ADNAN OKTAR: Münafıkun ve münafıkat, evet. Münafıklar -ne hikmetse, Allah’ın hikmeti- Müslüman gibi görünmeyi çok önemli görüyorlar. Dinsiz oldukları halde, dinden nefret ettikleri halde ısrarla Müslüman gibi görünmek isterler ve mutlaka birlikte, topluluk halinde hareket ediyor. Birbirinden ayrılamaz münafıklar. Müslüman cemaatten ayrılırlar, Müslüman topluluğundan ayrılırlar; onların içinde bir urdur onlar, kanser uru gibi; Allah o uru koparır fakat o ur kertenkele kuyruğu gibi yaşar, ölmez. Yine gider dışarıda bir küçük koloni kurar, kendi aralarında böyle it gibi çekişir onlar yine. Birbirlerinden nefret ederler fakat ayrılmazlar da. Koloni olarak yaşarlar ve yine Müslümanlar’ın aleyhine propaganda yapmaya devam ederler, Müslümanlar’ın aleyhinde haber toplamaya çalışırlar, oraya buraya ihbarda bulunurlar. O şeytani görevlerini ifa etmek için gayret ederler. O arada da Allah’tan dinden de bahsederler. Yani bir özellik olarak ikisini bir arada devam ettiriyorlar, Allah’ın hikmeti.

SUNUCU: Devrin münafıkları sahte ihbarlarla Bediüzzaman Hazretleri’ne karşı iftiralarda bulunuyorlardı, kendilerince saldırıyorlardı. Üstad Hazretleri de münafıklığın hainliğini de çok hikmetli ve çok güzel bir üslupla anlatıyor inşaAllah. “Muîni zâlimin (zalimin yardımcısı olan) dünyâda erbab-ı denâettir (zilletin erbabıdır). / Köpektir zevk alan sayyâd-ı bîinsâfa hizmetten (insafsıza hizmetten zevk alan). Evet, bazıları yılanlık ediyor, bazıları köpeklik ediyor. Böyle mübarek bir gecede, mübarek bir misafirin, mübarek bir duada iken hafiyelik edip, güya cinayet yapıyormuşuz gibi ihbar eden ve taarruz eden elbette bu şiir-i mealindeki tokada müstehaktır.”Mektubat, 345. MaşaAllah.

ADNAN OKTAR: Evet, yani yılan gibi olurlar hakikaten, Müslüman cemaatine yılan gibi gelirler, yılan gibi de çıkarlar ve yılan gibi de faaliyette bulunurlar. Fakat şeytani bir zekaya sahip oluyorlar. Onun için herkesin baş edeceği gibi olmaz münafıklar. Yani bir şeytani azim vardır, şeytani gayret vardır. Delicesine bir hırsla Müslümanlar’a karşı kin duyarlar. Parasını, pulunu, imkanını hep o yönde harcar, yani Müslümanlığa zarar vermek için; ama Müslümanlığı savunuyor görüntüsü altında, Allah’ı anıyor görüntüsü altında devam ederler. Bir de birbirlerine düşmandırlar. Bu çok önemli vasıflarıdır. Allah kalplerinin uzlaşmaz olduğunu söylüyor. Dışarıdan Müslümanlar hakkında sürekli bilgi toplarlar. “Dışarıdan haberlerinizi” diyor Allah, “beklerler” diyor, “uzaklardan”. Münafığın vasfı bu. Malıyla övünür, mülküyle övünür, kazancıyla övünür, çoluğuyla çocuğuyla övünür, çıkarlarıyla övünür, etiyle kemiğiyle övünür, tahsiliyle övünür; bir tek tebliğiyle övünemez, cihadıyla övünemez, Allah’ın dinini yaymasıyla övünemez, şeytana galip gelmekle övünemez. Bunların dışında her şeyle övünür münafık. Özelliğidir. İttihad-ı İslam’ı savunmasıyla övünemez, Türk-İslam Birliği’ni savunmakla övünemez, Hz. Mehdi (a.s.)’ı savunmakla, Hz. İsa (a.s.)’ın gelişini anlatmakla övünemez. Hz. Mehdi (a.s.)’ın gelişi ve Hz. İsa (a.s.)’ın gelişi münafıklar için ıstırap vesilesidir. En şiddetli karşı oldukları konudur münafıkların, en bunaldıkları konulardan biri de budur. Çünkü anti münafık olduğu için ikisi de -Hz. İsa Mesih (a.s.) da, Hz. Mehdi (a.s.) da- çok şiddetli düşmandır münafıklar, bu her iki mübarek insana.