Adnan Oktar`ın 24 Nisan 2011 tarihli Tv Kayseri röportajından

ADNAN OKTAR: ...Türkiye’nin her tarafına dağıtıyorduk kitapları, hakikaten yüz binlerce kitap dağıttık. Mesela bu bana akıl verenler olmuyor mu kitap konusunda. Aklım duruyor, hayret ediyorum. İmkanım olur da zaten ben durur muyum? Beş kuruş elime geçse anında İslam’a, Kuran’a harcıyorum. Akademideyken öğrenci kredisi almıştım. Ne yapayım dedim? Bayağı birikmiş para, iyi bir para. Dedik tabii yapılacak şey tek. Kitaba yatırmak. Olduğu gibi tamamını kitaba yatırdım. Yine alıyordum öğrenci kredisini yine yatırıyordum. Okula yürüyerek gidiyordum bak yürüyerek. Olduğu gibi kitaba yatırıyordum. Bütün millet bilir beni T cetvelimle, o çizim dosyalarımla. Ta akademiye kadar, Fındıklı’ya, akademiye kadar her gün yürüyerek gidip geliyordum. Camiide, bitişikte Molla Camii var. Fethullah Hocam’ın şiirinde geçer Molla Camii. Zamanı gelince onu da söyleyeceğim, inşaAllah. O camiiye dikkat çekmiştir. Yani bir kapatma gibi yapmışlar. Ama Molla Camii ile ilgili ona işaret etmiştir. Akademiyle bitişikti. İmamın kürsüsünün arkasında bir boşluk buldum. Orayı kitap deposu yapmıştım. Akademiye kitap akışı için. Çıkıyordum, okulda dağıtıyordum kitapları. Polis araması vardı kapıda, dikkati çekmemek için, on, on beş tane dosyanın içine koyuyordum yassı kitaplardı, dikkat çekmiyordu. Dağıtıyordum, geliyordum yine alıp, yine gidip dağıtıyordum. Kutlular Ağabey falan çok iyi bilir. Yeni Asya’ya giderdim sürekli, bütün paramı oraya yatırırdım. Bana akıl verenler oradan biraz düşünsünler onun için söylüyorum. Pantolonun dizi yırtılmıştı. İçeriden uhu ile yapıştırdım. Annem dedi ki; “üstün başın dökülüyor. Git kendine takım elbise al” dedi, annem. Para verdi. Tam şimdi gideceğiz. İçime sinmiyor. Bir türlü aklım yatmadı. Yine götürdüm kitaba yatırdım. Annem bir daha verdi. Yine götürdüm kitaba yatırdım. Annem ondan sonra para vermemeye başladı. Biz de uhu ile yamayla öyle okula gidiyorduk. Benim fotoğraflarımda görürsünüz. Nokta Dergisi’nin kapağında pantolonumun dizi böyle bombe yapmıştı. Torba yapmıştı. Parayı veremiyordum, kıyamıyordum. Oturuyorlar bana akıl veriyorlar. O zaman şaşırıyorum. Tabii kuruşuna kadar, santimine kadar kitaba yatırıyordum paramı. Halamdan miras kaldı. Şu anın parasıyla yüz kırk milyar kadar. Tamamını kitaba yatırdım. Olduğu gibi, son kuruşuna kadar, İstanbul’daki bütün büfelere ilan yapıştırdık. Kardeşim dedik burada bedava kitap dağıtılır. Büfeci dağıtmıyorsa ona da para verdik. Dedim ki; ”al dağıt bunları, para vereceğim ayrıca” dedim. Sigara alanlar, bilmem ne. Sigaranın yanında adamlar kitabı veriyorlardı. On binlerce, yüz binlerce kitap dağıttık. Dağıttırdım, bütün paramı verdim. Onun için bana akıl verenler, ona göre akıl versinler, inşaAllah. Benden para yardımı isteyenler de ona göre yardım istesinler. Ben nereye harcanacağını bilirim paranın. İmkanı elime geçtiğimde, inşaAllah...