Adnan Oktar`ın 4 Ağustos 2011 tarihli A9 Tv röportajından

ADNAN OKTAR: Bir kardeşimiz bir mektup yazmış, işte; “milletle tartışıyorum, bana karşı geliyorlar, açmaza giriyorum” falan, acıların çocuğuyum havası vermiş kerata. Öyle bir şey yok, bir kere anlattığı şeyi Allah anlattırır. O kendi anlatıyorum zannediyor, kendi anlatıyorum zannedince de Allah ayağına dolandırır. Birde her anlattığını herkes kabul edecek diye bir şey yok. Biz ahir zamandayız, adam asr-ı saadette yaşadığımızı zannediyor. Deccal devrindeyiz, süfyan devrindeyiz. Bir sürü psikopatı var, manyağı var, cinsi var, her çeşit insan olur, müşriklerin en azgınları bu devirdedir, münafığın en azgını bu devirdedir, dinsizin imansızın en azgını bu devirdedir; her türlü insanın en azgını bu devirdedir. En iyi veliler, evliyalar bu devirdedir, en yüksek karakterli insanlar bu devirdedir; veli olarak, velayet olarak, inşaAllah. Peygamberimiz (s.a.v) söylüyor, hatta “sahabelerden bile üstündürler” diyor Resul-u Ekrem (s.a.v). O yüzden kardeşlerimiz sanki böyle düğün alayı gelmiş de, düğün evindeymişiz gibi rahat bir ortam bekliyorlar. Tabii ki anlamayacak anlattıklarını;Allah, anlamaz hale getiriyor. Allah, anlamaz hale getirir. Sen anlattığını herkes anında anlayacak diye bir konu yok. Ben 1979’da Akademi’ye geldim, akademi silme komünist aşağı yukarı, hemen hemen tamamı. Tebliğ yapıyordum, dinlemiyordu adamlar; anlatıyorduk, dinlemiyordu; gülenler, hoplayanlar, zıplayanlar falan, üç yılın sonunda üç tane talebem oldu benim. Üç tane, üç yıl uğraştım. Bu kerata, bismillah daha yeni ortaya çıkmış, anında tuş olmuş, darmakeşan olmuş, çile bülbülüm çile havasında, ızdırap dolu bir mektup yazmış. Bülbüllere derdini anlatıyor. Bunu bırakacak, böyle şey olmaz, Müslüman’da böyle bir aciz üslup olmaz. Müslüman delikanlıdır, sökücüdür, kudret ehlidir, güç ehlidir; bütün gücün Allah’tan olduğunu bilir, kendinden de çok emindir, gayet sakindir. Bak, ben 1979’da faaliyete başladım. İslam’ın dünyaya hakim olacağını biliyorum, gayet sakinim, daha on yıl var, inşaAllah. Gayet sakin anlatıyorum ve cayır cayır İslam dünyaya hakim olacak. Kısa bir süre, adam diyebilir ki; “kısacık bir süre için İslam’ın hakimiyetine gerek var mı?” diyebilir. Evet, on gün bile olmuş olsa istiyorum, ki yaklaşık yani altmış yıl falan hakimiyet; elli yıl falan aslında, çok keskin, net hakimiyet elli yıldır. Az süre değil; elli yıl. Bak, ben elli dört yaşındayım, bana da hiç gitmiyor bu elli dört yaş, ben şaşırıyorum. Eskiden ben görüyordum, elli dört yaşında adam dede gibi oluyorlardı; elli dört yaşındaki adamlar ellerinden falan anlaşılıyor; damar yapıları, kemikleri falan çok değişik oluyor, böyle cilt de oturuyor, yani kemikleri falan ortaya çıkıyor, damarları ortaya çıkıyor. Ben bakıyorum kendime, yirmi yaşında da ben böyleydim, yine böyleyim; alın bakın resimlerime isterseniz, inşaAllah. Özetle; bu üsluba falan gerek yok. Baksana şu üsluba keratanın; “sonra gitgide kimseye daha söz geçiremez oldum, konuşmuyorum artık, sustum sonra. Gitgide kendime kızıyorum, zeka mantığımı attım bir köşeye” diyor, “şüphe denizinde bende boğuldum, battı balık yan gider.” Bak, üsluba bak, söze bak. Müslüm Baba’nın şarkılarındaki gibi yani,bu nedir böyle? İnşaAllah, her şeyi Allah’ın yaptığını unutunca insan, işte böyle zavallı hallere düşer, gariban hallere düşer. Sen mi anlatıyorsun kerata, Allah anlatır, sen mi konuşuyorsun? Sana gücü veren Allah. Reddettirende Allah. Resulullah (s.a.v) da anlatıyordu, adamlar dikenli çalı atıyorlardı, deve işkembesi atıyorlardı, olmadık şeyler yapıyorlardı, yine anlatıyordu.