Adnan Oktar`ın 14 Aralık 2010 tarihli Gaziantep Olay Tv röportajından

ADNAN OKTAR: Tevbe Suresi 107. Şeytan’dan Allah’a sığınırım. “Zarar vermek”.Demek ki münafığın özelliği ne? Zarar vermek istemesi, maddi ve manevi zarar vermek. “İnkarı (pekiştirmek)”. İnkarı geliştirmek, yani Mehdiyet’i, İttihad-ı İslam’ı, Türk-İslam Birliği’nin oluşmasını, Kıyamet’in yakın olduğunu; bunları inkar etmek ve buna benzer. Ve “müminlerin arasını ayırmak”. Mezheplere ayırmak. İşte “şu Alevidir, şu Bektaşidir, şu Sünnidir” diye birbirlerine düşman etmeye kalkmak. Bak; “müminlerin arasını ayırmak ve daha önce Allah'a ve elçisine karşı savaşanı gözlemek”. Mesela komünistleri, ateistleri kendilerine ittifak ettirip, onları Müslümanların üzerine kışkırtması. Ateist Masonları veyahut iftira sonucu bir şeyi organize edip Müslümanları suçlu gibi gösterme oyunları da olabilir. Bak; “daha önce Allah’a ve Müslümanlara karşı savaşanı gözlemek için mescid edinenler”. Demek ki münafıklar, mescid içinde hareket ediyorlar. Yani bir camide toplanıyorlar, bir yerlerde toplanıyorlar ki, inandırıcı olsun. Yani diyeceksin ki; “bunlar Müslüman muttaki adamlar. Yani söylüyorsa doğrudur” denmesi için mescid ediniyorlar, orada toplanıyorlar. “Ve: "Biz iyilikten başka bir şey istemedik" diye yemin edenler”. Şimdi münafıkta buna çok dikkat etmek lazım. Münafık o kadar candan konuşur ki. “Ya” diyor, “ben, senin” diyor, “ayağının tozu olurum” diyor, “sen yeter ki, bu işi yap” diyor, “bu dediğimi yap.” “Ne istiyorsun sen?” diyor. Münafığın derdi günü Kuran’dır. Kuran’ın yetersizliğini sen kabul edersen, münafık ve müşrik seninle anlaşır, bir yönüyle. Hatta Peygamberimiz (s.a.v.)’i ikna etmeye çalışıyorlar. “Az da olsa onlara meyledecektin” diyor Cenab-ı Allah, “Ben müdahele ettim” diyor Cenab-ı Allah, “az da olsa meyledecektin. ” Yani senden razı olmaları için sana baskı yaparlar diyor Allah münafıklar. Ne istiyorlar? Peygamber diyecek ki haşa “tamam Kuran yetersizdir” diyecek “bazı eksiklikleri vardır. İlaveler gerekir. Ben de o ilaveleri yapayım” diyecek, Bunu istiyorlar münafıklar. Allah “eğer onu yapsaydın” diyor “sana hayatın da ölümün de acısını kat kat tattırırdım” diyor cenab-ı Allah. Seni şah damarından yakalardım diyor Peygamberimiz (s. a. v.)’e. Bak az da olsa onlara meyledecektin diyor. Münafık diyor ki; “her konu tamam” diyor, “ama bak senden istediğim Kuran’ın yeterliliğini kabul etmeyeceksin” diyor. “Kuran’da eksiklikler var, eksiktir Kuran” diyor. “Onu hurafelerle tamamlayalım. Benim hurafelerimi eğer kabul edersen ben senin kölen olurum ne istiyorsan yapayım” diyor. “Ama öbür türlü düşmanın olurum” diyor. Allah da diyor ki; “eğer sana sebat ve güç vermeseydik az da olsa onlara meyledecektin” diyor Kuran ayetinde. Münafığın vuruş yaklaşımı ordandır. Yani Kuran’ın yetersizliğini kabul ettirerek vurmak ister. Çünkü Kuran bir kere yetersiz kabul edildiğinde, yetersiz görüldüğünde, yobazlığın kapısı patladı demektir artık sonuna kadar açılır. İşte yobazlığın kökeni budur. Bak, “Biz iyilikten başka bir şey istemedik diye yemin edenler.” Bak hem de iyilik, “biz iyilikten başka bir şey istemedik.” Onun için münafığın böyle candan gibi konuşan üslubuna aldırmamak lazım. O direkt küfür ağzıyla, pislik ağzıyla konuşur. Yani tam bir pislik ve mikroptur. Hiçbir şekilde inanmamak gerekir. Çok dikkatli olmak gerekir. Mutlaka melanet ve ahlaksızlık için yapar, ikinci bir ihtimal yoktur. İnşaAllah. “Diye yemin eden”, Allah adına yemin ediyorlar “var ya Allah onların hiç şüphesiz yalancı olduklarına şahitlik etmektedir.” Münafığın özelliği ne? Bol bol yalan söyler yani gözünün içine baka baka uydurur. Bir daha yalan söyler, rezil eder anlatırsın, deli olduğu için dinlemez, bir daha söyler. Yine yemin ediyor mesela diyorsun; “yalan söylüyorsun ispat ediyorum” diyorsun. Durur durur bir daha söyler, münafığın özelliğidir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in hadisinde de var; “Münafığın en belirgin özelliklerinden birisi yalan söylemesidir. Sürekli yalan söyler.”

