Adnan Oktar`ın 1 Temmuz 2011 tarihli A9 Tv ve Kaçkar Tv röportajından

ADNAN OKTAR: “Sevgili Hocam, yine çok şık görünüyorsunuz” diyor. Evet, doğru. “Allah razı olsun Hocam. İslam’a hizmet ediyorsunuz Hocam” diyor, “anlamadığım tek konu şu;” diyor, “yayınlarınızda sürekli güzel ve makyajlı bayanlar” diyor, “oluyor” diyor. “Bunun hikmeti nedir?” diyor. “Bayanlar konuşmuyorlar” diyor. Kadınlar dünyanın en güzel, en tatlı varlıklarıdır. Benim içim açılıyor bunları görünce, açıkça söyleyeyim. Yani adrenalin geliyor böyle. Dünya tatlısı, bakışları çok şeker. Sevgisi hoşuma gidiyor, iltifatı hoşuma gidiyor. Onların beni sevmesi hoşuma gidiyor, benim onları sevmem hoşuma gidiyor. Yani biraz deli gönüllüyüm. Allah’ın delisiyim ben. Sevgiden hoşlanan bir insanım. Ben öyle kemik kafalı herifler gibi yapamıyorum, darlanıyorum yani. Hoşlanmıyorum yani. Sığır gibi adamlar var ya bazı yerlerde. Ağır ağır, aksak aksak konuşuyor, suratında böyle ruhsuz, uğursuz bir şey var, tam taş kafa yani. Tek kelime sevgi yok, tek kelime coşku yok. Allah’tan bahsetmez. Bahsederse riyakârca bahseder. Ne fikir savunduğu belli değil, ne anlattığı belli değil. Bak, çiçekten hoşlanıyorum, bu bile, suni; hoşuma gidiyor. Kalem mesela, bak, çok güzel kalemim, bak gösteriyorum, şahane; hoşuma gidiyor. Güzellik hoşuma gider. Beril güzel mesela, hoşuma gidiyor. Bu sevimli, benim canım çok güzel; bu benim bir tanem çok güzel, doğru mu? Sen kendini güzel değil zannediyorsun ama sen güzelsin. Ben seni çok seviyorum ve beğeniyorum. Sen yanlış biliyorsun. Sen bana inan, ben yalan söylemem, inşaAllah. Bu bir coşkudur. Benim milletimin insanları da çok güzel. Mardin’e giderim ben, dedeleri severim, anneler var, yaşlı anneler var, onlar da çok güzel. Tokat’ın bağları güzel, Edirne’ye gideriz, Edirne’nin şivesi güzeldir. İzmir’in denizi, insanları çok güzel, çok şekerdir İzmirliler, çok tatlı insanlardır. Antalya ayrı güzeldir. Deli gönüllü olmak lazım, yani coşkulu olmak lazım, sevgi dolu olmak lazım. Ben hoşlanmıyorum yani öyle kemik, bir garip dünya, ben nefret ediyorum öyle dünyadan, hoşlanmıyorum. Nasıl insanlar? Mesela toplanıyorlar, yuvarlak masa toplantısı, “Naci Bey siz buyurun” filan. Yani acayip gıcık bir üslup. Bu nedir kardeşim? Böyle hayat mıdır olur? Mesela dünya güzeli kız oluyor, acayip tatlı, mesela şu Habertürk’te Pelin Batu var, dünya tatlısı, acayip şeker bir şey. İnsan yani ne diyeceğini şaşırıyor. Çocuğu mahcup ediyorlar, bilmem ne. Tabii bu deminki sözlerim onlar için değil de. Ama yani insan bir iltifat eder. Çok tatlı ya, insanın kanı kaynar. Onun canı yakılır mı? O üzülür mü? O çocuk mahcup edilir mi? Velev ki yanlış söylese bile genç kız mahcup edilir mi binlerce, milyonlarca insanın önünde? Onore edilir genç kız. Hayret ediyorum. Mesela yine çok tatlı bir genç kız var, yine öyle köfte gibi acayip tatlı bir şey, onlarla beraber çıkıyor. Tek kelime ne çocuğa bir iltifat var, ne bir şey var. Dünya tatlısı. Sanki o orada bir taş var sanki. Acayip güzel bir varlık o ve çok tatlı bir varlık o. Yani nasıl insanın dikkati? Yok hükmünde, yani yokmuş gibi, yani üslup -ben bakıyorum- yok hükmünde. Ben yok hükmünde davranmam. Mesela ben bu güzel gözlere yok hükmünde davranmam. Mesela benim canıma yok hükmünde davranmam. Bu tatlı varlığa yok hükmünde davranmam. Seviyorum. Normal insanın böyle olması lazım. Bağa gideceksin, üzümleri seveceksin. Yaprağını hart diye ısıracaksın. Kediyi yakalayacaksın, poposuna vurarak seveceksin. Kuzuyu alacaksın, havalandıracaksın herifi, burnunu ısıracaksın. Birileri yapamıyor bunu. Bir acayip soğuk bir dünya yapmışlar, acayip bir şey yapmışlar. Ne çocuk seviyor… Bazen mağazaya gidiyorum, çok şeker çocuklar var. Yok hükmünde, bak, inanın kimse bakmıyor. Bak, doyamıyorum bakmaya, anormal tatlı. Böyle mesela Çinli çocuklar oluyor, gözleri çekik böyle, burun şu kadar, yani adamın hart diye ısırası geliyor, çok süper tatlı. Böyle rustik bir surat adamlarda yani. Çok katı bir yüz. Ben öyle kemik kafa olamıyorum, olmak istemiyorum. Sevmiyorum ben öyle insanları. Sevgi dolu insanları seviyorum.