Adnan Oktar`ın 3 Mart 2011 tarihli Kahramanmaraş Aksu Tv ve Kaçkar Tv röportajından

ADNAN OKTAR: ...İnşirah Suresi, Rahman Rahim Olan Allah’ın adıyla, şeytandan Allah’a sığınırım; “Biz, senin göğsünü yarıp-genişletmedik mi? Ve yükünü indirip-atmadık mı?” Bu bir manevi ferahlığa işaret ettiği gibi, kalbindeki sıkıntının, baskının gitmesi gibi; aynı zamanda, ikinci anlam olarak, sanki Peygamber Efendimiz (s.a.v)’in biraz kilo verdiğini anlıyoruz buradaki ifadeden. “Ve yükünü indirip-atmadık mı? Ki o, senin belini bükmüştü;” yani “rahatsızlık vermişti sana” diyor Allah. “Senin zikrini (şanını) yüceltmedik mi?” 2009 ebcedi. Bir tane tarih veriyor, 2009. “Demek ki, gerçekten zorlukla beraber kolaylık vardır.” İşte bakın imtihanın sırrının bir açıklaması. “Gerçekten zorlukla beraber kolaylık vardır.” İki kere tekrarlandığında, biz buradaki rakamlara dikkat edeceğiz. 5 ve 6, 56, 1956’ya bakıyor, inşaAllah. Risale-i Nur’un serbest bırakıldığı ve Bediüzzaman’a en şiddetli baskıların yapıldığı tarihtir 1956. “Demek ki, gerçekten zorlukla beraber kolaylık vardır. Gerçekten güçlükle beraber kolaylık vardır.”İki kere tekrarlıyor Allah. “Şu halde boş kaldığın zaman, durmaksızın (dua ve ibadetle) yorulmaya-devam et.” Yani boş durma. Boş durmak zarar verir. Sağlığa da zarar verir; akla da, ruha da zarar verir. Sürekli hareketli olmak gerekiyor. “Ve yalnızca Rabbine rağbet et.”Sadece Allah’a tevekkül et, Allah’a kendini bırak, öbür türlü insan sıkılır ve hasta olur. Allah’a tam teslim olursa, kafası dinç olur, ruhu dinç olur, gerilim içinde olmaz. Ama öbür türlü olduğunda, “ne yapacağız, ne edeceğiz?” der. Mesela biraz içinde bir sıkıntı olduğunda, “acaba ben kalp hastası mı oldum” der, al sana bir sıkıntı konusu. Mesela saçını tarıyor, saçı biraz dökülüyor, “benim saçım dökülüyor, gitti saçlar” diyor, vesvese ediyor. Biri bir şey söylüyor, alınıyor, saatlerce onun etkisinde kalıyor. Hatta öyle bir şeydir ki, artık bahane bulmada hiç güçlük çekmeyecek hale geliyor. Her şeyden rahatsız oluyor, aklına gelen her şey onu rahatsız ediyor. Tevekkül eden müminde, bunların tamamı toptan yok oluyor. Hepsi gidiyor. Dolayısıyla Müslüman’a sağlık ve sıhhat gelmiş oluyor. Çünkü insanın en büyük düşmanı yine kendisidir. İnsana en büyük kötülüğü yine kendisi yapar. Hiç kimse dışarıdan insana kendisi kadar eziyet edemez. Bununla ilgili atasözleri de vardır, “insanın en büyük düşmanı yine kendisidir” diye. En büyük acıyı insan kendisi verir. Ayette Cenab-ı Allah diyor ki, şeytandan Allah’a sığınırım, “Allah, insana zulmetmez, insanlar kendi nefislerine zulmediyor” diyor Allah. Acayip zulmeder insanlar kendilerine. Korkutur, tedirgin eder, vesveseye sokar, ümitsizliğe kaptırır, sabırsızlık verir. Ruh da bedene hakim olduğu için, ruh bedeni yıpratmaya başlar. Tevekkül edilmediğinde, ruh bedene saldırır. Mesela ruh emrediyor, biz kolumuzu kaldırıyoruz. Ruh emrediyor, kolumuzu indiriyoruz. Ruh emrediyor, ağzımızı açıp konuşmaya başlıyoruz. Ağız etten, kemikten oluşmuş bir şey, çene kasları, ağız. Durur o normalde. Ruh emredince harekete geçiyor. Kas bir şeyden anlamaz. Kas durur, bekler de bekler. Ama ruh, hadi konuş dediğinde, konuşuyor. Bu yüzden Müslüman Allah’a tam tevekkülünü çok önemli bir hedef haline getirecek. Onu unutması zehir etkisi yapar. Yani ilaç almayı unutan adam nasıl hastalanıyor, değil mi? Tedavisi var adamın mesela, “sürekli şu ilacı kullanmanız gerekiyor” diyorsun, ilacı içmediğinde adam hastalanıyor. Su içmezse insan susuzluktan perişan olur. Yemeğini yemezse hastalanır. İnsan da tevekkülünü kestiğinde hastalanır. Diyor ki; “geçen hafta tevekkül etmiştim.” Tevekkül kesintisiz devam eder; ibadet kesintisiz, namazlar kesintisiz, güzel ahlak kesintisiz, sabır kesintisiz. Dalgalanmalar şeklinde olmaz. Yani hayatının bir bölümünde var, bir bölümünde yok, öyle olmaz...