Adnan Oktar`ın 26 Mart 2011 tarihli A9 Tv ve Kocaeli Tv röportajından

ADNAN OKTAR: ...Çünkü alkol beyinde, karaciğerde muazzam tahribat yapan bir madde. Çok büyük tahribat yapar. “Ooo içtik neşelendik, kendimize geldik.” Nerenin neşesi? Alkolün etkisiyle zehirleniyorsun. Zehirle çift görüyor. Neresi bunun neşe? Neşelenmek için bir şeyi olması lazım. Konuşmanı beceremiyorsun; lafını, sözünü toparlayamıyorsun. Neşe mi bu? Neresinde bunun neşesi? Dengeni sağlayamıyorsun, yolda yürüyemiyorsun, millet koluna giriyor. Küfelik oluyorsun. Burada neşe nerede? Miden bulanıyor. Bu neşe olur mu bu? Neşe imanla olur, dostlarla olur, sevdiklerinle olur. Alemle olur, inşaAllah. Güzel ince saz getirirsin; kanun, klarnet, cümbüş değil mi? Güzel, neşeli bir ortam olur. Mangal yakarsın falan, sevecen bir ortam. Bu tamamdır. Ama içki devreye girdiğinde kafa göz gider. Çift görüyor bilmem ne, bir gözü aşağıya bakıyor, bir gözü yukarıya bakıyor. O vaziyette nasıl olur? Konuşamıyor da, sadece bakıyor böyle, acayip bir durum. Onun öyle beğenilecek bir yönü yok. Ertesi gün bet beniz sapsarı, karaciğer ifsat olmuş, perişan olmuş. “İçki kan yapar” diyorlar. Kardeşim kan yapmıyor, cahillik yapmayın. Kılcal damarlar alkolün etkisiyle genişliyor. Kırılıyor damarlar, çatlıyor. Cildin altına kan yayılıyor. Kan, kırmızı kan yayılıyor, kanama oluyor. Cilt altı kanama oluyor. Cilt altında kanamalar çok fazla yoğun olduğu için bütün cilt kıpkırmızı oluyor kandan. “Oh! Adam ne kadar kanlı” diyor. Halbuki, bilakis kan kaybediyor. Alyuvarlar, akyuvarlar, her ikisinde de azalma oluyor. Özellikle alyuvarlarda azalma oluyor, inşaAllah. Dolayısıyla kanlı canlı olmuyor. Kanı canı gitmiş oluyor. Özenilecek bir yönü yok. Ben doğruya doğru, yani bilimsel yönünü de açıklıyorum. Sırf haram olarak demiyorum. Faydalı dahi olsa haram olsaydı zaten haram olduğunda yapmazsın, yapılmaz.

ADNAN OKTAR:... Peygamberimiz (s.a.v) çocukluğundan itibaren içenleri görüyordu. İçenler ondan evvelki yüzyılda da belliydi, ondan evvelki yüzyılda her zaman bellidir. İçen olay çıkarır, millete saldırır, genelde küfreder, sonra da pişman olur. Birbirini tokatlarlar, böyledir onun üslubu. Dolayısıyla Peygamber Efendimiz (s.a.v) ilk defa içkiyle o zaman karşılaşmadı ki, yani sahabeler devrinde onlar da ilk defa içkiyi denemiş değiller. Zaten içiyorlardı, daha önce de içiyorlardı. Herkes içiyordu. İçenleri görüyordu zaten Peygamberimiz (s.a.v), kavgalarını da görüyordu, gürültülerini de görüyordu, hepsini görüyordu. Öyle bir ortamda Allah içkiyi yasakladı. İçkiyi, fal oklarını, Allah Kuran ayetiyle yasakladı. Ve dolayısıyla insanlara sağlık, sıhhat geldi; güzellik, iyilik geldi. Çünkü beyin sağlığını korumuş oldular, ruh sağlığını korumuş oldular. Alkolden dolayı tedavi gören çok fazla insan var dünyada, değil mi? Yazık ailelere falan, çocukları çok mağdur durumda kalıyor. Adam aldığını içkiye yatırıyor, aldığını içkiye yatırıyor. Bir de tatsız tuzsuz. Mesela normalde güzel huylu bir insan, içince canavara dönüyor bazı kişilerde. Çok acımasız oluyorlar, çoluğu çocuğu dövüyor, karısını dövüyor. Sonra ertesi gün de ağlıyor, pişman oluyor; “ben nasıl yaptım bunları?” diyor. Belli değil mi işte yapacaksın. Ayık iken karar versene buna...