Adnan Oktar`ın 27 Kasım 2010 tarihli Kocaeli Tv ve Aba Tv röportajından

ADNAN OKTAR: ...Güzel bir kadın akıllıdır, derin düşünür, Allah’tan korkar, Allah’ı sever. Zaten akıllı olmayan bir kadın güzel olamaz. Yani itici olur. Güzel olması için kadının çok akıllı olması lazım, derin düşünmesi lazım, Allah’ı aşkla sevmesi lazım, Allah’tan korkması lazım, sırdaş olabilecek gibi olması lazım, tutkuyu bilmesi lazım, ince düşünceli, çok temiz, nezih olması lazım, şefkatli, merhametli olması lazım. Şimdi böyle bir kadın tabii ki haklıdır, nasıl haksız olacak. Yani neden haksız olsun? Akılla hareket eden bir kadın her zaman haklıdır. Aklı olmayan bir kadın çoğu zaman haksızdır. Ama akıllı bir kadın her zaman haklıdır. Yani güzel olması için akıllı olması gerekir.

İnsanın tabii hemen gönlünde hemen bir sevgi oluyor, bir muhabbet oluyor. Ama oradaki manevi unsur ağır basıyor inşaAllah. Ama kadınlara karşı tabii benim kalbimde müthiş bir sevgi vardır, yani hakikatten benim bir kadına karşı benim gücüm yetmez, yani ben güzel bir kadına bir şey diyemem. Yani onu üzecek, onu rencide edecek bir şey yapamam. Yani haklı dahi olsam yapamam. Mutlaka alttan alırım, yani onu bir şekilde haklı çıkarmaya çalışırım. Gücüm yetmez yani sevgimden dolayı yapamam. Yani çünkü bir kadının mahcup olması bana çok dokunur. Onu rencide etmek bana çok dokunur. Çünkü yüzü asıldığında bu bende onun bin misli daha etki yapar. Yapamam. Bir şekilde insan sevdiğini haklı çıkartmak durumundadır. Yani elliye elli ise bir şey, hatta altmışa kırk da olabilir fark etmez, yani yüzde kırk haklıysa bile onu haklı çıkartmak güzel olur. Haksız çıkartmak genellikle burukluk meydana getirir. Mesela diyor ki, “bu sana yakışıyor.” Tamam “yakışıyor” dersin yani doğrudur o. Orada inatlaşmak, onu böyle cedele dökmek burkuntu meydana getirir. Vardır bazı doğrucu tipler, gece gündüz hep zıttır böyle, yani aksi, her şeyin aksini söyler. İnsanın sevdiğiyle uyumlu olması lazım. Mesela bir kadını rencide etmek çok rahatsız edici, yani benim sevgi anlayışıma gitmez. Ben çünkü onlara Allah aşkıyla bakıyorum yani şiddetli sevgiyle bakıyorum, kıyamam, yani yapamam onu, gönlüm ona el vermez. Yani daima iyi olsun. Mesela ben yemeyeyim, o yesin, gezmeyeyim o gezsin, o üşümesin, o sağlıklı olsun, ben onu isterim. Yani sevgimin gereğidir bu, yani Allah aşkında bu vardır. O zaman samimi sevginin zevkini alabilirim ben, öbür türlü onun bir anlamı olmaz benim için inşaAllah...