Adnan Oktar`ın 7 Şubat 2011 tarihli Kahramanmaraş Aksu Tv röportajından

ADNAN OKTAR: ...Ama biz akılcı olarak da düşünüyoruz, Müslümanlar birleşse ne olur? Çok güzel olur, çok rahat ederiz. Kavga olur mu? Olmaz. Anarşi olur mu? Olmaz. Peki, Müslümanlar hakim olsun ama yobazlık mı hakim olsun? Çocukluğumda şeriat tabir ederlerdi. Şeriat Kuran’dır. Ama bir şeriat daha var. Bir Cübbeli şeriatı ayrıdır. Cübbeli’nin şeriat anlayışı ayrıdır. Saddam’ın şeriat anlayışı ayrı, İran’daki kardeşlerimizin şeriat anlayışı ayrı, Afganistan’ın şeriat anlayışı ayrı. Asıl olan Kuran’ın şeriat anlayışıdır. Şeriat yol, yöntem demektir, yani hayat şekli. Kuran’a baktığımızda baştan sona bir akılcılığın hakim olduğunu görüyoruz ve her yerde, vicdansızlık yapılmaması üzerinde Allah duruyor; hep vicdansızlık; vicdanla vicdansızlığın çatışması anlatılıyor hep. Hangi sayfayı açsanız ya vicdanlılar, ya vicdansızlar ne yapıyor onu görürüz. Ana konu budur Kuran’da. O zaman biz vicdanımıza uyacağız. Bir kere yobazlık tarzında bir din, İslam anlayışını Allah defalarca yıkmış mı? Yıkmış. Ve ümmeti perişan etmiş mi? Etmiş. Bütün ümmetin bir kısmı hatta kılıçtan da geçirilmiş mi? Geçirilmiş. Mahvetmiş Allah, her zaman mahvetmiş. Tutucu, Kuran’a uygun olmayan İslam anlayışında Allah mahvetmiş. Hiçbir şekilde müsaade etmemiş. Ya birilerini musallat etmiş Allah, insanları musallat etmiş veyahut olayları musallat etmiş ve yok etmiş. Ama Kuran’a uygun, samimi, sevgi dolu İslamlık anlayışında bir sıcaklık, bir sevecenlik hakim oluyor. Allah’ın koruması alenen net oluyor. Gün normale dönüyor, hayat pahalılığı kalkıyor, insanların yüzü gülmeye başlıyor, insanlar sağlıklı hale geliyor. Sevecenlik artıyor. İnsan ruhunda bir korku yaşamıyor. İslam ahlakı hakim ama adam korku halinde yaşıyor. Bu nasıl oluyor bu?  Demek ki irtica hakim. Gericilik hakim. İslam hakim olduğunda gece üçte yataktan fırlayıp gömleğini, pantolonunu giyip sokakta neşe içinde koşması lazım. Ve kimsenin de ona karışmaması lazım. İrticada öyle sen sokakta koşamazsın. Ayağını kırarlar senin. Neye uğradığını şaşırırsın. Hele de böyle sahtekar yobazların elindeyse onu öyle bir şekline getirir ki seni ölüme kadar da götürür. Mesela genç kızlar gözleri böyle korku içinde geziyorsa orada İslam yoktur. Gözlerinde parıl parıl neşe varsa, bir araya geldiklerinde şarkı söyleyip, neşelenip oynuyorlarsa, gülüyorlarsa, beş arkadaş birden çıkıp göğüslerini gere gere ta İstanbul’dan çıkıp Şam’a kadar gidiyorlarsa ve sokakta da kimse onlara bir şey diyemiyorsa, saygı duyuyorlarsa İslam budur işte. Gericiliğin hakim olduğu bir yerde beş kız sokağa çıksa başına neler gelebileceğini herkes bilir. Bir yobaz için bir insanı öldürülecek dereceye getirmek çok kolaydır. Mesela dersin ki sen; “ben Hristiyanları dünyevi anlamda; uhrevi dostluk ayrıdır, dünyevi anlamda, tebliğ anlamında dost olarak kabul ediyorum. Yani onlara dostça davranıyorum, Allah’ın dinini anlatabilmek için. Çünkü bir Allah’a inanıyorlar; İslam’ı, Kuran’ı da öğrenmek istiyorlar, ben onlara dostça yaklaşıyorum ve dost biliyorum, dünyevi anlamda.” Bir yobaz için bu senin katledilmen için yeterlidir. Geri döndümü de kabul etmez yobaz. Özrü de kabul etmez. Onu dedin mi demedin mi? Bitti. Alır kelleni, senin hemen mürtet olduğuna dair fetvayı verir ve bitirir. Ne yapacaksın? Nefret ettiğini söyleyeceksin Hristiyandan. Haşa, çok aşağılık olduklarını söyleyeceksin. Kinle onlara baktığını söyleyeceksin. Ve Hristiyanın hiçbir şekilde Müslüman olmasına müsaade etmeyeceksin özetle. Müslüman olmasının yolunu tamamen kapatacaksın. O zaman yobaz sana o yönde takdirlerini sunar. “Doğrusun” der. Peki, sakalın boyu ne kadar olacak? Veyahut sakalın yoksa ne olacak? Bitti zaten sakalın yoksa. Sakalın boyu, tam yobazın dediği ölçüyü tutturacaksın. Onda da bitersin. Bir genç kız mesela başı açık gezecek, bitti. Allah vermesin, mahvederler. Müzik dinliyor, mahvederler. Ama Kuran İslamlığında, Kuran’ın İslamiyet’i yaşandığında adam müzik dinlediğinde kimse ona karışmaz. Başı açık bir genç kıza kimse karışmaz, saygı duyar, hürmet ederler. Başı kapalıya da hürmet edilir, çarşaflıya da hürmet edilir, peçeliye de hürmet edilir, hepsine hürmet edilir ve derin sevgi duyulur, inşaAllah. Kuran’ın anlattığı İslam’da bu vardır, inşaAllah. Hristiyanı da evine çağırırsın. Dünyevi anlamda onları dost olarak kabul edersin, çünkü uhrevi dost olması için Müslüman olması lazım...