Çocukluk ve gençlik yıllarında insanın yaşamı parlak, berrak ve dinçtir. İnsan, o yıllarda yaptıklarının tümünü sonsuza kadar hatırlayacağını zanneder. Olaylar, insanlar, yaşananlar onun için o kadar önemlidir ki, bunların tümünü an an, olay olay hatırlayabileceği, tümünün yaşamında önemli yer tutacağı kanaatindedir. Fakat zaman ilerledikçe çok önemli, çok detaylı ve çok net olduğunu zanettiği bütün olaylar gitgide flulaşır, hatta yok olur. Bir kaç on yıl sonra, çocukluk ve gençlik yıllarında yaşadıklarının yalnızca birkaç anı aklındadır. Geçirdiği koskoca 50-60 yılın yalnızca birkaç anı.