gençlerin geldiği  bir topluluk. Demek ki insanlar, Hz. Mehdi (a.s.)’ı tehlikeli bulacaklar, Mehdiyet’i tehlikeli bulacaklar. Aileler Mehdiyet’e karşı tavır alacaklar. Birçok anne baba çok tehlikeli görecek; “Aman onların yanına yanaşmayın, aman uzak durun” diyecekler...