Adnan Oktar`ın 13 Nisan 2011 tarihli A9 Tv, Samsun Aks Tv ve Tv Kayseri röportajından

ADNAN OKTAR:... Ben birçok kitap okudum; İmam-ı Rabbani’nin Mektubatı’nı, İmam-ı Gazali’yi, ama Bediüzzaman Risale-i Nur külliyatı, asıl benim imanımda inkişafa neden olan, en büyük etkiyi o yapmıştır. Ama yüzlerce de kitap okudum. Şimdi desem ki ben; “o yüzlerce kitaptan dolayı mı?” Değil. Tabii ki başta Kuran ve hadisler, ama Kuran’ı bana sevdiren, hadisleri bana sevdiren, bana anlatan bir alim var. Yani İslam’ın nurunu, İslamiyet’i derinlemesine anlamama vesile olan bir alim var. İşte bu; Bediüzzaman Said Nursi. Sorsan bir adama; mesela ben Nur talebesi sayılırım. Bizim ayrı bir ekol gibi görünüyor. Ama en özüne indiğimizde, kimden etkilendin desek, Risale-i Nur çıkar. Dürüstçe söylenecek olursa, budur. Şimdi benim kitaplarımı okuyan insanlar da; bir kitabımı, iki kitabımı okumuş olsa, asıl etkilendiği o olmuş oluyor. Yüzlerce kitap okuyor ama asıl etkilendiği kitap, o olmuş oluyor. Bu insanın ruhunda vardır. Ben mesela çocukluğumda, bazı dini, İslam’ı savunan insanların konuşmaları vardı, ben onları hiç unutmam. Kafamda, çok önemli yer tutmuştur. Tabii ki asıl, Kuran’dır, hadislerdir. Ama Kuran’ı ve hadisleri de anlatan insan olmak çok önemlidir. Yani şerh etmek, anlaşılır hale getirmek çok önemli. Mesela Kuran’ı, Ali Bulaç Hocamız anlatıyor. Benim gördüğüm, diğer hocalardan daha iyi, daha güzel anlatıyor. Ama Kuran’daki derinliği kim anlatıyor? Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri anlatıyor. Mükemmel bir tefsir metodu vardır, hiç şu ana kadar görülmemiş bir yöntem kullanıyor Bediüzzaman. Ben onun tefsir metodunu çok beğeniyorum, ona benziyor benim üslubum. Yani o ruhu, ben oradan aldım. Anlatıyorum ya kardeşlerimize, Bediüzzaman, kelime kelime anlatır, harf harf çözer. Benim de beğendiğim model odur. Yani doğru olan model odur. Asıl etkileyici olan model odur. Dolayısıyla tabii benim eğitimimde, iman heyecanımda, Kuran’ı anlamamda, Bediüzzaman’ın rolü çok büyüktür. Mesela bana etki eden şahıslardan birisi de; Necmettin Erbakan Hocamız’dır, bu pek bilinmez. Dinden taviz vermeme, onun ruhunda vardır. O, asla taviz vermez. Bütün talebelerine etki etti. Mesela Sayın Recep Tayyip Erdoğan Beyefendi’nin Hocasıydı. Sayın Erdoğan’daki şu kararlılık, şevkin, azmin kökeni, Erbakan Hocamız’dır. Mesela diğer partililere de bakın, hepsinde bir azim vardır, kararlılık vardır, bir siyasi tecrübe vardır, hepsini kelimesi kelimesine onlara öğreten, pratik olarak anlatan, yaşatan; Erbakan Hocamız’dır. Net bu böyledir, kim ne derse desin, herkes de bunu böyle bilir. Yani kökende, asıl etkili olanları unutmamak lazım, nankörlük etmemek lazım, o konuda samimi olmak lazım. Ben biliyorum, Erbakan Hocamız’dan ben çok etkilendim. Aksi nankörlük olur. Mesela Bediüzzaman; kökeninde bana ana etkiyi yapan odur. Yani tefsir anlamında, Kuran’ı anlama anlamında asıl etkiyi yapan odur. Ama tabii Kuran, ana nedendir, hadisler ana nedendir. Fakat şerh açısından diyorum yani yanlış anlaşılma olmaması için ısrarla vurguluyorum. Toplum bunun farkına bile varmaz. Büyük Türkiye, Türk İslam Birliği düşüncesinde, Erbakan Hocamız bir, rahmetli Alparslan Türkeş iki. Bütün Türkiye’ye bu ruhu veren onlardır. İkisi, tek başlarına, teker teker, ayrı ayrı mücadele vermişlerdir. Ama bu pek o kadar bilinmez. Mesela vardı, bütün Türkler birleşsin diye düşünenler vardı ama Türkeş; onu tam anlamıyla, Türk İslam Birliği haline getirdi. Bir ara verelim, önemli bir konu bu, o konuyu da anlatırız inşaAllah.

