Adnan Oktar`ın 23 Şubat 2011 tarihli Tv Kayseri ve Samsun Aks Tv röportajından

ADNAN OKTAR: ...“Selamun Aleykum benim canım Seyyid Muhammed  Adnan Hocam. Etrafımdaki insanlar çok yanlış düşüncelerdeler. 17 yaşındayım. Daha önce namaz kılmadım. Hocam ben şimdi her namaz vakitlerinde sünnetler yerine  kaza namazları kılıyorum. Sizce doğru mu yapıyorum Hocam? İzninizle sizden ücretsiz bir kitap istiyorum.” Ah severim ben senin o canını. Tamam sana bir kitap göndereyim. Bir değil birçok kitap göndereyim. “Mehdi Talebeleri ve Vesvese Kitabınızı istiyorum ve sizi ve yanınızdaki abla ve ağabeylerimizi çok seviyorum. Onlara da saygılarımı iletiyorum. Lokman Bilgili.” Şimdi Lokman sen Mehdiyet’in en hareketli döneminde yaşıyorsun. 17 yaşında iyi, bayağı bir şey göreceksin, inşaAllah. Şimdi bak Libya’ya bakıyoruz; Libya’da kötülerle iyilerin bir mücadelesi var ama kötüler de var. Şimdi sen diyorsun ki Lokman; hiç kötüler olmasın. O zaman Mehdiyet olmaz. Sen diyorsun ki; Hz. Mehdi (a.s) zıtları olmasın. Hz. Mehdi (a.s) zıttı olmazsa, Mehdiyet olmaz. Hz. Mehdi (a.s) zıtlarıyla mücadele eden adam zaten, onun özelliği bu. Mehdi demek, kendi zıtlarıyla, kendi karşıtlarıyla mücadele eden kişiye Hz. Mehdi (a.s) diyoruz biz. Eğer karşıtı yoksa, düşmanı yoksa, onunla mücadele eden kişiler yoksa, zaten Hz. Mehdi (a.s) yoktur. Hz. Mehdi (a.s)’ın olması için mutlaka zıtlarının olması, ona karşı tavır alan kişiler olması gerekiyor. Dolayısıyla biz de Hz. Mehdi (a.s.)’ın talebeleri olduğumuz için, tabii ki bizim de zıtlarımız olacaktır, karşıtlarımız olacaktır. Yoksa, zaten bizden kaçın, bir anormallik var demektir. Ne kadar zıttımız varsa, ne kadar karşıtımız varsa, o kadar makbuldür, o kadar mükemmeldir. Resulullah (s.a.v) çıktığında, mücadeleye başladığında, o devrin Mekke müşrikleri ayrı, Yahudiler ayrı, Hristiyanlar ayrı, putperestler ayrı; çeşitli putperestler vardı tabii, müşriklerle putperestler aynı zaten.  Mecusiler ayrı, o devirde masonlar da vardı, Tapınak Şövalyeleri de vardı. Onların da cahil olanları, dinsiz olanları vardı. Onlar da musallat oldular Peygamber Efendimiz (s.a.v)’e. Dolayısıyla Peygamberimiz (s.a.v.) onlara karşı yaptığı yiğit mücadele ile Peygamberlik makamında yükseldi. Manevi dereceleri öyle yükseldi. Uhud savaşı, Hendek savaşı olmayacak; olmaz, olacak. O gazveler var, mücadeleler var. Peygamberimiz  (s.a.v) yolda yürürken üzerine dikenli çalı atıyorlardı. Deve işkembesi atıyorlardı üzerine, ağır hakaretler ediyorlardı. Onun Peygamberliğinin gereğidir. Bu Allah’ın sünnetidir. “Allah’ın sünnetinde değişiklik bulamazsın” diyor Allah. Şimdi bana da diyecekler ki; herkes beni gördüğünde alkışlayacaklar, ne kadar iyi, maşaAllah. Bütün imkanlarımızı önünüze seriyoruz Hocam, ne varsa doğru. O zaman bende bir anormallik vardır demektir. Ama iti, kopuğu, çakalı benimle mücadele ediyorsa, o zaman doğru yoldayım demektir. Şimdi pislik adamlar, aşağılık adamlar, haysiyetsizler bizim karşımızda olacak ki, biz de onlara karşı hakkı savunup mücadele edelim, değil mi? İt, kopuğun bizim karşımıza çıkıyor olması, bizim şevkimizi ve heyecanımızı arttırır. Mücadelemizde bir şan ve şeref meydana getirir, güç meydana getirir. Aksinde o zaman çok acayip bir durum olur. Dolayısıyla nimet olan bir şeyi külfet gibi görürseniz yanlış olur. Müslüman’ın zıttı olması, mücadele ettiği karşıtları olması mümin için nimettir, sevap kaynağıdır onlar, böyle sürekli ırmak gibi sevap akmasına sebep olurlar. Mesela gıybet eder, adamın bütün kazandığı sevaplar sana gelir. Peygamberimiz (s.a.v.)’in hadisi var, Müslüman’ın gıybetini yapıyor adam; mesela adamın on bin tane sevabı var, olduğu gibi ona geçer, karşı taraftakine ve ayrıca sevap almış oluyor. Müslüman ayrıca sevap almış oluyor. Ondan da o sevap gitmiş olur. Biz Allah’ın rızası için gelmiyor muyuz dünyaya? Tamam, doğru yoldayız demektir.