ADNAN OKTAR: Burak Özdemir, o zamanlar çok küçükken bize gelmişti, çok ufaklıktı o zamanlar. Ablasını çok iyi tanırım Banu Özdemir’i, o benim yaklaşık yirmi yıl falan talebemdi. Babaları da çok muhterem insandı, Allah rahmet etsin, anneleri genç yaşta öldü Banu’nun, Burak’ın anneleri. Burak’ı ben yetiştirdim daha küçükken, bayağı da zekiydi, çok kitap okuyordu. Yazı denemeleri de oluyordu onun, yetenekli maşaAllah. Ablası da çok zekidir Banu Özdemir. O da öyle, genel kültürü çok iyiydi, teşvik ederdi, kitap okurdu, araştırırdı. Darwinizme, materyalizme karşı çok mükemmel çalışmalar yapıyorlardı, çok güzel yazılar yazarlar, konuşmalar yaparlardı. Sonra Banu biraz daha yaşı ilerleyince, ilerlediği dönemlerde bizden ayrıldı. Burak bir süre devam etti, o da faaliyetlerine devam ediyordu, sonra o da ayrıldı, kerata. Şimdi bunlar ayrıldıktan sonra yaptıkları hizmet bunların çok ağırlarına gitti, İslam’a, Kuran’a, davaya yaptıkları hizmet çok ağırlarına gitti. Çünkü binlerce insanın hidayetine vesile oldular, imanına vesile oldular. Dahil oldukları çevrede tabii, Darwinist, materyalist bir çevre. Onların arasında da bizim fikirlerimizle rahat edemeyeceklerini düşündükleri için herhalde, çok ciddi bir fikir değişimi var havası verdiler, yani Darwinist, materyalist bir görünüm vermeye kalktılar. Fakat Burak keratasının içine oturdu yaptığı hizmetler, hakikaten bayağı hizmet yapmıştı. Bu başladı kitaplar yazmaya, çeşitli, güya dinle haşa dini konularla espri yapan, o tip kitaplar yazmaya başladı. Şimdi doğrudan dine karşı bir kitap yazamıyor ama dolaylı yoldan dine karşı kitaplar yazıyor kendi kafasınca, etkili olacağını zannediyor. Fakat bunu yaptıkça, daha da dikkat çekiyor.

Mesela bakın, Burak Özdemir arkadaşlarıyla yazışıyor: “Bayram günü bayramlaşırız maşaAllah” diyor. Burak Özdemir “inşaAllah” diyor. Esra Ezgi Kiraz diyor ki “Allah ıslah etsin inşaAllah”. Burak Özdemir “ağzına sağlık maşaAllah”. Recep Aslan “maşaAllah” diyor. Tayfun Özer, o da “inşaAllah” diyor. Burak Özdemir bir cevap vermiş. Özlem Özdemir “İnşaAllah maşaAllah” diyor yine. Gökhan Emre, o da yine maşaAllah ile bir konuşma yapmış. Güya inşaAllah maşaAllah ile espri yapmış oluyorlar. Size Allah yine kendi adını zikrettiriyor. Okuyan, duyan zaten sürekli Allah’ın aklınızda olduğunu görüyor. Merak edecektir adam, “inşaAllah ne demek, maşaAllah ne demek?”. Zaten halkımızın sürekli dilinde olan bir şeydir inşaAllah, maşaAllah. Sen espri yaptıkça daha da dikkat dinin üstüne çekilecek. Daha araştırılacak. Mesela kitap yazıyorsun, güya dinle espri tarzında bir yaklaşım var. Dine espritüel bir gözle yaklaşıyor kendince. Yine dikkat çekiyorsun. Çünkü bilinçaltından gitmiyor. Sen gerçekten ateist olmuş olsan köşene çekilir, işine gücüne bakarsın. Ama yaptığı hizmet çok ağırına gittiği için onu geri almak istiyor. Almak istedikçe de daha çok hizmet etmiş oluyor. Daha fazla hizmet etmiş oluyor. Mesela yazdığı kitaplar da hep insanları yine düşündürüyor, yine Allah’a dönüyor insanlar. Dinin aleyhine bir yazı olduğunda insanlar dini müthiş merak ederler, İslam’ı çok merak ederler. Daha çok okurlar.