SUNUCU:Programımıza kaldığımız yerden devam ediyoruz, buyrun Hocam.

ADNAN OKTAR:Şimdi bazı arkadaşlar var; “biz Türkçüyüz” diyor, güzel. Din? “Dinsiziz” diyor. Olmadı. Türk kavmi nereden oldu diyoruz, “maymunun evrimiyle oluştu” diyor. O zaman Türk diye bir şey kaldı mı? Sen o kafadaysan, nerenin Türkü? Çok samimiyetsiz bir üslup. Müslüman olmadan, Türklük diye bir şey olmaz. Türklükle, Müslümanlık iç içedir inşaAllah. Yani Türk’ün örfünü, ananesini, yüksek ahlakını, seciyesinin güzelliğini, İslamiyet sağlıyor. Yardımseverliği, cesareti, delikanlılığı da hepsi, İslam’dan kaynaklanır. İslamiyet gittiğinde, Türklük diye bir şey kalmaz. Yani Türk ahlakı, Türk ahlakının yüceliğini, güzelliğini oluşturan; İslam dinidir. Genetik kod değildir. Genetik kod ile ne olur? Üstelik genetik kodda da sen diyorsun ki; “insanlar, maymundan geldi” diyorsun. Atan ne diyoruz, “maymun” diyorsun. Hani sen Türktün? Değil mi? Onun için öyle bir Türkçülük olmaz. Onu rahmetli Alparslan Türkeş, hiçbir şekilde kabul etmemişti. Türk İslam Birliği tarzında, Türk İslam sentezi tarzında çok mükemmel bir üslup kullanmıştı. “Türk olan, aynı zamanda Müslüman’dır” diyordu, o ahlakı alan. Dolayısıyla saf ırkçılık, kabul edilen bir şey değildir yani Müslümanlığın kabul ettiği bir şey değildir. Çünkü Allah; “Acemin Araba, Arabın Aceme üstünlüğü yok” diyor, “üstünlük takvayladır” diyor, o anlamda biz, Hz. Adem (a.s) ve Hz. Havva’dan geliyoruz, aynı anneden, babadan geliyoruz. Asıl üstünlük takvadır. Kim daha takva ise, asıl üstün olan, odur. Dolayısıyla, yanlış Türkçü anlayış, İslam’ın kabul edeceği, aklın fikrin kabul edeceği bir şey değildir. Zaten çok bereketsiz ve uğursuz bir sistem olduğu için, Allah çökertmiş, kaybetmiştir, kaybolmuştur. Türküz dediğimizde; hars anlamında Türküz. Mesela benim kardeşim Rus asıllı, dese ki; “ben Türk’üm” Türk’tür, bitti. Türkiye’de kalacağım dediği zaman Türk’tür. Mesela Ermeni kardeşimiz dese ki; “ben Türk’üm” Türk’tür. Türkiye sınırları içinde yaşayan herkes, Türklüğü kabul eden her insan, Türk’tür. O yönüyle çok güzel, o çok çok güzel. İslam terbiyesiyle mecz olmuş bir yapı. Mesela Ermeni kardeşlerimiz de öyle, bakıyoruz, hep, Osmanlı terbiyesi almışlardır. Osmanlı terbiyesi nedir? İslam terbiyesidir. Üslupları, hep Osmanlı’dır...