Adnan Oktar`ın 7 Şubat 2011 tarihli Kahramanmaraş Aksu Tv röportajından

ADNAN OKTAR: ...Bakar bakmaz anlar; elinden, yüzünden nur akar, Peygamber bambaşka bir şeydir. Hiç öyle araştırılacak gibi olmaz. Çok şiddetli alamet olur Peygamberlerde. Mesela bizim Peygamberimiz (s.a.v)’i görenler bayılıyorlardı. Adam konuşmaya geliyor, “sohbet edeceğim” diyor, tahmin etmiyor öyle bir şey olacağını, bir görüyor yüzünü, şak adamların koluna düşüyor. Dayanamıyorlar heybetine. Peygamber (s.a.v) espriler, şakalar yapıyor ki rahatlasınlar diye. Muazzam bir heybet var, Peygamberlik heybeti var. Sabah kalktığında hanımlarıyla şakalaşıyor, o heybet azalsın da konuşabilecek duruma gelsinler diye. Onun için Peygamber (s.a.v) çok şaka yapıyordu. Hz. Ali (ra) da öyle, çok şaka yapar. Sürekli espri yapıyor, sakinleşsinler diye. Dayanamıyor adamlar, dili tutuluyor. Mesela Peygamber’e biat için geliyor, konuşmak için geliyor, nasıl birisi diye görmek için geliyor, adamın gidiyor dili, konuşamıyor. Peygamberimiz (s.a.v) eliyle ağzını mesh ediyor, ondan sonra ağzı çözülüyor, konuşamıyor. Yüzlerce, binlerce vaka böyle. Hz. İsa Mesih (a.s) da öyle; elinden yüzünden nur saçılır, alenen belli olur. Öyle acaba mı denilecek gibi olmaz. Gördü mü der; “efendim, siz buyurun namaza.” Peygamberimiz (s.a.v) bildirdiği için ve ayrıca vahiy aldığı için, Hz. İsa (as)  “kamet senin için getirildi” diyor. “Allah’ın ikramı olarak bir kısmımız bir kısmımıza imam olacak” diyor. “Senin benim imamım olmanı istiyorum” diyor. “Ben sana tabi oldum. İmam sensin” diyor. Allah-u Ekber deyip namaza girdi mi bitti, dünya lideri olmuş oluyor. İmamlık ona geçmiş oluyor. Bütün Hristiyan alemi de Mehdi (a.s)’a bağlanmış oluyor imam olarak. Peygamberlerine bağlılar, imam olarak da Mehdi (a.s)’a bağlanmış olacaklar. Ne kadar sürecek? Çok kısa, çok çok kısa. 1506’ya kadar. “Aşikare, zahirane, belki galibane” diyor Bediüzzaman, 1506’dan sonra artık bozuluyor. Biz şimdi 1432’deyiz...