Adnan Oktar`ın 23 Şubat 2011 tarihli Tv Kayseri ve Samsun Aks Tv röportajından

ADNAN OKTAR: ...Bediüzzaman’ın zamanında olsam, bana deseler, bu devrin Mehdi’si kim, sizce ben anlar mıyım, anlamaz mıyım kim olduğunu? Anlarım. Nasıl anlamam ben? Çok vicdansızca olur aksi. Olay bağırır. Çok açık aleni, çok şiddetli alametler olur. Mesela sahte Mehdi’lerde bir milimse alamet, gerçek Hz. Mehdi (a.s.)’da milyondur, kahredici bir üstünlük vardır. Deliller çok sarsıcıdır, çok güçlüdür. Ne alaka? Şimdi Bediüzzaman’ın zamanında birçok Mehdi’ler vardı o devirde, birçok alim vardı. Ben o devirde olacağım da, bir türlü karar veremiyorum, acaba hangisi devrin Mehdi’si diyeceğim, olacak iş mi bu? Hemen belli oluyor Bediüzzaman, hemen. Nasıl belli olmaz? İşine gelmiyor adamların, onun için anlamazdan geliyorlar. Çünkü Bedizzaman’a tabi olmak ne demek? Hapishane demek. Sıkıysa git Bediüzzaman’ın yanına. Kapıdan çıktın mı, hadi koçum yürü gidiyoruz, diyorlardı direkt içeri. Öyle bir durumda tabii anlamazlıktan gelecek kendi uyanık kafasına göre. “Bir türlü çıkaramadım” diyecek. Ona zarar vermeyecek bir Mehdi arayacaktır. Hapse düşmesini engelleyecek, tahsilini tamamlamasını sağlayacak, evlenmesine mani olmayan, işini gücünü devam ettirmesini sağlayan, ailesiyle canlı, şekerli, bal, kaymaklı ilişkilerini devam ettireceği bir Mehdi gerekiyor. O zaman o, Mehdi’sini bulur o. Gerçek Mehdi’lerde hayatın her yönüyle çatışma çıkar hemen hemen. O yüzden Hz. Mehdi (a.s)’ın talebeleri az oluyor. O zaman da anlamazlıktan gelecektir tabii. Çamura yatıyorlar, anlamazdan geliyorlar, nasıl anlaşılmaz? Bal gibi anlaşılır. Peygamberimiz (s.a.v) anlaşılmıyor muydu? Birçok kişi kendilerini inek havasına soktular, anlayamıyoruz diye. Neyi anlayamıyorsun? Bakar bakmaz anlaşılır, nasıl anlaşılmaz? Peygamberimiz (s.a.v.)’in yüzüne bakıp da, ne kadar adice bir haraket, anlaşılmaz olur mu Peygamber (s.a.v.)? Elinden yüzünden nur akıyor. Son derece dürüst, müthiş akıllı, keskin nazarlı, alabildiğine güzel ahlaklı bir insan. Dürüst olduğunu gördüğüne göre ve Peygamberim diyorsa, Peygamberdir zaten. Aksi ne olabilir? Bir adam vardır, kaşı gözü her yeri oynuyordur adamın, inanmazsın, o tamam. Ama elinden, yüzünden nur ve efendilik akıyor, nasıl anlamazsın? Kuran ayetlerine bakıyorsun nefes kesiyor, şahane. Besbelli ki Allah hükmü, nasıl anlamıyorum, diyorsun? Niye anlamıyor biliyor musun? Sabah savaşa gidecek de onun için. Kafayı, gözü doğrattıracak, elini yüzünü doğrattıracak. Babadan, anadan ayrılacak, o zaman anlamaması gerekiyor kendi kafasına göre. Malını mülkünü verecek, gece sabaha kadar nöbet tutacak, müşriklerle ticaret yapamayacak. O zaman, ben bir türlü çıkaramadım, bir türlü anlayamadım, diyor.  Anlıyorsun sen, anlıyorsun da anlamazlıktan geliyorsun. Anlamaz olur musun? Hemen anlarsın. Allah diyor ki; Şeytandan Allah’a sığınırım “vicdanları kabul ettikleri halde, zulüm ve büyüklenme nedeniyle kabul etmediler” diyor Allah. Zulüm ve büyüklenme olay budur, başka bir şey yok. Bu devirde de ben göreceğim de tanıyamayacağım, mümkün değil. Hz. İsa Mesih (a.s)’da da öyle. Ben Peygamber’i göreceğim de, tanıyamayacağım, nasıl olur böyle bir şey? Kalbin kapkaraysa tanıyamazsın tabii ki. Bir sahtekar çıkıyor, saçını platine boyatıyor, eline bir sopa alıyor, ortaya çıkıyor, ben Hz. İsa (a.s)’ım, diyor. 5 yaşında çocuk olsa bunun deli olduğunu anlar. Nasıl anlamazsın onun sahtekar olduğunu. Anlamazdan geliyorlar, o havaya giriyorlar, o da çamura yatmadır. Oyun oynuyorlar. Hepsi anlaşılır. Biz mesela sokakta it kopuk olduğunu yüzüne baktığımızda anlamıyor muyuz? Mesela adam geliyor, çakal olduğu elinden, yüzünden akıyor, hemen anlıyoruz, yanından uzaklaşıyoruz. Efendi bir insan geliyor, nur gibi eli yüzü, hakikaten dürüst. Adam bir şey söylüyor, tamam diyorsun, inanıyorsun, kanaatin geliyor. Anlaşılır, anlaşılmaz diye bir şey yok...