Bakara Suresi, 11 “Kendilerine yeryüzünde fesat çıkarmayın denildiğinde”, münafıklara deniliyor ki; “siz fesat çıkartmayın, fitne çıkartmayın Müslümanları birbirine düşürmeyin, kargaşa çıkartmayın. Gidin, küfürle mücadele edin eğer edecekseniz. Müslümanlarla niye uğraşıyorsunuz” diyorsun, “biz sadece islah edicileriz” derler”, diyor. Yani “biz bunları ıslah etmek kastıyla anlatıyoruz” diyor. “Allah seni ıslah etsin” diyor. “Nasıl ıslah olacağım ben” diyor mesela Müslüman sorduğunda, “sen bir kere Kuran’ı bir kitap olarak alıyorsun ve hepsi bunun içindedir diyorsun” diyor Allah söylüyor bunu. “Böyle olmaz” diyor, “o zaman din olmaz” diyor. “Benim kafamda bir din var ben bunu göremiyorum Kuran’da” diyor. “Sen bu ilaveleri yap bak, Kuran’a da inan ama bu ilaveleri de yap. Ben senin peşinden geleceğim.” Halbuki kahpedir o, öyle bir şey olsa bile daha beter pislik yapar daha beter ahlaksızlık yapar. Yani onun amacı direkt dinsizlik olduğu için o usulen onu söyler. Onu yapsan o seni biraz daha ölüme yaklaştırır. Bir mesela biraz daha yapsa biraz daha yaklaştırır. Mahvedinceye kadar, şeytan olarak çıktığı için, devam eder. Onun için Peygamberimiz (s.a.v.)’e Cenab-ı Allah çok sert uyarıda bulunuyor. Yani “sakın” diyor Cenab-ı Allah, “sana hayatın da ölümün de azabını tattırırdım” diyor. Az da olsa onlara meyledecektin diyor.“Bilin ki gerçekten asıl fesatçılar bunlardır. Ama şuurunda değiller.” Yani Müslümanları fesatçılıkla itham ederler. Onun için ayet diyor ki; “asıl fesatçılar bunlardır.” Bunlara sorsan ıslah, iyilik, güzellik için konuşuyorlar. Ama bak ayet diyor; ”Asıl fesatçılar bunlardır. ”Çünkü mesela adam Müslüman’a yalancı diyor. Sen de diyorsun ki asıl yalancı sensin. Bak burada diyor ki; “fesatçı” diyor Müslüman’a, “fesad çıkarıyorsun, fitne çıkarıyorsun, Kuran’a uymuyorsun” diyor. “Nasıl uyacaksın Kuran’a? “İlave yapacaksın” diyor. “Hurafe artı kuralla Kuran geçerli olur” diyor. “Hurafe olmadan Kuran geçerli olmaz” diyor. Allah da diyor ki; “asıl fesatçılar bunlardır ama şuurunda değildirler.” Adamın şuuru kapalı yani münafığın aklı gitmiştir.

Şeytan’dan Allah’a sığınırım. Tevbe Suresi, 49 “Onlardan bir kısmı “bana izin ver, beni fitneye katma” der.” Diyor ki; ya ben şimdi bu Müslüman topluluğu içinde olmak istemiyorum. Ben çıkayım. Beni fitneye sokuyorsun, siz fitne yaşıyorsunuz, fitneye düşmüşsünüz, beni de fitne içerisine sokma” diyor. “Ben ayrılıp gideceğim” diyor münafık. Niye diyorsun. “Ya kardeşim, sen burada özgürlükten bahsediyorsun” diyor, “burada ibadetler kolay, İslam’ı yaşamak kolay, Kuran’ı yaşamak kolay, böyle bir din olmaz ki. Benim dinim, anladığım din, karmakarışık zor ve girift. Sen çok kolay bir dinden bahsediyorsun” diyor. “Ben bunu kabul etmem. Bu bir fitne” diyor, “beni fitneye katma” diyor. Ne yapmam gerekiyor, “ben gidiyorum” diyor. Münafığın özelliğidir. “Haberin olsun, onlar fitnenin ta içine düşmüşlerdir.” “Gittiği yer asıl pisliğin içidir” diyor Cenab-ı Allah. Hani diyorum ya, domuzun en pislik yerine gider yapışır münafık.

Şeytan’dan Allah’a sığınırım. Münafıkun Suresi, 7 “Onlar ki: “Allah’ın Resulü yanında bulunanlara hiçbir infakta (harcama) bulunmayın” diyorlar Müslümanlara. Kendi harcadığı da ona acayip koyar münafığa, çok sıkar. Münafığın en acı çektiği konu, Allah yolunda bir şey harcamış olmaktır. Yani ömrünün sonuna kadar onun acısını çeker. Harcayanlara da bütün gücüyle karşı koyar. “İsraf oluyor, gereksiz harcama oluyor, sakın vermeyin. Siz kendinize bakın, biriktirin, kendi ihtiyaçlarınıza kullanın, sakın ha vermeyin” der. Bak “Allah’ın Resulü yanında bulunanlara hiçbir infakta (harcama) bulunmayın, sonunda dağılıp gitsinler.” Asıl amacı da budur. Müslüman’ın dağılmasını ister münafık, “dağılıp gitsinler. Oysa göklerin ve yerin hazineleri Allah’ındır. Ancak münafıklar kavramıyorlar” diyor. Allah veriyor zaten hazineyi. O da, rastgele yani Peygamberimiz (s.a.v.)’in özel yeteneğinden dolayı tesadüfen olduğunu zannediyor. Halbuki o malları veren Allah’tır.